This 15 a digital copy of a book that was preserved for generations on library shelves before it was carefully scanned by Google as part of a project to make the world's books discoverable online.
It has survived long enough for the copyright to expire and the book to enter the public domain. A public domain book is one that was never subject to copyright or whose legal copyright term has expired. Whether a book is in the public domain may vary country to country. Public domain books are our gateways to the past, representing a wealth of history, culture and knowledge that's often difficult to discover.
Marks, notations and other marginalia present in the original volume will appear in this file - a reminder of this book's long journey from the publisher to a library and finally to you.
Usage guidelines
Google is proud to partner with libraries to digitize public domain materials and make them widely accessible. Public domain books belong to the public and we are merely their custodians. Nevertheless, this work 15 expensive, so in order to keep providing this resource, we have taken steps to prevent abuse by commercial parties, including placing technical restrictions on automated querying.
We also ask that you:
- Make non-commercial use of the files We designed Google Book Search for use by individuals, and we request that you use these files for personal, non-commercial purposes.
- Refrain from automated querying Do not send automated queries of any sort to Google's system: If you are conducting research on machine translation, optical character recognition or other areas where access to a large amount of text is helpful, please contact us. We encourage the use of public domain materials for these purposes and may be able to help.
* Maintain attribution The Google *watermark" you see on each file is essential for informing people about this project and helping them find additional materials through Google Book Search. Please do not remove it.
- Keep it legal Whatever your use, remember that you are responsible for ensuring that what you are doing is legal. Do not assume that just because we believe a book 15 in the public domain for users in the United States, that the work is also in the public domain for users in other countries. Whether a book is still in copyright varies from country to country, and we can't offer guidance on whether any specific use of any specific book is allowed. Please do not assume that a book's appearance in Google Book Search means it can be used in any manner anywhere in the world. Copyright infringement liability can be quite severe.
About Google Book Search
Google's mission is to organize the world's information and to make it universally accessible and useful. Google Book Search helps readers discover the world's books while helping authors and publishers reach new audiences. You can search through the full text of this book on the web
athttp://books.google.com/
| ΠΠ ο ΝΜΕΙΙ |
el i
T — Um E
πῇ |]
κ ο ο ο
HARVARD COLLEGE LIBRARY
— 2 -—c] 2a
PATROLOGLE
| CURSUS COMPLETUS, :
δεῖ) BIBLIOTHECA UNIVERSALIS, INTEGRA, UNIFOHMIS, COMMODA, OECONOMICA,
OMNIUM SS, PATRUM, DOCTORUM SCRIPTORUMQUE ECCLESIASTICORUM,
SIVE LATINORUM, SIVE GRAECORUM,
QUI AB /4EVO APOSTOLICO AD JETATEM INNOCENTII ΙΙ (ANN. 1916) PRO LATINIS, ET AD CONCILII FLORENTINI TEMPORA (ANN. 1439) PRO GR/£ECIS FLORUERUNT :
RECUSIO CHRONOLOGICA )
OMNIUM QUE EXSTITERE MONUMENTORUM CATHOLICAE TRADITIONIS PER QUINDECIM PRIORA ECCLESLE SJECULA,
JUXTA EDITIONES ACCURATISSIMAS, INTER SE CUMQUE NONNULLIS CODICIBUS MANUSCRIPTIS COLLATAS, PERQUAM DILIGENTER
. CASTIGATA ;. DISSERTATIONIBUS, COMMENTARII8, VARIISQUE LECTIONIBUS CONTINENTER ILLUSTRATA j OMNIBUS OPERIBUS POST AMPLISSIMAS EDITIONES QUÆ TRIBUS NOVISSIMIS SJ&CULIS DEBENTUR ABSOLUTAS, DETECTIS, AUCTA ; INDICI- BUS ORDINARIIS VEL ETIAM ANALYTICIS, SINGULOS SIVE TOMOS, SIVE AUCTORES ALICUJUS MOMENTI SUBSEQUEN- - T)BUS, DONATA; CAPITULIS INTRA IPSUM TEXTUM RITE DISPOSITIS, NECNON ET TITULIS SINGULARUM PAGINARUM MARGINEM SUPERIOREM DISTINGUENTIBUS SUBJECTAMQUE MATERIAM SIGNIFICANTIBUS. ADORNATA j OPERIBUS CUM DUBII8, TUM APOGRYPHIS, ALIQUA VERO AUCTORI TATE IN ORDINE AD TRADITIONEM ECCLESIASTICAM POLLENTIBUS, AMPLIFICATA ;
DUCENTIS ET QUADRAGINTA INDICIBUS SUB OMNI RESPECTU, SCILICET, ALPHABETICO, CIHRRONOLOGICO, ANALYTICO, ANALOGICO,
STATISTICO, SYNTHETICO, ETC., OPERA, HES ετ AUCTORES EXHIBENTIBUS, ITA UT NON.SOLUM STUDIOSO, SEn NEGOTIIS IMPLICATO, ET SI FORTE SINT, PIGRIS ETIAM ET IMPERITIS PATEANT OMNES S8, PATRES, LOCUPLETATA ; SED PRÆSERTIM DUOBUS IMMENSIS ET GENERALIBUS ΙΝΡΙΟΙΒΟΒ, ALTERO SciLICET RERUM, QUO CONSULTO, QUIDQUIn NON SOLUM TALIS TALISVE PATER, VERUM ETIAM UNUSQUISQUE PATRUM, ABSQUE ULLA EXCEPTIONE, IN QUODLIBET THEMA SCRIPSERIT, UNO INTUITU CONSPICIATUR; ALTERO SCHIPTUH/E SACR/E, Ex Quo LECTORI COMPERIRE SIT OBVIUM QUINAM PATRES8 ET IN QUIBUS OPERUM SUORUM LOCIS SINGULOS SINGULORUM LIBRORUM SCRIPTURAE& VERSUS, A PRIMO GENESEOS USQUE AD NOVISSIMUM APO-—
CALYPSIS, COMMENTATI SINT :
EDITIO ACCURATISBIMA, CAETERISQUE OMNIBUS FAGILE ANTEPONENDA, 81 PERPENDANTUR CHARACTERUM NITIDITAS, CHARTÆ QUALITAS, INTEGRITAS TEXTUS, ΟΟΜΒΕΟΤΙΟΝΙ6 PERFECTIO, OPERUM RECUSORUM TUM VARIETAS, TUM NUMERUS, FORMA VOLUMINUM PERQUAM COMMODA SIBIQUE IN TOTO PATROLOGIA) DKCURSU CONSTANTER SIMILIS, PRETI] EXIGUITAS, PRJESERTIMQUE ISTA COLLECTIO UNA, METHODICA ET CHRONOLOGICA, SEXCENTORUM FRAGMENTORUM OPUSCULORUMQUE HACTENUS HIC ILLIG SPARSORUM, VEL ETIAM INEDITORUM, PRIMUM AUTEM IN NOSTRA BIBLIOTHECA, EX OPERIBUS ET MSS. AD OMNES JRTATES, LOCOS, LINGUAS FORMASQUE PERTINENTIBUS, COADUNATORUM,
ΕΤ EX INNUMERIS OPERIBUS TRADITIONEM CATHOLICAM CONFLANTIBUS, OPUS UNICUM.MIRABILITER EFFICIKNTIUM.
SERIES GRJECA POSTERIOR,
IN QUA PRODEUNT PATRES, DOCTORES SCRIPTORESQUE ECCLESLE GRJECAE AB EVO PHOTIANO AD CONCILII. USQUE FLORENTINI TEMPORA, ET AMPLIUS, NEMPE MORTEM CARDINALIS BESSARIONIS.
ACCURANTE J.-P. MIGNE,
Biibliotheese €leri universe, SIVE CURSUUM COMPLETORUM IN SINGULOS SCIENTIE ECCLESIASTICAE RAMOS EDITORB.-
PATROLOGIA, AD INSTAR IPSIUS ECCLESLE, IN DUAS PARTES DIVIDITUH, ALIAM NEMPE LATINAM, ALIAM GIU ACO-LATINAM, AMBAE PARTES JAM INTEGRE ΕΧΑΒΑΤΑ SUNT. LATINA, 299 voOLUMINIBUS MOLE SUA STANS, 1110 FRANCIS VENIT : GRJECA DUPLJCI EDITIONE TYPIS MANDATA EST. PRIOR GHRAECUM TEXTUM UNA CUM VERSIONE LATINA LATERALI COMPLECTITUR, ET 104 voLuMiNA iN 100 TOMIS, PRO PRIMA SERIE, NON EXCEDIT. POSTERIOR "VERSIONEM LATINAM TANTUM EXHIBET, IDEOQUE INTRA 05 VOLUMINA RETINETUR. SECUNDA SERIES GRJECO-LATINA AD 98 VOLUMINA TANTUM ATTINGIT ; DUM HUJUS VERSIO MERE LATINA 29 vVOLUMINIBUS EST ABSOLUTA. UNUMQUODQUE VOLUMEN GR/ECO-LATINUM 8, UNUMQUOD- QUE MERE LATINUM 5 ERANCIS SOLUMMODO EMITUR : UTROBIQUE VERO, UT PRETI] HUJUS BENEFICIO FRUATUR BMPTOR, COLLECTIONEM INTEGRAM, SIVE LATINAM, SIVE GRRCAM COMPARET NECESSE ERIT; SECUS ENIM CUJUSQUE VOLUMINIS AMPLITUDINEM NECNON ET DIFFICULTATES VARIA PRETIA JEQUABUNT. IDEO, 8I QUIS TANTUM EMAT LICET INTEGRE SED SEORSIM, COLLECTIONEM GILECO-LATINAM, VEL EAMDEM EX GRAECO LATINE VERSAM, TUM QUODQUE VOLUMEN PRO 9 VEL PRO 6 FRANCIS SOLUM OBTINEBIT. ISTA CONDITIONES POSTERIOD PATROLOGIA LATIN/E£ SERIEI, PATRES AB INNOCENTIO 11
"AD CONCILIUM TRIDENTINUM ΕΧΗΙΒΕΝΤΙ, APPLICABUNTUR. PATROLOGIA Οἱ MANUSCRIPTIS IN BIBLIOTHECIS ORBIS UNI- VERSI QUIESCENTIBUS CONSTABIT, NECNON PATROLOGIA ORIENTALIS, CONDITIONIBUS SPECIALIBUS SUBJICIENTUR, ET IN TEMPORE SUO ANNUNTIABUNTUR, SI TEMPUS EAS TYPIS MANDANDI NOBIS NON DEFUERIT.
. — D Q — PATROLOGIA σπα TOMUS CXXXVIII.
THEODORUS BALSAMON
EXCUDEBATUR ET VENIT APUD J.-P. MIGNE, EDITOREM, IN VIA DICTA THIBAUD, OLIM D'AMBOISE, PROPE PORTAM LUTETLE PARISIORUM VULGO D'ENFER NOMINATAM, SEU PETIT-MONTROUGE, NUNC VERO INTRA MOENIA PARISINA.
1868
HARVARD UNIVERSITY LIBRARY .
! Cs 1g 5
TRADITIO CATHOLICA.
SAECULUM XIII. ANNUS 1903.
ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΤΟΥ BAAXAMON
ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ GEOYIIOAEQZ ΜΕΓΑΛΗΣ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑΣ ΤΑ ΕΥΡΙΣΚΟΜΕΝΑ ΠΑΝΤΑ.
THEODORI BALSAMON IS
PATRIARCHAE THEOPOLIS MAGNAÆ ANTIOCHLE
OPERA QU/E REPERIRI POTUERUNT OMNIA, CANONICA, JURIDICA, DOGMATICA
ACCEDUNT
JOANNIS ZONARJE ET ARISTENI COMMENTARIA IN CANONES 5S. APOSTOLORUM, CONCILIORUM ET IN EPISTOLAS CANONICAS
: 88. PATRUM.
ACCURANTE ET DENUO, RECOGNOSCENTE J.-P. MIGNE,
Bibliotheese Cleri universe. SIVE CURSUUM COMPLETORUM IN SINGULOS SCIENTLE ECCLESIASTIC.E RAMOS EDITORE. e - — — —— ———
TOMUS SECUNDUS.
— —
VENEUNT 9 voLUMINA 99 FRANCIS GALLICIS.
EXCUDEBATUR ET VENIT APUD J.-P. MIGNE, EDITOREM, IN VIA DICTA THIBAUD, OLIM D'AMBOISE, PROPE PORTAM LUÜTETLE- PARISIORUM VULGO D'ENFER NOMINATAM, SEU PETIT-MONTROUGE, NUNC VERO INTRA MOENIA PARISINA.
— nr
1865
TRADITIO CATHOLICA. SAECULUM ΧΙΗ. ANNUS 1305.
ELENCHUS '
AUCTORUM ET OPERUM QUI IN HOC TOMO ΟΧΧΧΝΙΙΙ CONTINENTUR
THEODORUS" BALSAMON.
"Theodori Balsamonis, Zonare, Aristeni Commentaria in Canones SS. Aposto-
lorum, conciliorum, et in Epistolas canonicas SS. Patrum *. (Continuatio.)
Canones synodi Carthaginensis.
Commentaria in Epistolas canonicas SS. Patrum.
Responsa ad interrogationes Marci patriarchze Alexandrini, ex Joan. Leunclavii Jure Gr.- Rom. |
Meditata, ex eodem. |
. Ecclesiasticarum constitutionum colleetio, ex Bibliotheca Christ. Justelli.
Epistola de jejuniis per annum, ex Monumentis Joannis Bapt. Cotelerii.
Epistola de Rasophoris seu raso indutis, ex eodem.
* Textum contulimus.cum editione Atheniensi anoi 1855,
Parisiis, — Ex Typis J.-P. MIGNE,
KANONEZ
EN ΚΑΡΘΑΓΕΝΗ ΣΥΝΕΛΘΟΝΤΩΝ. ^ | ΣΙ7 ΜΑΚΑΡΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ.
CANONES CCXVI] BEATORUM PATRUM.
QUI CARTHAGINE CONVENERUNT.
-—
"B ἓν Καρθαχένῃ αύνολος (3) γέγονε βασιλεύον- Α 809 Corikiaginensissynodus habite fult imporante
«ος bv μὲν εῇ πρεσθυτέρᾳ Ῥώμῃ Ὀνωρίου, ἓν δὲ Κωνσταντινουπόλει θεοδοσίου τοῦ μιχροῦ, Φυνελθόν»
ev ἐν Καρχηδόνι θείων Πατέρων διακοσίων δεχα-.
«πτά ἐξ ᾿Αφριχῆς xoi τῶν ταύτῃ ὀποχειμένων yop?" .Ἡ γὰρ Καρθαγένη µέρος τῆς Καρχηδόνος ἐστίν * 4 δὲ Καρχηδὼν ἑπαρχία τῆς ᾽Αφϕριχῆς * ἡ & "Appii εἰς κολλὰς µεμέρισται μοίρας, ὧν µία
ἡ Καρχηδών. Συνῆσαν δὲ τοῖς τὴν Φύνοδόν «φαύτην
φληροῦσι Πατράσι καὶ φοποτηρηταὶ ix τοῦ κάππα ες Ῥώμης ἀποσταλέντες, ᾿Αποατολικὴν γὰρ κα- :94δραν τὸν τῆς Ῥώμης θρόνου ὠνόμασαν, ὡς οὔ .πορυφα[ὀν «v ἁποστόλων Πέτρου iv αὑτῇ διακρέ- φαντος, xal πρῶτον ἀρχιερία οὖν Alvov iy αὐτῇ χαταστήσαντος. Ἐξηρχε δὲ τῆςσννόδου Αὐρήλιος
quidem veteri Roms Honorio, Constantinopeli vero Theodosio juniore, ducentis septemdecim - divinis Patribus ex Africa ei illi subjectis regionibus Carthagine congregatis. Est enim Carthago pars Carcbedonis; at Carchedon est previneia Africa. Africa autem in malias provincias dividitur quarum una est. Carchedon. Porro ia hanc quoque syuodam euro Patribus legati a papa Romano missi conve perunt, Apostolieam enim sedem Romauam ca. tlodram neminarunt, quod Peirus apostoloruun princeps ibi claruerit, Lieumque primum poatideem. in ea consütwerit. Huie auiem asyoodo prefuit Aurelius Cartbsginensis Eeclesiz episcopus, quem eliam papom nominsbast; οἱ Valentünus, prime -
ἐπίσκοπος “ῆς ἐν Καρκηδόνι Ἐκκλησίας, ὃν καὶ Ὦ sedis provincis Numidicse, et alii episcopi duarum :
Sán*a: ὠνόμαζον, κὶ Bolsytivo; τῆς αρώτης xab- έδρας τῆς Νουμιδιχός χώρᾶς " xoi ἄλλοι τῶν ἐπι- enm, τῶν τε Νουμιδιῶν τῶν δύο, τῆς «e Βυζανῆς καὶ τς Μανριτανίας καὶ Καιεαρειανῆς, xai Τρι- πόλεως τῆς ᾿Ανθυπατιανῆς ' μοῖραι δὲ καὶ, αὗται vlc Αφϕρικῆς. Τοποτηρηταὶ δὲ τὴς Ἐκκλησίας
Nuwidiarem et Byzacenz ot Manritanim οἱ (ο. εἰ et Tripelis Antbvpatans: Ls sunt enim partes Africw., Ecclesite autem Romanas leget orant Fanstinas episeopus Pieenl Italorum provincim ; Potenting Ecclesiz, Philippus et Asellus presbyteri, Quinedam alii e dietis Africm provinciia lega
Guill. Beveregii not.
(0) 'H ἐν σύνοδος. Carthago olim totius Africe eaput fuit, ut testotut. divus Augu- stinus epiet. 162. flinc plurima.ibidem habita fue- ront concilja, ex omnibus Αγίους provineiiy col- keta. Aurelio presertim arcbiepiscopalem latem sedem teuente ſrequentes ibi celebrati sunt epi- seoperum convenius ; 8 quibus etiam ο stabillen- dam i m in Aírica disciplinam multi canones. editi luerunt. Tasdom autom post consu- iatem Honorii Xll et Theodosii Vlil — vni Kal. Juulas, hoc est, apao Dom. 419, Mali $5, aliud ibidem concilium hábebatur, in quo omnes ante eonatituti canones ia. medium prolati sunt, et ma»gua eorum pars synodali rursus auctoritate confirmata. Canones igitur ab bec concilio conlir- mati, codex cunenum οτί Aíricauz, ab co usque tempore dici meruerunt. Bi autem canones
Par&oL. Ga. CXXXVIIH.
non Grece, sed Latine primo censtituti et eonire mati sunt. Που Dionysius Exiguus diserte t6st2,na est in prefatione sua 24 codicem caconum eecla- siasticorum, quibus hi etiam comprehenduntur,
' dicena, Ne quid preterea κο «είνα εγεάαν
velle aubirahere, statuta quoque Sardicensis cone. aique Africeni, qua Leiiue sunt edita, «wis a nobis nameris cernuntur esse. distincta, Quo. tempore lp Gricum sermonem conversi sunt hi synodi istius Carthaginensis canones incertum est. Hoc tantam cerium, quod Graece versi sunt. ante. coneilium Trudauum, a. quo, canene secundo, In. Graecum Nomocanonem recepti, et istius etiam synodi auetoritate confirmati sunt : adeo u( ab eo demum tempore omnes hi canones in. Ecclesia Oríeatahi
pariter atque alii quivis, obiinuerint.
ο]
"THEOD, ΕΛΙΦΑΒΟΝ
4
auerani, eorum locos, qui in synooura convehire & Ῥώμης ἦσα, Φαυατῖνος ἐπίσκόπος lhacyou, τῆς
Ron poterant, impieoles. Unde εἰ veReinprsiv (id es( ioci certalorum nomen adepti Sunt, à vorbe
τηρεῖν, quod est, servare &ive implere Jocum corum | a quibes mhiuntur, Gum coavenissel autem sy-
*odus,
εἰοντενείπης Ἐκκλησίας τῆς χώρας τῶν Ἰταλῶν, ΒΏιύπός t6 καὶ "Άουλλε, ei «ρεσθύτεροι. Kat ϐλ- λοι δὲ τοποτηρηταὶ χῶν ηδη βηθειθῶν επαρχιων τῆς ᾽Αφριχῆς καρῆσαν, τοὺς τόπους ἀνκκληροῦνις τῶν uh δυνηέντων αυνελθεῖν εἰς τὴν οὐγοδω,
Όλεν καὶ τὸ γῆς τοποτηρησιως Όνομα i9 now, ἐκ τοῦ τηρεῖν δηλαῤὴ, 6 ἐστι eyAdgi Mi dre dei πιληροῦν τοὺς εόπους τῶν στελλόντων αὐτούς (2). Συγελθεύσης di τῆς συνόδου (B), - , |
Ακτείίηε epigcopga digit ^-—— — « Pott diem synodi deflaitom, nt. meministi, bea-
: pissighi fratres, molla quesita suni, dum exspes
a earemus fratres. nestros, qui 8υβο ad præten-
« iem synodum legati convenerant; quæ in aeta re
e ferri necesso est, (Quamobrem Demibo' nostre de a hujus tongregationis conveptu resist gratias age- c re; partim quidem, uL. licam. synodi exemplaris, « qum nunt habemus, tt ἆ Pairíbur conalifuta. ν Suit, partim. et quae hie ab iis, qui nes praces-
Adpnágoe éAloxoroc cizex
t Mese τὴν ὁρισθέθόεν ἡμέρεν (4) τῆς συνοδεν͵ : ὣς µέμνησθε, ἀδελφοὶ µακαροφταφοι, πολλὰ € ἐζητήθη lv τῷ ἀναμένειν ἡμᾶς τοὺς ἀδελρέὰς ε ἡμῶν, 100g νῦν εἰς τὴν παροῦσαν eUvoéov vexe- A τηρεξὰς συνέλθύντας * ἃ νοῖς κεκραγµάνοι. ἀνάγ- - v xt δστὶν ἐντεθῆναι. Διὸ τῷ Δεσπότῃ ἡμῶν περὶ. t τῆς συνελεύεφως 360 τοισύτου ἑἀθροίσματος ὅπο- 4 Mixta) χαρίτας ἀτακάρλάεν, ἵνα τοῦτα µεν νὰ v ίσα τῆς ἓν Νικαίᾳ συνόδὀν, à νῦν ἔχομεν καὶ ἀπὸ
Geil. Béveregii DoUm.
4) Tov ots. Ἰόντων αὐτοὺς. Post bsc verbo yn endica Amerhacbiaua οχόλιον additur , hís ver-
. Wis, Wixsvoy πόλις Τεαλίος * Acpyevéx δὲ otl 09Ào...
. οκῶς Uixsvoc. ὡς ΔΑ pig mvoy wai, Apígmvec ὁ αἰκή» τωρ ilucnvàg καὶ 'Aprgr vós, ὡς τὸ Αίκανον, "Axavoc. Ἠιχόπτος πᾶλις Ἱταλίας, λεγωταί δὲ καὶ Πονεντός * à πολίτης Ποτενεῖνος * ὡς Πιχεντία, Πικεντὸς, ἴξικεν- εἴνος,. Ἱστέον ὅτε πρώτη μὲν, fjv ἢ Αλεξένδρεια, xai dj Πεντάπολις hine, xal fj πῃθάαγορενο —— Τριπολῖτις συαπλγροῦσι" δεντέοκ δε η τοῦ BuQaxlov ῶρίτη bh j τῆς Καρχηλόνος, ἢ καὶ D κ νετ ftot Avüvzatixh xcleugévg* «va δουμτδίαι δύο πα-
fe 'Aeporfs poipal slaw ὀπτῳ *
ritaniam in ires provincius pertos divisam esse, Cessrieusem, Sitifensem, et Tingitanam, geogra- phi. (esuanidt ; ac propieres to«&. Afriee digcesig otte.eanslituse periübua, give ο. scholia: sle3 nOn, jpepte tradidit, Sed de aniiqua Afriem
, d'visioge mos Pu dicemus,
(3j Συνεβὑσύσης δὲ τῆς συνοδου. In Parisiensi Xonsrye ediilowe luec verba, et anie Λὑύρηλιος. ἐπίσχόπις εἶθε, Prufatio quadam 3d canones ba-
Ier, bi v Μστὰ thv ὑαατείαν τῶν ενδυβο- εάτων βασιλέων "Ὀνωρίου 45 δωξέκατον καὶ Φεοδή- σίον $5. τῶν ΑΦΥ v τῇ περι θωτὼ Κα
λαγδῶν "loui Ἠδόνι el; αήκρηκον οΏς
] MV. ἓν Kepyxs λαιά τε xci νέα". Μετα Μανριτανίαί τρεῖς, Konca.- € éxxigelos $n evt: φὐνελθόνσων Aognilqy τοῦ &ivna,.
πναία, dà καὶ Kg:egosuavh καλουμένη παρὰ τοῦ ελ: — να, αὗτης e ry osi A pe Ἐντιςενσία ἃς ἡ Ap (βρω Ἐντιφῆνοα.. Tryytav ἡ uris pono ἔγουφα Tiv vv. Picehum urvs Jiaia ; fier aulem é€ genere feminimio, Piceuus; quemad- modum Arimenum et Arimenut t incola Ptesnua et Arimonus, ui. ο ΤΘΚΟΠ, Adseenus. Picenuus urto Ita- lias dieitur vero εἰ Powstus, cwis Potentiuus, velut Piceuiia, Piceutus, Picentiaus. Scienuum est; quod ο huni puries Afric. Ülsimaá quidem 6st, quum Aicsawirie εί Pentepolis Libge ei ἀθοθγίμην Trips- Jitanuta dicrum eompient. Sooside. esi, Byoxeena ; terris Cortaogiwensis, qud euam proconsularia di- eilur. Dcinde Numidim dug. νεινς 6L. nova ; postea. Mauritunia Ires, Casareuciu, quc et Cazoriana
dicitur q metropoli ipsiut nomine Cesarea ; Suifine «
eio, cujua. metropoli, ess Siifensa ;- οἱ lingiana gua Sdeifcpélim habet Tingin. Vetum in Div
Augugttu explanadone Psal. $6 quinque iantum D
ries glivc. yrünoche toti Afric dimcesi, sdaeri-
untur :Sancüssimis: ſratrivus etque eotizgis pr thnitersam Ajricam, hoc est, per previtieiam procon- sLlürgm, Numidia, .Mauriiantam, Byzacenao, cz Tupelim cennitwtis. Aug: im Pal. o6. Tolidew &óam »ecenseniur can. 1258. hujus concilii. Alias Mauritania iu duas partes divisa e$: ; unde Rafus Festus sex ibi provineijas muraerat, Per. osuem, inqnit, Africum sex. proviucig fecta, ipsu ubi Car. thugo εν yroconimlaris, Numiuia, Bysacium, fri- pli edam Muuriuenie, Ret. Fest. in breviarie, Sic eliam it 7» 0titia imperiüi, wbi Mauritania in Si- tijemem el Cawirsom distcibuitur, quemadwoduus etin presione ad. Bes exnonexs, qua sex eUam nameranur, Sie etiaus οἱ Numidia pualea 14 duas provinsvias divisa est, παλαιάν τε καὶ víav, ul cuui seholiaste supra iaudato Maithieus Jiastares, Bar- - &amon, Zouacas aliique asserunt, Quineuam Mau-
WOXWmUPRbewslta o. hoa 00 7-
' fane, ét cœteris ep aumero 211, necuen - Pkilppo 6i Ascllo prosbyueric gatis. E liim fidmane. Here sua quie otkam illia
& τίῳ τὴς « καθίδρας τς Ἶουμ
piens «σνακ Dido cr oe αλησίας Ἰτφλῶν χώρᾶς ταποτηρητὰ 18; Ἄχχλης —* Ῥώμης * $314 καὶ δ.αφόροις ACA URS v. Αφρικανών ἐγάρχιῶν, vov. feci τῶν 506 Nouga-
ΦΔιῶν,. τῆς Βνζακηνὴξ, Μουριτανίας Xuruptvout ,
καὶ Καισαρειανῆς, xot Ἐριήόλεως: καὶ Ἠικευτή Κολουσιτά(ψ, Φουρτουνβτιφ ήν Νεοπνλίτῃ. xat s
᾿λοικὺῖς ἐπιέχάκοις 124 ᾽Ανθωπατιανῆς χώρας, διακὀ- | w. ἀλλὰ χαὶ (iin)
νά ο * E *Aeti I wtépet, τωπθτημηταϊς τῆς ξκ- χλησαίας Ῥώμης. . ο bap x«l φὐτοῖς Ίρεπεν
λιππφ καὶ
προφεσεῴίων τῶν διαχόγων. Pbi consuloium ρίογιο»
aissimorum. imperatoram, Houorti X11 ει Tbeude- sii- V431 Aucveierum, aciovao kat. dunius, Cariha- Φέι y secrémrio boviligm Fausti , convenientibus Áu:clio papa, una ctum Yaleniie prime sedis pro sincias. Numidia, Fasustino Ecclesip Pounteno, proeimcig [alin Picani legato Fcclesie Romang ? sed. nt diversis leqeiis A(ricranarum provinciarum, idest, Nrevidicrum dyorum, Fyreceng, Mauri. nim Siüfensis, et Cesariand, «tque. Tripotiione 7 iei Vinucenbo Ceolusitano, Fariunatiane INeopoit- epis opis provinc — proceneularic
l&ücuerukt, Getan:ibus diaconis. δι vac quidein est
psus ου Prefoliv. αἆ συφ xcta el decreta, $94 (4. Bub à Be.eamonls codicibus, nec etiaui1g fuerbsotione Zonarm codice habetur; 8t quz in ta Jegurtur Balsam on Jt Zouaras, jp communem Wirique yprmiationem ad camenes £ $e eXposids inserueruut ; qua ipsorum prailatie his τοι, de« sinen&, συνκλθυύσης Ch τὰς συνόδου, nou admiuet alia inter ipsam et Yerba scquéniià ub Aurstie piolaia interponi. j p MAE" : (4) Mecd riv ὀρισθκίσαν ἑιέραν. lg Pariteo-
4L
-
430000000000 18 CADRES CAKTRAD. . U* * τῶν Flatfous xacieiyan · τοῦτο δὲ, καὶ ges À eserubi, ermdeinqua eysolam eonfiremsopi, et
. "Cw Εναῦθᾳ iub εῶν ngenrymubem dudn cv Γ.Ν Both. airvoliey Bifausodvcuv, καὶ κατὰ τὰν αἰνὴν
εὖκιν ἂνὰ πάντας κοὺς τῶν «κληρικών Bug
ος fefiuote ἀπὸ τοῦ dbxgoo τοῦ ἑσχάτον ἁωττριωδῶς . e υφχθέντα, ες μέόον αροενεχθῶσιν.« Ἄπο πάτης
E « Y roin Βάδης « Tonto. »2- | | Mrd verápecdrépew * T b» Naalęs exvdbes ἡ ὀμολαγία τῆς πίστεως,
t ἡτοι νὰ ὁριαθέντα, οὗτιος Egn. ». Kat ἐν sip Μγειν, ος Φενοτίνος, ἐπίφοπος Πικένον, πώ λαρᾶ oo Εαν πέγεήνου , τῆς ᾿Ἰναλῶν ης —— —
Ἑωμαίων Ἐκκλησίας, αἶἴπω — E « ἀκὰ τῆς ἀποστολινῆς. * ανά trtebeu; & «pay calqsée, ὡς αὐτῶν —A ἐν τοῖς dva
παπρᾶ YQ &007 "Igni πε y à» Nue s & tipo πεπραχµέναιςὶ pl 390 . 4 dém quasdom erdinátione 8l eanone observantur ;
s. χαγόνων, ἵνα φνλαχβῶφι καὶ ὁ ἔρμαμὸς αὐτῶν καὶ s hii, ἀπειδή voa τάδε, wd χαυῤνι κραῶν- (sat 50 Ἡ ἀννηήφ ἑηνπάθη. Hagt εὔτων «τοίνυν dv σερώτρις, bi. ἀρέφοη 18. µαχαριότητι « ὁμῶν, σνζητήθωρεν, si μετὰ sajse. {ὰ λοιπὰ 4 wapaypks xat Paride vie — - & Bow, fy agi xoig. she pesto (04 ὀντγρόφος ῥατέροις μφανίραι. ἡ à coss αὐτῷ πευσκηνητὸ c bii ἀχομνήσθημεν, οἱ καὶ — « τῶν xod δη τοῖς πεπρογµένοιςἡ —RXX « Περὶ τρύτων sivi), Ac προήκον, il ἀρέδκει $8 « üyasiga ὀγόπῃ καὶ Μηκοριότητι κπρᾶδοι ὀφείλο- .
e pos. Εθίω τοιχνφοῶν sl pésov. τὸ. χομιώνιτῷ- C s piv, Ivo. —E— | τνῶναι, &L ἐν doti: napuiye-- |
9 τὰ, ὅπως βρὸς ὕδασεα ῥπόχριαις 209]. ο. . Aspfiuoc d? 4 Bgoxeyaefi zu ——*— T8
4 E] el don wav συλλεϊτουρτοῦ ἡμῶν τοῖς Λο”
.& πραχµένοις dvayyos . ἔνιφάνιρόνι καὶ τὰ λοιπά, 3 ἀχολούθως, τά Τὰ πεπραγμένα καὶ τὰ ngexsig- » EN "o μᾶν ληλόκοπὺς Αὐμήλιος, «οᾶ λόχου | πῤῤκατρρβάμλνος,. εἶπιν. ὅτι εὐχαριατεῖν δεῖ o) deansen Va ὁπὶρ ri⸗ οννιλεύδεῳς, τῶν Πατί-
E. "ya τά τα παρὰ. τῶν d$ ΧΝμιαίφ:. Βοτέρων
δεκεμακλέντα. καὶ. εδρισθέντα, Jk Syopav iib τὸν pity» Πατέρων, xai &usp οἱ προηγηζάμενοι Βέτέρες Uadajudné, &yw τοῦ, βέδαις ἡτήδαντο,
EI babe ἑνκωσὰν εὲμὶ πάντων τῷν ἐν L|
πάπκα δἠλώφητε, ὡς
«qua ex eadem fera par gines eleritorüm.
d gradus A summo. usque ád vllinprin. &slubriter B etonsülutà sunt, ip medium proleroutar. Ah
$ s universa tuvo dictum eat | Preferantur, »
--
. Denial uteris pz E a. « Besup. 15n0di professio Βάδί seu deereis aia € M lishenis. ὁ Es Qurá diceret, Faustinus Piceui, ln itn. provinelie , episcopus , populi Ρὰεσμαί, Re-
« mans Ecelesue Jégaros, dixit z « Commis aun.
4 mobis a pede apoelolle⸗ quadam in seripas . T
ας erands, prout fa setis superioribus aharoialmts, "Men 4e éononibus εν 11119, ut sprveotór
ς 04. dearetum eorum ef. consualudo : quenüoqui-
« quasdiun auiem consustadine Infókmata aunt. Do 1 bis ergo: in. prbuls, di egttie p'icest. boaiftadini. a lasuirámis ; et postat roliqua. qua acta vol incho--
* at& suni, ordinate coulingeniur tul Sposlolicm cà- ——
c ühedrm vesiria rexriptis estendere pessiia, et - ^ elieaf vanerando papæ decisreiis, quod. dijigen- « tàr edrum recordald sumus ; siquidern et ácüonum
'* esphulà gus jum inseri sint. De his ergo, si-
eut superfus diii, quid vesirse pfaceat dilecileni
B dt" bostiudihi, facere. debemus. S16 Yeniat
« enge Ia πισδίμας, ecmmgnitorium, ας péesiUs 4 tognoseere quid In eo evunjrebenditur,. ut. ad | « siogia detur dponsio. à
. Auraliui παν | raleratur ον |
4 quod fraues 4, αὐπιἸοϊδικὴ nostri jo actia nuger
« aliegetuüt, ei reliqua Coneequenibr, qus et acia ⁊ ai ageada sunt. 5.058 . BALDI, Eplácapus quidem Áurelisnus, ersüaneg. πας ὁ dixit quod. Domino: Deo pro Patrum .
convaniu ρε $géndis aunt, Bi gum a Patribus, αμ Niceta eoa cenarunt, exáminate οἱ decreta sunt, qim s Pairihus na-irid babemus, ek que Paites
qul ptitctstore éonfirmérunt, id est. firms enisu-- IBAFURÍ, ey quæeuoqua 4i. auprasaaruni dé omuibus . qui in ! tleram τομ] suat, in medium proponantur,
Gulli. Bereregii nois, -
. sibes —E & Zonaræ vditionibus. neenon D beniur ei In. veleribus glossis yerborum juris;
im codice. Amerhachinne. primus bujus éontilii canou ab his verbis. inripit; sed. coder eanouum Ecciesim African: a Justello editus, aique aliam ipsius Blongsü eallactlo in primo — eahuno cum A n iae no&irQ ms. tonveniun ; recie quidem, Mibi] solm. "à. eynodo deesruilur, donec eo ventum est, ubi. Κανὼ i» hec edilene «collocatur, quo prine decre e uw Niemwe aialuta. ebéervenau,. |
——— ας, Δά o ace d in m θάΐειν Àumerbacbiani τῶριον * «b ὑπάμνημα, d 7$ ἐντολή. Sic euam fuldss —— iy Em deii h πῤοστακτικὴ
*
a, Primus: canon .
ubl etiam additur, Keyuowtzptav , érigtoab πο στελλοµένη μετὰ αροστάξεως, loc sensu tox ina uiurpstur a Jusiiaiano, dieente, ; ηδὲ ét mper τιχὸν. 3 ἄλλον Σύπαν, 3j δεῖον χομμονητά
Ἐπιτρίπον ἅθιῷ τι τθλούυτον. Jusiin. ovali. πιά «δρ. 17. ek ab Anaaíasio in Gregorio. 9. Rescrintis camungmiióríis — nis ed cajholicam Cenverteretur fuiem , etiam exiorrem ϱ stcerdotall esse e
. mandavit. EV ip codiee Thewlosisne , Commniele-
comp a£ mundus imsrnc. |. C. Th. de Curiosis. Bie. passim usurpatur hoc vo esbulum pro literis sive epistolis , zuibus nun- liue pliqui& att legatug descriptum liabet, quida
gig à 32 fac dendum: σφι, .
ss ΤΗΚΟΡ. BALSAMON - té
μεν | autem. dix c :
exa mimanda, discatienda (Lati eeim tractatum votant propositum «et, coneilium), et ut serventur Mieenerum eanomgm deererusi οἱ eonsvetudo. Cuin. ustem ülxisset csnonum derretum et consae- tudieem, subjuuxit, quod quedam. ordinatiene οἱ €ar.one correboraniur, quzdam vero. consuetudine
Qumdsto - velis 2 pspa A *Àfipu Rüttüevkévov, προτεθῶσιν elc pdsev- 5 δὶ commissa swa! traetanda, id est, considerando,
Φευστῖνος ἔφη, ὃνι Ἑπιτράπη ἡμῖν ἀπὸ «oU αόπκα τινὰ vgéfusatecéa, φοὐτέοτι σχοπητέα, Ἀξεταστέα, ἑοκιμθοτέα * (οἱ γὰρ Λατίνοι ερακεάτον Av. σκο- αὖν xat € βοόλενμα λέγονσι *) καὶ ἵνα qu αχθώσι φῶν ἓν Νιχρίο «ανόνων καὶ ὁ ὁριαμὸς καὶ ἡ evvt,- θεια. Εἰκὼν δὲ κανόνων ὁρισμὸν su συνήθριαν, ἐπήγαγεν ie (vo. τάξει καὶ αδνόνι χρατοῦνται,
jnforméta suni : etpote. quod eenscetade tempere «νὰ Bt εννηθείᾳ ἑτυπώδη : ὡς xu τὰ τῆς γρόνψ probout e tonfirmata debet obzeresri, Deiode geti- — &nryaeleluqc sat βυδοιωθείσης αχρατεῖν ὀφεβει. vimus, a! iu medium proferretve enmmentteriom, — Eten ἐξηνήσεμεν εἰς μέσον προενεχθύναι τὸ xopuo- »ew zeriptis mandatas: commentarius eorum φως Ἅνοπώριθν, Άτοι vb ἔγγρεφόν ὑπόμνημα sov κραχθέν- feta e* dicta sual (mes enim erat es, quib ἵν euer si λαληδέννων (ἔθος γὰρ ἐν ταῖς euveAcóctot f^ngressionibns flebant εί dicebantur, seribere ); ἍἊ«φὰ λαλνόµενα val φυπνόµενα χαὶ ocn. ἑπράχθησαν vel comiwenitorium dicit p»ps, mendatum, per γβάψεεθαι]ε "M ποαμονιτώριον «bh ἐντολὴν τοῦ quod Ih scriptis. manda vera: (0 quari débé- " mésxa qu^, bv ὃς ἐνετείλενο ἐγγράφως viva rent, nt ea scirent, et wihil eus lateret: qOed ὄφειλον ζητηθῆναι, ὡς ἂν γινώσχωσ sete, καὶ . est magis veritimie, Adfichur enlm ς Daaiel μηξῖν λανθὰνῃ αὐτῶν, ὅπερ μᾶλλον ὄοικεν εἶναι. netarígs legit ἑοπηνορῖιοείωνρ , 6t. 6 senguotur, Ἡρόσνένκι γάρ. Δονιηλνοτάριος ἀνέγνω χοµµονι-
fratri Faustino, ct filia Philippe 6ἵ Anillo jreop- teris »
« es quio vestri fidat ereditss sunt (60 lnttut: vot 4 ergo i, ot vesirs illie, vel petius quoniam ποστ «in vohis est pri-sentis, omnis persgite; manime « cum εἰ bec tuandalum nesirem habeatis, ei verba
«épore, s ck ἐξῆς, τῷ ἁδελφῷ δανυτίν nat τοῖς quse, διλέκταρ παὶ ᾿Ἀοέλλιρ vele πρεσθντέροις.
ε Τὰ κανα οτινθέντα ὁμῖν (6) αράγµατα οὐ t λανφάνουοιφ - ὑμεῖς οὖν οὕτως, ὡς ἵνα ἡ ὑμε- t εέρω ὀχεῖσει ῥθλλον δὲ doxes ἡ ἡμετέρα iv v üple κυρονεία ἐσεὶ, πάντα ἐκτελέοδτε µάλι-
Guill. Beveregii motas.
(δι TÀ καναπιστευθέντα ὅμϊν. Ante hec verba tr codice Ας η θηςὶ e Porisiens: Balsamonis edi- Lane pristigitur, Λώσίαςς bx'exosoc εἶπς S-d vox εἶπε ssltem sur τῇ. - est, "9η quas híc dicuntur, Zosim' pap Romani comtmoniterium 2d legatos ras, F'oestinam, Phitippam οἱ Asellum, in prm- οι oti synodo residentes, contient: ac proinde ζώ- οιµο: ἐπίσχοπος ad contmoniorii istius insengtio- vem perinent, qui plene sie babuit, ἀδελφῷ 9a etivo χαὶ τοῖς τέκνοις Διλίππω, xat "Aod)ie «ole πρεφθοτέροις, Σώσιμος imexeno.. iptum Hague comraonilotuttz ab tis verbis τὰ κατακιφτευθέντα ὑμῖν incipit, Verum inter hec verbo, et Ζώσιμος kíoxezoc, afia immterseruntar, ie codice Amerba- chiato, quss hic apponantur necesse est. Sent an- tem qux sequantur, Καὶ προΐθετν ζήτημα παρὰ τῶν χαταδιχαζομένων ἐπισχόπωώλι Om. ευνόδου τῆς ἑπορχίας αὐτῶν, καὶ εἰσῆγα-ε κανόνα τὸν λέγονεα, Ἠῆρευεν ἵνα eC τις ἑπίσνυπος otim yop 09, κάὶ χοί- νωσιν ed συνελδόντες ἑπίστοποι c7. ἰδίας σὐτοῦ ἑτερχίας. καὶ ἐκ το ῥχθμο αὖ τοῦ καδέλωσιν αί- τὸν, »3i ὅσα $usEh; ὁ χανὼν» διαἔστεκται περὶ Ex κλλτων ΄ ὃν «ida d; τῆς ἓν Νεχαίφ πρώτης συν» ὁδου Des. εἶνπι, ἕτεροι δὲ μὴ εὐρεῖν τοῦτον ἐν N:xsi« συνε)Ώόντων Ἡατέρων sUtov, καλῶς λέγον- τες οὐ γὰρ τής ἐν Νιχαίφ συνὐύου ἐδιιν ὁ κανών, ἑλλά τῆς &v ὁαβδικῇ Tip toc. tb xel ἀμφιθολιας àmreso0en; i55 504» γαμφΊνοι τοῖς πατρἀρχαις | πῷην Κῳωνσταντι αυ πόλεως δηλαδη, καὶ τῷ Αλεζαν-
Bnilac, ἵνα τὰ loq τῶ» bv τῇ -δυ δρ τῇ ἐν Nota ἁραγβέντων xe ὁριοθέντων 2τείλωθιν αὐταῖς, ὁπο- qo, οὐνὼν βεδαιώβεντα. Κΐτα περι ἑκχλήτων ἐζ vod παρὰ αλτρικῶν, Sisov; ἔνιον κατὰ ῥευφά- vua, ἁτιαχόχων utu. Καὶ εἶνον 9 "C enc mne t5 45 bu κενςὈν µε σιωῆσαι οὐκ égtÜna. "Es tig tuyo, ἐπίιχοσος σβγίὰδς, erac oj ὀφείλει, tae πνος *$ εροκεως κι θσ'ς zoe “ρ1σθ. oan ᾗ uar- »5:99 —E —E uw ^S τις thtac Be,f^7 0x. - GÍng, sm τὸ oru ER x2 οσνανᾶςς ὥς τί. i0 0. S3 0x ως aW ^U V XcgskQ €wee o Cen, εκατ, lest
NU):otg $a: vari a 79, (20 ciet utueg χανόνας, Αὐ- ᾿
γσαδί-ος ὀγτίταοπος tins * Kul τοῦτο φονάξαε ὁμό-
a6 μον, δώκοδένην "hg ἐπιελεστέρας ση -ἤσεως .
*Àc lv Νιταίᾳ θυνόξου Καὶ ἡ αύμπασα eóvolloc elus. Ἠάντα τὰ ty τῇ Νικοέων συνόδῳφ διοριαθέντα αδειν ἡμῖν ἀρέσχφυσιν. δι proposuit questionem. episco μή, « synodo provincie ενα condewmnantur, εἰ» teviique canonem. dicentem, Plachit, wt ο que episcopus acewsatur, ct episcopi sugr ipsiata provin- eie convenientes eum judiceverint, οἱ gradu suo eum deposuerint, δὲ que deinceps canon iste de αρρρίία- tiewsbus. constitoit; quem. qui citgvit, prrme Ni- cent synodi esso. assurgit ; alib autem ieium, laur canones a Patribue Niema congregatis nen inveniri fectg sisevererunt, dicentes, hunc non ese canonem 4 Νίεσνα, sod tum. synodi Sardicensis. a Haque conte postularant, ut ed pairiar- chae Constanlinopelitauum acilicet e Alogendeinum οἱ Ántiechener ecriberetur , εί eorum, κα in node Nicene acta et. decreta. eunt, etzaemplarin, orwm cwbecriplidne confrmata, ad poe mitte rent. Postea quesilo oria est. de oppellalonibus a clericis [actis , Fe & eentontia. suorum. epiécoporum prosecant. ΕΙ Ossus episcopus dizit, Quod mo adhnc motel lacere won deben, δὲ quis ferie episcopus, ad ram eum cit proyonsus, quod esie non. debet, cito aut vehemenier conira presbylerum euw n am diace- Sum commolus, q sae Vim ecclesia. arcere volue- tif, et que aequ uniur in eg co«nae, ool, ut decimus quartus synvedt Sardicensis, loi exposiuus est, Adhuc, eunt écingp canon fec us. [πῖλε”ι. Augqustiuus ερι- wcepus divit: loc etéqm wx veroaiuros profitemur, éalya diítgentiori 1gRodé Nicano duquxwiene, bt wxitersa synodus dizi, Omnia que a sgnodo Nicena cdecreta ount nobia omnibus placent, De his eutem elariasinut vir, Jonuwnes Rodolpliius Wetstenius, qi ea eg m$. Lmerbachinno descripait, recte observsvit, qued 3 ypesterioribeis, sve iis que &equuniur, reipeu non diferuni ; nisi quod. ferte 5, bu uifamque rocnsmentariveg congescit, alte- rui Texans boc leen eontéaltanm dederit, Post καί δὲ ος τὸ racione a^cnítbrp scielium iui wd Lena God ine, Καὶ 4 vay eipnpéve, p. 5L 4, que Nelte.^e —S Taà xcxa⸗ 2 ac 2
αἩ |
m CbNC. CARTHAG.- mf
e 7t& xa τοῦτο fip, Éynvtec τὸ Ένταλρα xéi1à A t ορῃοπηὰ, «ue ad msjorem confirmationem
« ῥήματα τῶν χανόνων, ἅτινα πρὸς ἠλέξονα βεθαίω- t-€19 τῷ παβόντι χοβμονιδωρίῳ ἐνιχάξαμιεν, Oba; e γὰρ εἶπον, i5 ἀδελφοὶ, o? tc ty Poeta Φννόδον, e ὅτε περὶ τῆς τῶν bxcecénov itificos bjasiivrte" ε "ΗἨρεσεν δὲ ὥστε, ἐὰν ἐπίοχοπος kacnrepnés, wal « χρίνωσιν el φυνελθόντες ἐπίσκόποι ce flag 42609 « ἑταρχλίας, xe tx τοῦ βεθμοῦ αὐτοῦ καθέλνειν 4 αὐτὸν, xai δὀξῃ ἐχκαλεῖσθσι χαὶ χαταφεύγειν plc « τὸν μακαριώτα φον Enlaxonoy Ῥώμης, sal αὐτὸς e. θαλήσῃ ἀχοκοθῆναι dotes, καὶ τὸ εφιοῦτου δίχαιον ενοµἰαῃ. ὥστε ἀνανεωθήναι «hv ἐξέτασιν, γράφαι e καταχιὰσει πρὸς εὺς ἓν ϱἩἨ ὀρορούσῃ ἑπαρχίᾳ * ἐπισχόπους, fva αὐτοὶ ἐπιμελῶς πάνια συζητή- t (wet, «αἱ κατὰ « ἀληθὲς περανώσωσι, dió, tév ενις ἀξιφίτο πρᾶγμα αὐτοῦ πάλιν ἀκονοθῆναι, « xal obla ἔκῆσει χινήσοι τὸν ἑπίσχαπεον Ῥώμηα, € ἵνα ix taũ supe εὖνο πρεσθ΄τερον ἁπηστείλῃ, t lv τῇ ἑδουφί αὐτοῦ εἴη, ὅπε, βύλετά:, xul :ἕπερ ὑπολαμβάνει. Καὶ ἐὰν φηφίσηται ὀφεΏειν * πεμφθ/ ναί τινας. Orr. παρόένιας αἲ οὓς μετὰ € aov ἐπισκόπων *glvoc. ἔχθντες τὴν αὐθεντίαν τοῦ €« ἁποστείλσντος αὐτοὺ.. bv af] stplstc octo) τεἴη.
e.mesenti eómmonitario internimus. — Sie eniti « dixerunt, fratres. qui ἵα Nicrena. syuode fnere, « quamde de episcoporem appelHatione sententiam * tulerupt ?. Placuit autom mt, αἱ episcopus acenss- e Vus faerit, et proprig ejns provincie congregati « episcopi juífieaverint, ei ipsum 6 gradu. aue mo- a verint, && visum sit appellare, et ad beatissimum 4 Roms episcopum econfagere, et fps&. eum andiri
. eSMaerit, et aquam — exisiimavarit $1. renavetur
« exxmen, deribere dignetur ad episzopos qui. sunt «In. finitima prorineia, ut — ipsi diligenter ómnia « isquirant, e«[ez vero' ei sequo peragaot, Et :deo επ atis feqatetussm amm rarsus auciri, οἱ epi- « scopum flombaum eux supplicatione movebit αν
B εν híere sio legatum nitist, in sna iu potes!ate,
« qnid velit et quid melius existimet. Bt οἱ deereve- « rs miiteudos sse süques, qui praesentes cum « eplacepis jadicent, axctoritatem eius 4 quo miss! « eunt habefrtes. e/us reliaquatar jadieio, Sia. au- « lain sd termünandom lite episcopos suflicere « péteverit, 2:iel qued pridontisainee efus? Con» ε $880 viam fucrit. »
« Ἐὰν o: χα) νοµίση ἀρχεῖν τοὺς bmuwbreog, ἵνα πέρας «€ πράγματι ἀπιθῶσι, mede NE]
« ευνετωτάτῃ Αὐιοῦ βουλῇ παρισοᾶβενον, »
ΔΡΙΣΤ, « Kt χο ἆλωςφι ἐπίσποχον Exile, ἐὰν « "p "Poufc ἔκχληνον ἑπάγοιτο, ἥτω —XRX ecroc, πὺ Ῥώμῆς γράφοντος f Envsáttoyto;. »
Δίδωσι καὶ 6 x3wov οὗτος, γαθὰς καὶ ὁ «teaptoc vh: lv Σαρδικῇ σννόξ:ν xav 5 ἐδουσίονι seo ᾿Ρώ- µης πρ’ σερχομένῳ παρὰ εοῦ µαθαιρεθέ cóc ἔπι- ακόκου Ἱ πρεοθυνέρους ἀποστέλλειν ΄ἴδίους, καὶ τηρεῖν μετὰ οῶν ἀπισχόπων κατ ἔκαλητν τὴν ἔξενε- γδεῖσαν X39 αὐτὸ. κἀτὰ τοῦ ἐπιοχόκο: :ὁ o λεφαγένν. 5 8algeew: f) γράφ:.ν το, γειτνιάζουσιν bv -weneic 5f] ἑπαργία, xal παρ ἔπειγὼν τὰ τῆς "onse 5; τηρεῖσθα'
Καὶ τούτων ἀναγνωσδέντων, "AMT ἐπίαχόπος «ik θαγσστέων ἐχχληαίας τοπάττρητὲς της Noopa- δικῆς ἔπαρχ x, «πε «Περ τούτου ἤδη χαὶ «ol;
€ ἀνωτέρω τράἀ ασι tT. -υό ἡμῶν ἀντεγρά- e ψαμεν xat τοῦτο ἡμᾶς φυλάξ: . ὁμολογοῦμεν, τὸ
6 ὁρισθὲν ὑπὰ τῆς ἐν Νικάΐᾳ αυνόδου * ὅμως ἔτι tg
ANIST. « Si. episcopum episcopi depetserint ei
t 3d episcopuis Reicanum appellaverit, benigae
t andiendus esi, reseribento aut jubenta -piscope
« Romsno. »
Et hie eanen, Qqtemsdmodum exnen quartus, Romano, quein episcopus depositus sppe:.t pe- lesister S1 cat, adt. suos mittere peesbyie- o5, et cum episcopis episcop! s»ppelisatis deposit.enem. de qua δι sppellaio, 55 ἱροῖς illatam examisare, sut sd vicinos provincim episcetus serihere, ui &b illis sia 4 sd Éclesiem. oeraner.t eusec- ventur.
ἔι his το] Alypiv: T gistemsi- Ec lesix opi⸗ scepus, Numidicm ος. vincis legat, dix. : « Do t hoc jam et in scperioribus synuat Ros - - Meriece 4 $ ripsimus, el id nos ser-atu-08 pro: em :, quod ^ & Niezna ay^odo deecetum ei^ m^ tamen adhue. | « movet, quod um vetera hujus syuodt Nicseum ex-
€ Xwel, ὅτι ἓν wo ἐπισκήπτειν ἡμᾶς τοῖς Toacixots gy « ereploria consulas. ex illic, nssci0 qda "ione,
€ ἴσως ταύτης τῆς ἐν N.xatg συνόδον, *aU-a Pret οὐχ « οἷδ.« «oie λόγῳ οὐξαμῶς εὔφομεν "ὅθεν αἱτοῦμεν € τὴν ειμιότητα τὴν σὴν, ἁγιώτατε πάππα Αὀρήλις, € ἐπειδὴ τὰ αὐδευ- χὰ τῆς iy Νυῖφ συνόδου ἐν € Κωνσ. «ντι νοοπόλει λέγεται αίνχι. τινὰς μετὰ γρ των» .: Duser pa; ὁγωσύνης πέμψαι xsc- « αξιώσατε” xa! gh πρὸν οὐτὸν τὸν ἁγιώτα- € τν «9 λφὺὸ; ἡμῶν τὸν τῆς Κωανσταντινουπόλεω” € ἐπίσχηκον. ἀλλὰ καὶ «bv τῆς ᾿Αλεξανδρείάς xai
« Αντωγεία: τοὺς προσκυνητον) T5, θες e την "hw suvoboy ἂμ 8 πο «ισεως t6. ' € οἰκδίων ypottu d ttov ἆπο- τέίλωστ.. ω- τε nos EET.
ε ταῦτα ἀμφιοδήνησεν ἀφαιρεθῆναι bxc xel (Quel οὕτως, ὡς ὁ ἀδέλφὸς Φνοτῖνο, {ταγ.»,
4 Rervaquam invenimus. Und: reverentiam tnam ro- € gaures sanectissim pap» Aureli, at, cum Nicenz 4 synodi authentica Ce-tanadopoli esee — cantur, « sfiquo* cum sanctitatis vestem littcris mittere. i"
« $nemini : et noo eolpm ad "psum san-tigsin oc fea 4 (rem nostr: Covétantnopolitaeson. t, «oram, «sed eisin $? Alexandri ei Antiochio v-naraliles : sacerdoies. qui nobis han? ποια η cem $ua- € roe l'Uerarun; *sbsignatioae mittant, v: omne de- € ti:6 dubita tolia.or. - andoqnid: m sse 12, od raier cioe Dus 1808 Εαν co V invenimus. Nes c lamen, o; 3oie "à, lantieper servaluros, donec in- « legra et perfecta exem, ari« venons, profitemur.
, € Peteudus est auien litteris mogtris eriam veaera-
. $ «09405 digntian ast memersisa- Ecelesins auos 4t iere, ani. eadem exemplorhis juxta ilt qu» sb * lpsnaeripiaagnt, oarant, Nea αθίσω dieto Men- * 984000), quis Usbemu, exeempláris actis Istis cog- * jupgemus, » -
| THEOL BAEHANON « Milesius μασ, ἵμα κε — Φε νά. "Dim; T phe: dive :
€ ouídTotige, dc πρυείπον, ἕως οὗ τὰ ivre, fen « DAusci; i ὁμώοχοῖμεν. Ὀψείομεν δὲ αἰτῆσαι ε Toy gast ἡμέτέροις καὶ τὸν σεθεσμιώτανον οὓς
« "Exy)sslsz Ρώμης ἑάάσκοπην Bovnoétav, ἵνα
4 καὶ αὐτὸς égale; καταξιώσῃ xpo τὰς vhue-
& vaulle!gac Ἐκκλησίας ost τὰς, ὀοείλότας πὰ αὐτὰ fum xatà τὰ παρ. αὐτοῦ γραφέντα ἆγα- — * Yale. Nuv δ. τῆς Ἄνηβονενθείόης ἐν Nixailg. οννόδου, bus ἔχόμεν, [eg ταῖς Ἠεπραγμένοις τοῦτο
« ουξεύξομεν, »
Fanetinus ,. -Eecietis-:Remaner - légitos, disit: . « Vestra seneiites sellam Repone Éectesie facit prm-
^s juditiam, sivo. da hec. capitule,. sjve. de alis : « 4uaudoquidem centu frater master et commini- 1 ster AJypius dubiotesee canones. Sed hiec sanctia- ͵
« sine εἰ beatiscluo popæ nostre geribere dignemi- '
s il, alsle, cum vestre sanctitate: integros eanonet: .* topquirens, [de omnibus detretig, irzeuet. Sollicit e snim st, quemadmodnm vestra aanatilas apud e$ ΄ * Mactsi, sie οἱ ipee per seipsum cénquirat, na Ín- , «Vw Ecclesias aliqua contenti exoritur zsed potius ) έ frstorpa diicetiane εοσευίοἷα, eo rescribeute, quid En daelius observer] dehet. »
Φα etivoc ⸗rnench· τῆς Ῥώφης εἶπε ' 05- « ὃν ὑμετέρα ἁγκωαύνη πρέκριµα neuf e Ἐκ. e χλησίᾳ ἸῬώμης, sys περὶ 4οὖτου «48 κεφαλοίφαι ς εἴεε περὶ Αλλων - xul elus ὁ ἀδελφὸς p « συλλειφουρχὸς ἡμῶν Ἀλύπιος ἀμφιθόλους εἶναι τα sebo savévic, ᾽Αλλὰ ταῦτα ple οὖν ἁτιώτατου - e καὶ µακαριώτατον σύκπαν ἡμῶν γράφαι κας» « αξώσατε, ἵνα καὶ οὕτως ἀλαχλήβους τοὺς κανόνας
s ουζητῶν μετὰ vh, Üpetipec ἀτωρούνης wepi
4 πάντων πῶν ὁρισθέγεων xpaxvetog, "Apuet γὰρ ὁ ἵνα χκθὼς ὀμωνέρα ἁγιωσύνη παρ) dex] poe « κπαῖζει, οὕτω s οὐτὸς e ἑαυτὸν estos.
'« pá cac φίλονειπία pasezo vov Ἐνκλησιῶν εις
Avepu· ἀλλὰ μᾶλλον ἀδελφικῇ rx βουλεύφασθει, ἐντιγράφογως αὐτοῖ, si ὀφεθει —R
t τόνως φνλαχθήνσι, ν΄ — Aurelius episcopus dixit ;
« Prater 00, quee in eeth- propesuisiué, necesse € .&vt, ut litteris quoque nostre porvitatis sanctissi-- « mo [fratri nostre οἱ saerorum eemmipigiro: Boni- t facío omnin, quie irociamus, plepissime siguificen- e tut, Ànerge aosira ompibus placeat contequenua, ε ος 006, opnium. discomvs. ,
Eniversa synodus digit, Plassi. Νοτοῖνε episcepus, MauriGais Sitiſencis lega- tus, dixit: « Meminimos equidem loc tommpniio- « rium de presbyiexis, et peseteren de diaconis f^r-
« me continere, qualiter debesot a. prepriis eplseo--
« pis, vel ab iis qui. sunt fultiml, andiri; qued in « Nicwn3 synodo nequagsam legimus, Propterea id « jubebi, vestra sunciiips legi, a |
Aurelius cpiscepus dixit: s Coram legstur boe, quo- « que quod quæriiut. Daniel notarius legit ;
n « De sppellatiouibus aulem clericorum, boe est;
« mineris leg, ceria est. synodi respongio : de qus « quid velitis agere inserendum existimamus, queaiem « sic dietum 4. à
$19 Osius episcopus dixit; « Quod me. diac
c jworet, (acere non. debeo. SE quis forie Uaeundus « episcopus (quqd esse non debet) adreraua presbyte- « tum vel diaconum suum cite vel. etiam aspere ma- « u$, onm 9 propria ecelesia segregare Yolnerit, pre- « videndum est, nq «ine eausa condemuetur, ve] per- « dat cammunjenem : habeat erge petestajem.— eje- « elug Ánitimos accedendi, οἱ causa ejus audiatur « οἱ diligegtius tracitjur, Ej enim roganü augientia « non est deneganda : quin et ille episcopus, qui * €um, sive jure sireinjuria, ejecit, rem discuti pa-
Αὀρήλως islenoxec else-
'« "Ease ὧν προτεβεἰχὰμεν ἐν cllc maxpaypéven, &"hwiepe losV καὶ γράμμασι sic Αμετέρας βρα- e gota: ῷ ἁγιωτάτῳ ἀξολφῷ xal. ἀνλλέναυργῷ t ἡμῶν Bovagestp πάντα, ἴσα φηλεφῶμεν, ele « 24hpec ἐμφἀνίοδέ * ἐὰν *o(yov. σδέιν ἀρέσκᾳ 4. c ἡμετέρα ἑκακφλούθήεις, pétepay .ετόματε ε πάντων, »
Σύμπασα ἡ σδνοδᾶς οὔ εν. λρέσκον".
^ Βαυδνος ἑπίσίσκος , πνπητηρητὴς Μαυριτανίας
Ἀλτιφένσης, ἐῑπέ, « Μεμνήκεθα Ῥοίννν φοῦτο 9b 'g χομμονιτώρων περὶ πρεσθντέρων, ἔτι μὴν ἔιε- € χόνων ὡς ^ κερἰέχειν, ie πῶς ὀφείλωσιν 4*9 τῶν'
4 δίων ἐπισχόπων S x ὁῶν ὁμοργόντων àzoje- x 821, ὅπερ εν rj Νικαέων evvélep οὐδαμῶς &vitvu. 4 pav δὲ τοῦτο αὐτὶ κιλεύσει ἡ ἁμειέρα ἁγιωθύτη
9 —XRXX
Aógfite; ἐπίσχοπὸς εἶπεν * « λναχνσθήσω bi |
ος τάτον sot τοῦτο tà ζητούμένον.
ο Aer σεάριος ἀνέγνω" : « Περὶ ἐκκλήτων δὲ κληρικών, εοῦτ Eom, τοῦ
4 Bcrevec τῴπου, εἲς συνόδέο βεθείᾳ Lov ἁνά-
« Δρισις * περὶ fic εἰ μέλλενν “αρϕτίειν ἡγηκάμενε «€ ὀφείλειν ἑναγῶναι, Andi οὕτως λέλεκται:. 9
| "Oeste? ksloxexaz sUxe * à Τὸ ἔτι κ.νοῦν pa Φνωπῆ» 4 cui οὐκ ὀψείλο. άν τις τνχὲν «πίσχοπος ete. ἑλος, ὅχερ οὖν ὀφείλει, φεχέως À καὶ ερεχόωᾳ € χινημὶς αατὰ πρεαδυτέρου. à bexivou dise, 4 ágeplsac τοῦτον τις ἰδίς Sudden ἐκκληφέας, ε-προνφητέον kazlv, ἵνα μὴ ὀναιτίως ετεκριθή, (8 ἀπολέσῃ τἠν χοινωνίαν * ἐχέτω οὖν ἐξουείαν c ἐκδληθοὶς πρασελθεῖν τοῖς ὀἀμόροις, ὥσις. ἁκαυ- « σθῆναι τὴν αἰτίαν αὐτοῦ, καὶ Ἐπιμελέρτερον " φηλαφηθῆναι. Oix (geBet yip. aii) capaxa- ε λοῦντ. ὑπαχο) ὀρνηθῆναι ^ inixeivog VÀ ὁ ἐκίσχο»
ao c
€ ἀνοξικάνς Gltrtu, Ünuc'ob αρβιμα: avem,
« xol f] xugubt fj δορλωθῇ ἡ ddjgog αὐτοῦ, καὶ τὰ
€ Aat, »
APIET. « Βρεφθῥτερὺς καὶ T Εφωριαμόνος & ὄδειαν. ἔχει «ὐῖς ὀμόροις ἐγχαλν, Κάὶ μέντοι ὁ "ἀφωρίσας. — 4. Νου ῥποφείλει. s 9.
Ὁκανὼν ovo auyyddtác ἐστι xx peer |
φαραξτιός,, T$ μὲν. χὰρ.. "hy ἀφοριεθέννα ὑπὸ eei) dioe "Enden. ; κληρικὸν οἑ πλ τὸε anspe- SA ow «τῆς. Απαρχίας : αθτοῦ «φροσφεόχειν καὶ Αγπαλεῖ» ἀπόλουθάν-ἐστι. άν iqyovtaóv.- 5b. δὲ, cod μηπερόπολίτον ἀκόνεύς, sol. πὐηαιρχῶροις αροαέρ- χεσθόν. ἀπισλόπονς sin ὀφοριοθένσα,. «καὶ «καθιστᾷν αὐτοὺς ἀξετασεὸέ sol Απιακόκρυ 9) «μὴ ύποχει-
| iX CONC. CARTHAG, | emos dre Brraling εἴις Δβίκως ἐηδαλὼν abrbs, A « Ποιόν οι, ut vài entia val eofüguür |
B
t ejus sententia, αἱ cma. P
ABIST, ι Presbyter οἱ disconos s futu libi. E
A tern babel ad' vitinos appellandi Qulusilsm . 4 qui. segregevit, aquo animo. ferre debit quod .
a eonfirmetura fuerit
Hic-canon confustón( ^el: séandalis: otcadfünem — piebit. Nain clerioum à sue opiteops deposttum. κά - provincie istius metropolitanam confugere: e ἁρ- pellaro justum est el canoaleum :' itietropolitajo au- fem absente; depositam vitinot adire epliitópos,. "éosque. episcopi jpsi$ on subjecti éxeminalores constituere, & Tatiene alienum est, ét tumultus cáu- ^. 49. lócjrco itaque non universali& habendus est fic
µᾶνου αὐτοῖς, παρδ)ογάν ἐστι, «καὶ θρρύδου. παρεί- — Aganon, et in aliis valens dicecesibus ; sed ut panic
«tov. ῥιὰ τοῦτο 99v οὐδὲ καθολικός οτε, xci ἓν val; ἄλλαὶς κρανῶν διοπήσεσι», «ἀλλ Ge: tombe, iv. Wagfeévg x ἓν Ἀφραί. —— Kol τούτων - ἀναχνωσθέντων Alyouoclyog - iul» S096 τῆς Ἐκκλησίας Temi fc Νοομιῤωῆς χδρως εἶπε.
«Καὶ soto ἡμᾶς φυλάβοντας ὀρολογοῦμον σω- H ϱ ζομένης «ΏςἈπιμελασεέρας ζητήσιως τῆς by. Νι-
9 xala σννύξοι, 5 W
«Αόρήλιος πίσκοπος εἶπεν « o: Ἐὰν ἔτι μὲν Sat & voUso ὀρέσχει, £e &nonplsg εἲς «άντων yd * ὀγάνέης βἐθαιώσατε:ν
Joris in Curtbagine οἳ Africa,
Et bis lectis, Augustines episcopus Béelesi Wip . ponensig proyincies. "Numidis dizit s UU
« noe quoque noa sarvaturos profitercur, salva ' 4 4 diligentiori Niente synodi inquisitione. ».
« kurefius episcopus dixit * Si praeterea: hoc, que». | a que vobis placet; id rasponsioneomnium τοφίτωπι. - 43 dilectionis eonfirmete, ? -
όμπασα à eów iiu « [δρτα πὰ bh: Universa synodus respondit : « Omnis quz fn m.
& Νικαέων | δυνόδῳ᾿ ὀρισθέγτα πᾶάιν dnb ἀρὲ- wguxoww.?; — |
που παῦνδυς ἐπίσκοπος τῆς Ὀψφετούλης Ἔκλη» σἰσο, τοποτηρητής τῆς Βνζακηνῆς χώρας tirs^ «Τὸ a ὁριοδία ὑπὸ εἲς Ev Ννκαίφ συνόδου παρατραπῆναι € bná πννος ὁὑδαμῶς ὀδναναι. 3
Ἀαυσεῖνος Enígxona; τοποτηρητίς vf Ἐκκλῆ- ait; ᾿Ρώμής εἶπεν» ἑ Απαὴν κατὰ thv ἔπαγχε" « λίαν τῆς ὁμοτέρκς᾽ ἁγιωσύνης, «00:0 μὲν τοῦ ο Ἁγίου "Αλυπίον, τοῦτο δὲ καὶ «oo. ἁδελφοῦ ἡμῶν e “Ἰουκούνδου, τινὰ ἀπυοφῦσθαι πιστεύω, tivi ε ᾖθαιοῦσβαι - mp ix ὀφείλει &pgióelay εἶναι «ἑχομένων τῶν αὐτῶν κανόνων», Τοιγαροῦν, ᾧς « apieuy καὶ ἡμῖν καὶ ὁμῖν «pi; ch» &yÓ- A ταχον xal οεβασμιώτατον Ἱπέφκοπον τῆς. "Ex. «Χλησίας "Ρώμης ἀναγαχοῖν dy ὁμεεέρα. dw - v OUyr Ματαξιώσει, ἵνα xe abb. ὅπερ " á 4 ἁγιώπατος Αὐγουστῖνος ὀρίσα: «κατηξίωσε, cxd- a ductos δυνηθῇ Ἑκάτερον" καὶ 1ὰρ. "vió wopa- * qognetov low, de οιώπησέον, eU ἔστι περὶ. e τῶν by yw wi xastosi jo βαθμοῦ * ky ὀκμὴν
« cena synodo qonstitut. sunt nobis omnibus ple» & £Bni.——
jucundus episcopus Ecclesi -Offetnlm , legatus provincie Byzacende, dixit; « Quod a Niciena syntdo e« congiitutum est, noquaquam potést ab ullo sub- - s verti.
Faustinus - episcopus Ecelesi Romanz legatus .dixik: Adhuc ea vesiras sanctitatis parli quidem - * sanc Alypii; parta voro. fratris nostri Jueuadi, « professione, qussdem. eredo infirmari, quadam το- « zo conÜrmjari: quod non debet esse dubium, si ipsi « canones. babeantur. Ergo, ot aobis € vobis plecet, « ad sanctissipium et colendissimum | Ecclesià Ro- 4 mana episcopum vestra sanctitas referre dignetur * ntes ipae, quod sanctissimus Anguelinus decerne- * re digratug est, utrumque possit cons derare. Nae 2 s& hoc concedendum est es sjlendum, de appellatio « nibus scilicet inferioris gradas : sip. autem: de hoc «quoque capite adhuc dubium est, beates sedis episco. « pum debere statuere, si, hoc qnidem in canonibus. —. « inveniri admittere potest, esiaequum. s
ead. ἀμφιδζίαν. ἐσεὶ, wol περὶ τοὔτού 00 κεφαλαίου ἀίκαιόν ἑσοτιτὸν bmioxozov του gaxapleu & βρύνω ἄφέΏευν ωπῶσαι, εἰ μέντοι ἀποδέχοσθαι τοῦτο lv ταῖς xavóoty εὑρεθῆναί δύναται. »
TAE, Φαυστίνα sab ποποτηρητοΏ τῆς πόλαιᾶς ἠρίηκης ζπτήσανεοξ spaxsofist vot owe bemus ottx& ζητήματα κατὰ οὐ ἐνέεταλμόχον αὐτῷ πορὸ $3 πάππα, ἀπέτρούεν ὁ πίνχοπος Λὐὀρήλνς 0019
evlaba:. Καὶ fn, τοῦ νοναρίὀν Δαυλ ὀρδαμάναῳ
L3 puoi con. Ayrpiasaei, εἶπεν ὁ —J
BBALS. Cum Faustinus veteris Romana legntus |
quiesivisaot, ut de quibusdém ecejesiasticis quaistie- 2 . nibus Mactaretur, prout illi a paps-randstem (ωᾶ- fi, Aurelius. episcopes hoe fleri. permisit, Ex cum ^
Deniel notarius temmoniterium legere coppisset, Σά»
Loud epissopus onum legatis dix : Non lafent,-
xoc est nos ignoratur, quse vobis a sedg raandata suat, ct examinari ea dehent, perinde ac si synodes Rom ferel. Nam per vestram legato- rum presentiam synodus. illic haberi. videtar, Ft statim propositus est quintus eanont Sardicensis $y^6di, ut qui forte esset Patrum Niczene congre - gatorum: el cum orta esset $1 Bidubitatio, an is Niese- ace synodi eanon esset, Alypius episcopus dixit, q"od necessarium quidem estet. eum servari, Sed «υο- niam ia Nbris Grecis, qui aeta Nícan: synodi con- tinent, non invenitar, suadeo, o Aureli, ad episco- pum Constantinopolitanum, Alexandrinum et Antio- chong scribi, v! qua illie aunt prima eynodi ar» che:yps eenaulamt, quo proſeratur hic eanos, et dvbfum solvatur, Qa porro in eo declarantur, ser- ventur, deoec fuerit solutam dubiam. Hee ipsurme s wem edam veluit 4 Romsno papa fieri. Ris vero sic dictis, Faustinos Romee iegates dixit, nibil ab- surdi dixlege Alypinm : nam pspe quoque voluerit Etclesiaram contentionem solvi et reseca;t, Placuit €sge 6ἱ episcopo Aurelio hec Geri, sicut et waiversa eynede. Postquam autem hue perfeeta sus!, a Dis- vato cpistopo σι Mauritznim egalo quaesitam est, quomedo et s quibus debsani clerici judica;i, et «vi ες judicatis a proprio epr'cope p-cvecant. Rt respnniit quidam epi:zopua. eai neuen erat Osius, Quod ve adhuc move. tacere ROR ὀοβρο, οἱ etele- Fa, quæ sunt eanone fZ3ardiceneis synodi, qus etiam illic exposita sun*, tliy itaque i:aetctis, dixit Augu-
THEOD. BALSAMON apostolica À Ζώσιμος κρὸς τοὺς τοποτηρητάς τής ᾿Ῥώμης, ὅτι
2i
οὐ λανβάνουσι, τουτέστιν οὓν ἁγνοούνται, τὰ !vtale θέντα ὑμῖν παρὰ τοῦ ἀποστολικοῦ θρόνου, xal ὀφείλουσι ταῦτα ἐξετασἸθνα., ἕσπερ άν ἡ σὺνοδος χετὰ τὴν Ῥώμην ἐγένετο, ἀπεὶ διὰ τῆς παροοσίας ὑμῶν τῶν τοπο;ηρητῶν δοχοῦσι €k τῆς συνόδου tycioe τελεῖσθαι. Καὶ αὐτίχα προαετέθη 6 ε’ καν. "he kv Σαρδικᾗ συνόδου, ὡς Gy τάχα κών ἐν Νι- Καῑᾳ Ἡατέρων ^ παὶ ἀμφιθολίας vevoré£vnc περὶ τοῦ el ἔστιν ὁ κανὼν οὗτος τῆς ἐν Ὑμιαίᾳ ζυνόδου, εἶπεν ὁ ἑπίσποπος ᾿Αλύπιος, ὡς ἀναγκαῖον μὲν deu τοῦτον φυλάτσεσθαι * ἑαςὶ δὲ οὐχ εὗρίαχεται οὗτος iy ταῖς Ἑλληνικεαῖς βίθλοις, talc περιεχούσαις τὰ Ἀεπραγμένα elc τὴν χανὰ Νίκαιαν οὐνοδο", wape-
? 3419, ὦ Αὐρήλιε, γενέσθαι voaohv πρὺς τὸν ἱπί-
oxonev Κωνσταντινουνύλεως καὶ "by Ἀλεξανδρείας καὶ τν Ανειοχείας, ἵνα Φηλεφηθῶαι τὰ bles ὄνευ πρωτότυπα πρακτικἁ τῆς πρώτης συνόδου, ἐφ᾽ ᾧ περεκθληθῆναι οὖν αὐτὸν κανόνα, διευλν- φωθήνοι x ἀμφίθολεν. Τὰ κέντο iv 02g xe ξηλούμενα . φυλάντεσθσι, μέχρις ἂν τὸ ἀμγισδη- φούπενον Xu]. Ἐν se) & ἴδελε ενέσθαι χαὶ παρὰ οῦ πάπηῃσ ἜΤώμης OU. δὲ τούτων λαληθόωτων, ὁ τοποτηρητής τῆς "Pops θευ- στῖνος aUe, μηδέν «ει ἀπεικὸς εἰπεῖν τὸν Αλυ- πιον * xel ὁ κάππας yàp ἂν θελήσῃ τήν φ.λονεικίαν «ῶν Ἐκκλησιῶν περιαιρεθῆναι xal λνθῆναι. Ἔρεσευ οὖν καὶ τῷ ἐπισχέκῳ Δὐρηλίῳ νοῦτο γενέσθαι, χαθὰ xal vj πέσῃ σννόδῳ, μετὰ δὲ «b ταῦτα συντε]ε-
slinus, debere hunc canonem servari, ai ealva Inte- (c αθῆναι, ἐζητήθη παρὰ vao Nuoáteo ἐπισχόπου καὶ
rii diligentiori Nicsense «ynedi inquisitione sec. exa- minstiene, ejus synodi esse conatarot. Reliqui quo- 404 Patres, qum in Nicena — syande constitota εκ. emcibus placere Jizere»t, ο in posterum s^:7va.i ir vioiabilia debere, Quære eiiam quz im qv'nt: canone Sardicensis synodi * nobis scripta ΣΠ t,
φυποτηρητοῦ Μαυριτανίας, πῶς x&i παρὰ είνων ἐφείχουσιν οἱ κληριχοὶ δικάζεαθαν, xecé sé κε- κβιµένων ὑπὸ τοῦ ἰδίου ἐπισχόπου ἐκκαλούμενοι, Καὶ ἀπεχρίνατε ἐἑπίσχοπός τις ἐπονομαζόμενος Ὅσιος Td ἔτι χινοῦν µε κιωκῆσα: οὐχ ἐφείλω, καὶ τὰ ἑξῆς «o0 ιδ κανόνος τῆς à» Σαρδιχῇ συνόδου’ ἅτιια καὶ ἐζητήθησαν ἐν σἶφε. Καὶ τούίων τοίνυν
*pax* αἸσθέντων, εἶπεν o ἀυγουστῖνος ὀφείβειν xal τὸν κανόνα τοῦτον φυλάττεσθας, σωνομένις [μέντοι τῆς ἐπιμελεσ-έρας Cu 0e ἦτοι ἑξ-τάσως τῆς iv Νυκαίᾳ οννόδου, ὥστε φυλαχθῆναι εἰ τῆς «ννόξου ἐχείνης lect, Καὶ οἱ λοικοὶ Πατέρες τὰ ἓν τῇ Νιχαέων συνόδρ ὁριοβέντα. πᾶσιν ἀρίσχειν εἶκον, χαὶ
8 tis εἰς wh EP; τηριῖαθαι ἀπαρεγχείρητα. Σήτει καὶ τὰ ἐν τῷ € πανόνι τῆς dv Σαρδικῇ συνόδου
παρ ἡμῶν γραφέντα.
ARS,
e Cnsndoquidem non inventa. zunt acia
€ ennecii Nie seripus, dignetar episcopus Ro- D
c ws&us 4 Constant mopoliianum οἱ Alexaudri-
( bum scribere, eaque ine accipiat, nobisque
ς .οµτάεσηψοί. 3
Cur. legati in bac synodo « pspa Romane mis- $i, Proiereutes canonem a οτυούυ Sardicensi ei- wm,de es guod depositus Romavum adest episco- pe^, dia Niexna ernodo 4ecreim:, eongregatos i^ i4lac synode Patres cum ut iNeagne synodi ca- noncm eonfrmarc poetni»^ont : quopiam hi, 5» 4 copcihaticepo expcs.Ius fu^t, s2eme:'a nen ἔτι 288 ged nec quæ Nicxs acte hsc ptaqve c: confit T" Muro peoíenzoies, fiacruO 2^ guera - νε: Ὁσνό onedvanul 4 Remasus «ρὶ-
ΔΡΙΣΤ. « "Esci py, εὕρηται τὰ εἰς Nixewv vezpa- « γμένα γεγραμμένα, ἄξιος 6 Ῥώμης tp Κων- 4 σταγτινουπόλεως καὶ τῷ Αλεξανδρείας Υράφαι, « xat λαδεῖν ἐχεῖθεν αὑτὰ, xol ἡμῖν ἐμφανίσαν, »
Οἱ παρὰ τοῦ πάπα "Pops, iv τῇ συνόδῳ ταύεῃ εταλέντες τοκονηρηταὶ προθαλλόμτνοι τὸν καρὰ τῆς ἐν Zap] αυνόδου τεθέντα χανόνα περὶ τοῦ ον Ἠδβαιρεθέντα vi ᾿Ρωμῆς xposipyeobes, ὡς παρὰ σῆς &* Niza-; συνόδον ᾽ριαβέντα, χαὶ ὁπαιτήσαντες πες συγαζροισθντας ἓν τῇ 2υνόδφ ταύτῃ Ἡατέρας βιὐκιῶσ»-. x0 ὃν ὡς τῆς ἐν 77 Νιχαίᾳ ὄντα ο νόδον — μα c. kool s ub ἐπὶ vizn ἔχειτες εἰ παρὰ τῆν 6,Ν.χα.: coo 35500 ἐθη, d:1& μηδὶ ea reb N(xa 5v «ιπραγ.:"». ΟΠΕ. «μενα xal βέδαι. ἰπιφερόμε-
45 !
IN CONC, CARTHAG, - "E
αρὺς εὖν Κώνσταντινουπόλεως καὶ τὸν Δλεξανδρείας, Α drinum mitteret, et b lie conlirnatos Nicuse cano-
xol παρ᾽ kxsivcv τοὺς ἐν Νίχα(φ κανόνας λαθεῖν βε- θείους, καὶ ἑμφανίοσι τούτους αὐτοῖς. Τέως δὲ «bv εοιοῦ- vev κανόνα, µέχβις ἂν ἀληθέφτατά τε xa βέδαια τὰ len τῆς ἓν Ἠικαίᾳ συνόδου δέξωνται, χρατεῖν Ἰθέλη- σαν * val ἑτέθη χαὶ wap" αὐτῶν ἐνταῦθα αρῶτος. Μεθὸ δὲ corso ὁπέμφθησαὺ πρὸς αὐτοὺς παρά «ε τοῦ ἁγίον Κυρίλλον τοῦ ἀρχιε σισχέσου ᾿ἆλεξαν» δρείας, Mal ποῦ 'ÁActoxoU τοῦ Κωνεταντινουπόλεως ἀρχιεπιεχόπον, χαὶ οὐχ εὗρον bv αδιοῖς χαχα ον:- εμένον và Δύναεθαι στέλλειν τὸν Ῥώμης κληρικοὺς ἰδίους. καὶ δι αὐτῶν ἐξετάδειν κατ’. ἔκχληνον τὰς παθαιρ: αι vio; ἐπισκόπων, ἴγβαοφαν πρὸς τν οόνε
mes aeciperet, eesque ipsis notos. faceret. Saltem 9uíem tslem canonem, aeque dum verissima et fr- wia synedi Δίου exemplar a. reciperent, obtine- ve voluerunt, Et ab iis etlam hic ponebater primns. Át postquam isti esnones sd ipsos missi l'oisseut,
. wt » ssheto Cvrillo Alexandrie archiepitcopo, et ab
Attice srehiepiscope Constantinopolis, et ἵ lis non javemissent canone Samcitom, quod. Romanus epi- scopus suos posset mittere clericos, et per eos epi- sceporum depesitiones, instar ejus 2d quom proveca- ter, examinare; ad Celestinwm iunc temporis Remenorum us papam. me postea ja vellet
loa she ος, SUP nale πδλεως viv Κελεστῖνου, — facere, scripsarqut ; nec amplius clerices suos ad
2h cott. dvweta θάλειν — menie, καὶ πἀραχοροῖν ατέλλεσθαι πληρικοὺς σὐτοῦ x-. 9) κατεξατάζειν tà; ἀποφάσιοις xal καθαιρέστις bv ἰπισχόκων *
ἵνα ph sec 38:5 κόσμου tügec τῇ 290 X preso) (o Ἑχκλησίφ εἰφάγηται. ᾽
Αδρήζι.ᾳ Bxlenosoc εἶαι -
ὁ Τὰ ἕκπαλαι τῇ ὁμειέρᾳ Φάση περ ἡμῶν lp- .
€ φανισθέντα (sa τῶν ὁρισδέντων τῇ Ev Κικαίᾳ εννό» * 6g vis καταδέξασθε” ἀλλὰ xal τὰ ix. τῶν ἡμετέ- ε ρων χαδηγητῶν χατὰ eco τῆς αὐτῆς συνόδου τύ- « 9?ov ο τηριωδῶς “ἔτι μὴν xol τὰ νῦν παρ' ἡμῶν « ταχθέντα ἀναγνωοθήναι καὶ cel; πεπραγµένοις Cá patas » . Σύμπασα ἡ σύνοδος sse " & Τὰ ἴσα εἲς πίστεως xdi τοὺς ὄρους τῆς iv Νι-
« xaíg συνόδου, τοὺς πάλαι πρὸς ἡμᾶς kk Κειχι- C.
« λιανοῦ τοῦ προηγητοῦ «Ac ὁμετέρας ἁγιωσύνης « προσενεχθέντας “ἔτι μὴν καὶ ἅπερ τούθοις ἑπόμενα « τὰ µέρη ἐνταῦθα χατέστησαν, χαὶ νῦν δὲ χοινῇ ev- € ζητήσει tap! ἡμῶν ὠρίάθησδαν, τούτοις τοῖς ἐκκλη - « σιαστικοῖς πεἈραγμένοις ἐμθληδέντα µείνωσι, ε δηλονότι,χαθώς πρυλέλεχται, πρὺς τοὺς σεδασιείους « ἐπιαχόπδυς τῷ Ἐκχλησιῶν, Αντιοχείας: 'AleGav- « δρείας, καὶ Κωνσταντινουκόλεως, volat πατ- « αξιούσης τῆς ὑμετένας µακαριότητος, ἵνα τὰ « ἀληθέστατα ἴσα τῆς dv Μικαίᾳ αυνόδνυ μεθ « ῥποσημειώσεως οἰχείων Ύράμμάτων ἀἁποστεί- ελωσιν * ὅπως φανερωθείσης τῆς ἀληθείας, τὰ « Χεφάλαια ταῦτα. ἅπερ ἐν t «κομμονιτωρίῳ ἆ « ἀδελφὺς καὶ ουνεπίσχοκθ. ἡμῶν Φαυστ'νος xat ol
epísesperem sen.wntias et depositiones examinsn- des sineret : 26 femosus saundi fastus in. Christi Keclesiem inweducereter.
Aurelius episcopus dizit 1 t Quas vestre dilectioni olim a nobis ostensa sunt « ezemplaria eorem, qui in,Nicena aynodo obu- c natitata sant: quin οἱ quib a Μορίς praceptoribus c sssutesiter secunadem ejusdem synodi formam, e « quo prseterea a aobis jam ordinata aunt. legi et $ actis inseri nunc admiltitis. »
Universa synodus dixit :
E14 cExemplaris (dei et decreta Nieuns synodi, |
« qum nobis olim per Ciecilianum velræ senetitatis « priecesaorem, allata sont: praterea et qua liis con- e sequentia hic constitaia sunt, el nune eliam comme. & ni censensu a nobis sunt decreta, bis ecelesiséti - e cis actis inserta maneant: si vestra seilicet besti- « tado, wt ante dictam est, ad venerabiles Ecdosia- e rum, Antiocbens, Alexagdrins ei Consi nunopol i- « Uünse episcopos dignetur scribere,ut vétissima NI tein synod; c:emplari. cum proprisrum lterarem e oleignatiene mittant: quo veritate ο here 4 x3piis, qux in commonitorio (rater et eoepiscopsts « noster Faustinuset compresi ytori Philippus et Ksel-
ε lussecum attalerunt, vel illie inventa a nobit eoa⸗
cürmentur ,vel ei non inven!a fuerint, coacta 3dhevc « synode de iis rursus iuquiramus. »
'* συμαρεαθύτεροι Φίλιππος καὶ "Ασελλος μεῦ ἑαυτῶν. fyayoes ἃ bei εὐρισχόμενα, &g' ἡμῶν « χυρωθῶσιν * 9 ἐὰν μὴ εὐρεθῶσι, ᾿συνηγµένης ἔτι τῆς συνόδου περὶ τούτων ἑδης συζητήσωμεν, p ΊΩΝΑΕΡ. Καὶ ὁ χανὼν ὁ εἱἰρημένος, ὡς τῆς iv D ZONAR. Cemuemeratus quoque comon, quad
Νικαίᾳ οἰχουμενιχῆ- συνόδου, προστέθη. Ad καὶ ὁ ἑπίσκοπος Αὐνουστῖνος φυλαχθῆναι τὸν χανόνα x&tT- έδετο, δωζομένης μέντοι τῆς ἐπιμελεφτέρας ζητή- «εως hrot ἰξετάσεως της ἐν Νικαίᾳ σννέδον, ὥστε φυλαχθῆνα,, «Ὡς συνόδο; ταύτης &oti^ ναὶ oi λοιποὶ της αυνόδο, Πατέρες τὸ ἐν τῇ Νιχαξων σν»- 6b ὁ ιαθένια πᾶσιν ἀρέσχειν εἶπον Εἶτα &je;vo- σδη ἡ po :vla t, πίστεω, ης ἐν Ν.ικτία συνόδου. — Δανίηλ νο"-σριος τῆς. bv Νικαίς. φυνόδο» τὴν LSAUTIAY -ἣν πίστεως XXV τοὺς ὄροως αυτῆς ivl vo ἐν t?) τών "pov συνόδῳ’
im Nicaga ecumenita synedo cóius, promolgalus est. αργα ilium Augustinus seiscootve, 8i. quidem non Omis&a interim diligentiore ju Nicenam &yno- dum inquisitione ejus ess& conuaret, servandum proposait ac reliqui qnoque synodi Patres, qua- cunque in Niezna syaoede definila fuetant emni- bo: c cepta esse siguificarent. Beinde edita ia. Ni- cæna syno^a fidei professi: γ΄ τίς est.
Dam;el notarius ssna3oi Niegme confessionem Bde: zt deerota cju, ^ syaode Meieana egit ;
"e.
92? oe ο
] - — EDEIE
« Gredimm la etu Dusm; Putreca duislpoims-
. em, onnígm vixililiam οἱ iavisibilium (aeiprtm : el
THEOD. BELSANON . CACHE dpidprfa γῆς
—XXI το Βὐστεύομεν clc dpa «atv, —— — süysendpenunm ca xu) dapinus guxclyo* aut sig Bon
"Manon Doondaaaeifesans θε Fituia Delanstsn άφινν ννν Xpurdp shy Ἐν eof nbl, sv yovra-
. (e Pete. unigenitum, Hj «MU ex ηδη Paris, bos ex Dao; μα de huniat, Daum verum de Deo.voroz inplinnn, nap facbrt, eongsbstanisiem. atl, per quem omae σσα «i qua. in conto, es qua. la zarto jquipruper nos homiges €i proptes ασ ailatem. desecsdi, et inssmalus est, οἱ omo fógius, et poftns sit, οἱ resurrexit ωσήήο die, et aexendit Dir-emlos, e«.20det ad dexteram Patris, οἱ venturus ἐπί judisium vivos δὲ moris ; οἱ Apiriaum sancti. Kos calem qui dieum t Erst quom 40 Όνό ενω dt ρείκησ μὴ aarraceur moa oral; €
| &x. men asaistentibus facies esi, vel ex: alla sibstsatía vel eseehiia «148 :dicéblen. vel matabilem - w& süersbilem ene Dei Filiam; «oo angthemauzst tien et apostolica Eoeíesía. .
-- «t dosseta Elena: synedi in Sg ecplte- 4189 Ἰσψία cunt, Prætoroa quar Ic ογκοδ Afrigie San" αλα sunt prstacatibus sed inserts degornaniur,
CANON L. ε —* qum ia Περ» syoedo consiitata smt, s omulbas modia ονομα φις. o7 4usills eilicopas diait ;
s Hacia apqd noà htbonier exempleria $utbulo-
& tho quae Íuae «.0um. éoiulerunl. i eujus iypum servanta es quae A aequantür, sia ndils esecdtuts Sunt, confirmata sSeropniut. »-
BALS, Lscío taneto symbola, quemedmodur in prima synodo eompositgra esL, similiter οἱ S9 ea- noníbus ejusdem syncdi; et lis pcmteres, que ib Africa consiituta fuerant ; et Jic sercari qut eye nodaliter ascia et proisnuata sunt donsrnenubes, dixit Aurelius; quod ozemylariz eopem quu Nices coustituta sunt a Pairidus B I Africauia buc deista, Wiese haberi ui fecta aunt, οἱ hio cénsequenper MR e decori debent, gom Hs congcienter edi oportet et confirmari, at deinceps quaqua serventur ;
. wel ὁρισθᾶνα ελ iravo⸗ Ael vb vat ὀφαῖλρντα καὶ βεδαιωθηνει, d
Ke.
noriri e Είσαι syasdo.aó 6
fivta Bx τοῦ Ἡατέρος umero, cede Jeosdx ος οὐρίας 203 Πστέρὰςς Hehy 2x fedi, φῶς ix φως. fiis. ἄληβσὸν ba Ut ἀληθινὸ ———— ο) *eative, uino τῷ Basel A ow
sk eivxe ἐγένετὰ; sá et Ly οὐρονῷ xdi 19 $8 yx | shy δὲ Apc osos dnltpiomoeg xit δμὴ clie ἡκαέέραν awrnalue, κανέχθόντα καὶ φαρκωδέντα, καὶ ἑνανθβω-. Bliouvte, καὶ σαθόχεα, καὶ ἀνασιάννα sispivn ipd pt, Ae deve Ofen. εἰς «obe οὐρένουςς κάν καβεδῥκέναν 3x. Sedi aD Ἡκερδς, καὶ xplve (8v
otii d καὶ dc τὸ Ὀνεῦμά 9À. ἔγων, Tibe.
B Myerro d; "Ho anre, Wrdóx fv, καὶ wot var $kvut «bx ὃν, ial ὅει FRE n Aes ἐγένετο, d RE duípeg Genctácsuc ἡ dirlac άρχοντες αἶνει, d Δλλοιοντὸν .ὃ ερεπτὸν τὸν Yibv. κ δες; marteve ἀνεθεμετίζει ἃ- καθολική wei. ἀποάσολὰ Ἐκ- zi aea. v Ὠμοίως ἃ Σαλ οἱ δρα. ScdvNoadg —XRX alxoa καφαλαίοις à y* Εσειτατὰ ἐν. selc evite, ες "Aqyesfie νομοθετηθέντα, εοῖς Ἄαροῦον Ss294- γένος ἐντιβέρενα Yu ώσχονταις - KANUN A', E. cb iy «lj Nuxadtoy. ουνόδῳ —BR cgi φαραφυλαχθήσεται. 2 «Ἀθρήλιος àniexomocsing - - « Τάδια οὕτως aai! tpfi ἔχονται sh fen. οὖν ε ὁριαθέντων, ἅπαρ τότε oi Ἡατόρες pev ἐκ τῆς ὃν & Ἠνκαίᾳ αὐνήδον. μεθ) ἑαυτῶν καζήγαχον, Tig ον ε αὖπον φνλάσωντα τὰ ὀπόμογα xa ὀρισθένεα "P ε ἡμῶν, βεδαιωθέντᾳ Φυλαχθῶστνε ος ΒΑΛΣ. Ἀνφινωσθίντος τοῦ . ἁτίου συμέόλον, καθὼς & τῇ πρὠτῃ συνόδῳ ουνετέβη, ὠφαύτως καὶ
φῶν κ) κανόνων της αὐτῆς συνόδου, gc (M καὶ -
ών kv τῇ Ἀφριχῇ νορεθετηδτων, xai διφριζοµέ- xov ἁκαράτρωτα φνλάττεσβαι τὰ x3tà Nixotav συνοδικῶς πραζθέντα καὶ ἀπυφανθέντα, εἶπεν ὁ Ἀδρήλιος ἔτι «à παρὰ τῶν Πατέρων τῆς *Àppix te ῥετακομισθένφα ἀπὸ Νικαίας (qa τῶν téc6 ὀροβέτη- δέντων, οὕτως. ἔχούσιν ὡς ἀνεγνώόῦῃονν . καὶ ὀφείλονσι κατὰ *; —XRX ᾧ Quidcvegóns καὶ ὃς οὐ
SO0NAR. Quod tero ait kerelins, ejusinodi eat: » Z0NAP. *0 & λένει à Αὐρήλιος, — M J
Εναν apud nes; laquit. exeuplacia eorum qum. pua letta Sunt, que Petrea nesici, hoe eit, epi- 1copi qui 2219 uos fuerunt, tha& cum Niegns sv- 90s congregata. £95, Miuleruni, Erst siquidem ln. tis apyüedo, eL. probahila 44, Africanl quaque episcopi. Sl:sio e hahevt. Vidalicek; wt. lecta . tuni (adhue slm de is dubicabant f. aC. prepterea Α ptirichis: pastaluvergat, quemadmodum dicium £44, οἱ ad.cop exemplaria ab ipais cenfirimats: urit» . Vraw ).ví ge quoque, qui à nobis eoratituta cunt, iypam. iHorym servegt, εν cum ilis aapE ARI, δα "sersabugtr, |
ὅτι ἃ παρ ἑμῶν εἶσιν lag τῶν νῦν ἀναγνωαλόν E f ol Πατέρες ἡμῶν, χουν αἱ πρὸ. ἡμῶν —E— ἤγαγον τότε, ὅτε bv Νικοίᾳ αννήθροισευ uiroloc: ἦσαν vp ἐν τῇ συνόδῳ ἐχείνῃ, ὡς fixi, καὶ MEC ἁλφρικῆς ἐπίσκοκοι ek οὕτως. ἔχανοι", ὡς ἄνε- Υνάφβησαν δηλαδη (fes ho ἀμφέδολλον. περὶ ap τὸν, Mb mal beleuv τοὺς πατριάρ; we, ὡς siens, iD. :ὐτος th [ga βεδαιώθέντα sag αὐτῶν). ky xoi τὰ nap' ἡμῶν ὁριαθένες i εὖπον — ἐκαῖνον. φυλάταυσι, xa ἐχείνοις ἔπωνται, «φύλα» - χθήµοντρι βίος, |
ἑ
^*
m CAN T4 CÓMC eXxNPHIG.
APIT, 6 bias con δδιγμένων τοῖς kv. Μικαίᾳ, A ABIST. « Exemplar corwo Wüm Ῥεείδαο Nis -
c. T Watiptc ἡμών ἐκ τῆς ορνόδου pal αὐτῶν
saxo rated, ϱολατέσθωσαν,ν . |
"fà xol; iv Nisalg. pate WHarpée ουμλλοῦςι τὰ «τρῶτον δογματιαδένῖο tz wel κανανισθέντα, χαὶ f, σύφιδος abe Vstorageot, χαὶ διάτάστει φυλάστε» eie.
| L^ KANAN x.
« θέλοντος τοῦ ci, ἴση ὁμολογίφὴ ἐκκλησιαστικὰ - « ics, A δὲ ἡμῶν καροξελομένη ἐν ταύτῃ vi s: ἀνδόξψ «υναλεύφει, πρωτονύκως ἀμδλογητέα 3 εστίν" Εδέιτα b ακλησιαστοὴ, τάξις μπάσο « αέεεως bxáocm καὶ ὁμοῦ πάντων qu
c x*la ἑστίν, Βρὺς βεδαµωπέας δὲ τὰς τῶν δω. | c Ue καὶ συνεπισκάπών ἡμῶν οῶν ἔναγχος χει; &
« powrabévies διαγοίας ταῦτα δε. προσθεῖναι &.— « παρὰ τῶν Πεπάρωνβεδαίᾳ bate xis. fegiláGoe. εν Gne she Teide; toj7 ἔστι, 9o) Πατρὺς.
« καὶ «οὗ Vig), wi τοῦ ἁγίου Πνεύµατας eive ἐν” |
αθηνα, tr. μπέμείαν ἔχευ ἀωιφορὰν —9 € vt», τεῖς ἡμετέραῖς lavolau ἐγκεθιερωθεῖσαν execlyopav: aol χαθᾶς ἑμάθοῤαν, οὕτω que MM τοῦ θεού ἐιάάξε ev. * Ὡκοίως ἀπὸ κάν- των τῶν ἐάισνόπων t8» ἔναγχος προαχθέντων hys φαιερῶς * « θὔτω δεχόµεβα, οὕτω κατέχο- . 3 μεν, ὁδτω διλάσχυµεν, τῇ αίετες «Ἡ αὐαχτελικά . 4 ἃμη vi ῥμντέρῃ διδοσκαλίᾷ ὀκύμινμ. ν
—BAAX. φεσὶν οἱ si; euvilou δτι "Ey «4 συνολέῴνει ,
! $3013 πρῶσν» μὲν ὀμολογοῦμεν τὴν ἐκκλησικοτικὴν
— « emnüs visa οί, quaque Paues ποινή ex ine e synodo eum ipsis detuerust, obserrentur, ο Qum s sanctis Patrihus θεα εοφειὶδ primo
μαφία fuerunt et sancila, bxc eiiam μοι
eonarnal οἱ seryári jubet. |
ο CANON Hi.
e Deo. veleuie, pari «onfessiene acelesiastiea. des, | e par nos adita ia hae. Inelyia congregatione, e. primum est oonülenda ἐς ἐν erda eeclesin- —— « 9iicng cum unluscejusque al emnipm'sianl eon-.
& Sensu. gervandus est, Ad. confirmandas autem — .4 freiem. e£. coepisceporam mostrorwm wuper 5 9uiinaarym mentes, bue adjicere opertet, qute 4 ürma .anelitutene s. Pairihus acce pinius. z 2 . e quare Tejnljads, id. eu, Paris, et 4 ilii, e4 δρί- 4 rue. ΑΡ ΄ μφλιδίοῦς, qum nallim. ατα « differehiiam satouur, Α nostis menibas. « gonsotralam dejinemos :.ek sieut. didicimus, αλά populos Dei docebimus. v'Siniliter 3h amni- bas epistopis. nuper promoti ciere dietum delit Sie suscipimus, sie legens, aic dece- - τα WM, fdem evangelicam simul euni wem) c 4 deeiries gequenten. » 3
BALS. Dicant Patres, ja hae congregaione , c Μον quidem. dden: ecclesiasticam contieemr,
. míesee, ouv «hv πφρά οὓς τῶν αιστῶν "Ex. uuesi qua ο &dclum Ecclesia creditur, quæ per lac δεξεμένην. fug b! ἡμῶν. τῶν buexóme! pos. acilicet epistopos tradi fuit: delude eccle- , Φηλκδὴ, πσρωδόῥοται " Equse. φυλάτεειν κακρτιδί». ραμίέκιι erdinem ;crvare eonsüitatmas, usoqhoque — qula τὴν ἐκκλσσιαστκκήν ái, εἰς solu dde ο σα ei rel οἳ eimul omnibus ássentieniilug. ἡμῶν guvoiscdvie; καὶ épej eukrswn, Πρὸς δὲ Me AQ frmirom autes pestrorm e. eoepiscnparum
δείωσιν «ic Bavesc τῶν αρὸ dilyeu χκιροχονηβέν» των΄ ὁδελφῶν Apo καὶ ἐπιωήύπων, gsctetvqs del, . ἃ παρὰ τῶι wp ἡμῶν Maysifev, τουτέσει cis
RuUpér etdinstorum. οσο confrmaad&n, adjici opovtel quse a Pairibus nostris, boc est, 3b aotiquis épiseopla, MÉrma ordiastione, aeu vt Arum et |
ἀρχρίων Δεήσκύτων, βεθαίᾳ — eertum canonem, Aecepimns; Et atatim. subjieiont — κανόνα βέθκων καὶ ἀφφαλῇ, παβφλάδορε», Καὶ οὐ» — qua'secepersot, sciticet de Triniinte, quod Τό · τίκα ἐπάγονσιν ὃ. παρέλαδο, iet τὰ περὶ τῆς ta huliam habeat ἀδέτεσμίας, id. est, nibil Inter ὀγίας T pas, en οὐδεμίαν Κωφορὰν ὄχεν ἡ ἁγίὰ μὲ different Pater, οἱ Fivs, ei. Spiritus sapetns, Tgilg, AM ονῦ, κατ οὐδὴν ὀλλήλιν Bagitgeyin 6 ἐτραφιὶς -εεἰμὲοὶ unimsem]usque — proprietatibus : lesho , καὶ & EH, καὶ οὐ ἆγιον Ἠνεῦμα, ἄνευ δη» sed unitas ipsis stagifar, aimirwm quod Lres - λρνότε τῶν Áxáeteo ἰδιοτήτων, ἁλλ’΄ ἑδάτης γώ» ] » pergense unum gini, et snbataniia et gloria. ei 'po-
σχεται ky αὐτεῖς, Ἴγαιν. ὅτι ἓν οἰσι ο. τρίο apis -AXr& ᾿χατά τε οὐσίαν καὶ δόξαν καὶ δύναμιν, Kel dino zv gern θεῖσαν, freov ἐνενκωθεῖσαν, ῥφωριαθεῖσαν γινώ- αχομεν, pesiyel snc αυγόξαυ, πάλι sls διδάξοινεν τοὺςλαεὺς, χαθὼς ἐῥιδάχθη μεν, τῇ εὐαγγελἡ b- Φασχαλίᾳ Δπόμενοι,
. ΑΡΙΣΤ. «Οὐδὲν τῆς ἁγίκς Ἐριάλος διάφορον T»
«νθγκέτκι f δβάσχεται αφτὰ. τὴν bb iv Noa, —
& Μθαίωσιν. ».
. Ofte πκρελόβοµεν, οὕτω «φρονοζμεν, wein διαφόρὰν kxi τῆς ἁτίας quubexsor ᾗ διλάσκειν Poule: * λλὰ συμφυῆ ταύτην εἰδέναι, comi Apol Vago, xul ὁμότίμον,
: testis, Ki sic fidem nestris meaitilos coanaceratam, jd esi ĩuiprestaun. el delünilam coguoselmus, ἵω- - quies Potes, et sic popslos dorebinws, quemd- modum flecti. sumus, enngsticum. Accuicio 24”. quentes.
ABISY, « Nulis iu. Teiniiate differens eognasci- ; € tuf, aut docteur secundum Pairum Nicienorum « ennstiputionem., )
p ecceplmus, sie seatimue, nullam differen- demde ianeta, Jripkaie sciré aui decere ; sedo em ejasdem cesseptin, ejusdem peteatim, ek ελ -” bonorip pgongtem. ——
| 8i
THEOD.
E16 CANON ΠΠ. - De continentia Aurelius episcopus dizit :
Cum in priere syaodo de eontinenti e easiitatis
« mode quirebster, placuit, ut hl tres grodus,
« qui vinenle qeodam castitstis per consecra-
« lienem. impliesti sont. (episcopi, iuquam, « presbyter! et diseoni), ut sanctos. egiscepos et * sacerdetes Dei et levitas et divinis saerifieiis « mivisiranies decet, ia omnihus continentes « sint; quo possint qued 2 Des simpliciter peunt « impetrare : ut οἱ quad ger apostolae irsditum € et ah ipsa antiqnitate gervatum est, nes queque « aimiliter Sgervemus. »
| BALS. Hic eanop vali emo excrtora virtutem, «vi sancta mysteria eonirecHint, cpisenpos seilieet, &scerdotes et .(flacones :.et es98 continentes, hon per solam temperantiam, ecd :à omui ἑασίο et epere. Sie. enim, inquit, a Dee exsudientur pre popule précantés. et revera estehdent se. sa ser-
vare qui 4 sanctis apostolis tradita suat, et ab.
aptiqua, litteris mon tradita, ecclesiastica consue- tudine, N
. 20NAR, De illorum qti saeris initiati sunt tesa- perantie coniinentisque hic esnon disserit dieeng, tres ordines, qai sese saa ipsi professione cas'itad addixere, episcopos videlicet, pres; vteros, et levi- (4, hoc est diaconos, oblationibus Deo dicatis, sive incrueate sacrificio. qued Namhmi religiose effertár,
BALSAMON 2
KANAQN , Περ) ἐγχραεαίας Λὑρή.ιος ἐπίσκοπος εἴπεν ε Ἑν τἩ πἱρθλαδούσῃ ευνόδῳ ὡς περὶ ῥυθμοῦ tvxpa- ετείας καὶ ἀγνείας ἐζητεῖτο, Πρεσεν, ὥστε τοὺς t τρεῖς βαθμοὺς τούτους, τοὺς συνδέαμῳ τι] ἀγνείας « διὰ τῆς χαθιερώσεως συμπεγλεγµένους (φημὶ δῇ € ἐπιοχάπους, πρεσθυτέρους καὶ δ,αχόνους), ὡς . € ποέπει ὁαίφις ἐπισχόπαις καὶ ἱερεῦσι θ:οὔ καὶ « Λευΐταις xal ὀπουῤγτνσι θείοις xat ιερώμασιν, : ἑἐγχρατεῖς εἶναι ἓν πᾶσιν'δ-ως δυνηθῶσιν A κια 4 τοῦ Αεοῦ ἁπλῶς φἰτοῦσιν ἔπιτυχ.ἵν * fc xdi τὸ εδιὰ τῶν ἁποστόλων παραδοῦῖν, καὶ ἐξ αὐτῆς τῆς ε ἀρχαιότητος «βατηθὲνι καὶ ἡμεῖς ὁμοίως « φυλάξωμεν. s BAAZ. Ὁ x«vóv οὔτος «φάσης ργά-ας ἀριτῆς εἶναι θέλει τοὺ, τὰ ἅγια µνστήρια ματαχειριδοµέ- νους, Άγουν ἐπιαχόπουςς Ἱερεῖς xol διακόνους, xal ἔγχρατεί; εἴνοι pt διὰ µόνης σωφ;" σύόνις, ἀλλὰ val διὰ παντὸς ἔργου χαὶ πράγματος. 02-0 γὰρ φησὺν, εἰσαχονυσθήσονται παρὰ τοῦ θεοῦ «ὐχόμεννι ὑπέρτου λαθῦ, xai πἈηροφορίσουσι eu) Άττειν τὰ παραδοθέντα ὑπὸ τῶν ἁγίων ἁποστόλων, καὶ 67b της ἀρχαίας ἀγράφου ἐκκλησιαστιχῆς ἀχολουθίας. ZBNAP.Hepi οωφροσύνης καὶ ἐγχρατεία. τῶν ἱερω” µένων ὁ κανὼν οὗτος διαλαμθάνει, λέγω» τοὺς ερεῖς ῥεθμοὺς τοὺς συµαλέξαντας ἑαυτοὺς, καὶ διὰ εἲς ὀμολογίας αυνδεθέντας τῇ ἁγνείᾳ, ἤγουν ἑπισχόπους καὶ πρεσθντέρους, καὶ Λευῖτας, τουτέατι δεχμόνους, φοὺς ὑπουργοῦντας ol; δ.ίοις καθιερώμασιν, ftot
ministranies eontinentiam in emeibus servare € τῇ ἀναιμάκτψ θυσίᾳ τῇ χανιερουμένῃ τῷ Βιῷ, δεῖν
oportere. Negue in una quidem aliqua re moleratos esse, nullem vero vicissim in Feliqwa vitae ratione delectum adhibere, sed. temperantiam in. omnibug seciari, hee esi, emace temores virtutis implere, ut qua a Deo ehaplieiter, lec est. sine ulla trepi- datione, aut hassitatione posiulaut, eensequsntur, Sunt hi nemque inter Deua. et bomines. interces- sores, qui Namen ciwierià hominibus coneilisntes fidelibus salutem, universeque terrarum orbi pacem deposeunt. Si se igliur i5 omni virtutum genere, Mquit, esercoant, Deun:que proiw!e fidenter allo- quaatur, {ία prorsus ab eo que pocialaverint, jnpetrabunt * à: si übore loquendi faeulisis ipsi-sot degtitaantur, quà pacis aeprecaioris manus obire pro aliis qoasi? Proinde hac riiiino, εἰ quis ab sponelis uadka, οἱ qui saUqui. temp^zi5 consue- wediee hacasque viurpaie sumet, hec esi, tum
ἑγχράτειαν ἓν πδοιν ἀσκεῖν, καὶ οὐχὶ ἐν τῷ μὲν ἐγχρατεῖς εἶναι, ἓν τῷ δὲ αὖθις ἀδιαφόρως V8», ἀλλ’ ἓν αδειν ἐγχράτειαν μετ:ἔναι, τωωτάστι, πάσαν ἐργάξεσθαι ἀριτὴν, ὅλως, eno, δυνηθῶσιν ἔπι; - yelv, ἃ ἁπλῶς αἰτοῦσι παρὰ Θεοῦ, "yovv ἀδιστά- χτως χα) μὴ διαχρινόμενοι. Οὗτοι γάρ «lot µεαῖται Θεοῦ χαὶ ἀνδριωπων. Σβιλεούμενοι τὸ Βεῖον τοῖς ἄ) δις καὶ σωτηβἰαν αἰτούμενοι τοῖς πιστοὶς xai :ἱρήῆνην τῷ χόσμψ. Ei οὗν “Ἴσσαν, φηαὶ, µετέρχονται ἀρε- τὴν, καὶ οὕτω παῤῥγι σιάζονται -:ρὺς Θεὸν, "ory-- νθιεν Boso τῶν αἰτήσεων ' 6c. εἶνε μὴ sobe.- θἷαν ἔγοιεν. πῶς ἂν πυρ Glxws πρ;σθεύσωνται; Οὗτω vàp κκὶἆ 3 2x57 bu να τιν οἱ 0779/0 , gu? ἀξη- psv, xal τὰ διὰ τῆς ἀρναι τητο: κά αλθατηθέντα, hroov καὶ τὰ ἐγγράφως νενομοθετηµένα καὶ τὰ ἀγράφως διὰ τῆς μαχρᾶς καὶ ἁραίας σννηθείας. χρατήααντα.
-
ο» que secpis jogibes, tom cà «we sino scriptis longa et antiqua consuetudine centinentur,
servaliemmes. -
ARIST, « Episcopis et presbyter et discos eagtes ε sit et continens. »
C£AXQON IV. « Ῥ]αοσί, n episcopus -'. presb. ci aiscorus, el
APIIXV. Ἐπίεκοπος, x«l αρεσθύτερος, | x$ διά- ἑ Χονος, ἁγνὸς ἔστω καὶ ἐγχρατής KANQN A'.
: "CÀpi-sec ἵνα ἐπίσκοιι; (T) wh πρεσθύτερος καὶ
(1:11, Bevo:ogti not. *,
(71) Apéews ἵνα ἑπίσκοπος. J&. Balsamon's οἱ
Yonarg£ commentariis antiebac «npressis. n»«a- ^ ,T*sÉns hic tanco hoc modo legitur . Περὶ kaqépwréltbam — 6x0:5; καὶ ποεσθύτερος καὶ 8
in eedice easonum Ecclesæ Africans.
ὀφ. λουσῶν ἆ ye Da: γυναικῶν Φα οτῖνος ἐπίσχο- πος Πιχένι “ης ”οτεντηνης χώρας , τοποτηβητὴς εης Ἐκκλησίας Ῥώμῃς, εἶπεν Αρέσχει ἵνα Ἐπί- , V πάντες
ho 5 oaa — — 2—
3 IN CÀN. IY CONC. CARTHAO, | |^ 3
« διάκονος, wal πάντες el. «ὰ ἱερὰ φτλαρῶντες Λ
ς τῆς δωφροεύνη; φύλακες Τυναικῶν ἀπέχωνται. »
ΒΑΛΣ. xe! ΖΩΝΑΡ. 'O pio πρὸ εοῦτον αανὼν περὶ ἐγκρατείας δι:λέχθη viby ὀπισχόπων καὶ πμά- αὔυτέρω: καὶ διαχόνων οὗ ίος δὲ ἰδιιώτερον περὶ εωφροσύνης xai ἀποχῆς γοναιχῶν. "Ex τούτων δὲ τῶν χαγόνων, μάλιστα δὲ te) παρόντος, el ev "Pop καὶ beer ἐκείιο:- ὀμογὦμονες, δοξάζουσι μηδὲ τοὺς πῥεσθυτέρους ἢ διακόνους χρῃναι νομίμως vovit συνομιλεῖν, 413 ἀζύγους εἶναι. Σφάλλονται δὲ χὰν «ούτρ ὥσπερ wal Ev Ἱτέροις. Ὁ γὰρ πέμπτος χα-
νὼν τῶν ἁγίων ἁποξτόλων, Ἑπίανοπος, φηαὶν, f.
πρεσθύτερος f] ξιάκονος τν ἑαυτοῦ Τυναῖχα μὴ ἐκφαωλλένω πριφάσει εὐλαθείας. Καὶ ἴοως ἐρεῖ τις ἔτι κάὶ περ ἡμῖν ol ἐπίσχοποι γυνεῖχας οὖχ ἔχου- €:v * ἀλλὰ τούτο ταῖς «tc λεγοµένης ἕκτης εννόδου Ilaspáes νενοµμοθέτηταϊ, λἐγδύαιν iv. €y ιβ’ κανόνι ὡς OÓx ἐναντιούμενοι tof; παρὰ cv ἁποκτόλων ὁριαθεῖσι 59014 φαµεν, ἀλλὰ «fc σωτηρίας καὶ τῆς ἐπὶ οὐ χρεῖτον προκοπῆς τῶν λαῶν προµη- Δούμενοι, παὶ τοῦ μὴ δοῦναι μῶμόν τινα κατὰ τῆς ἱερατικῆς καταστάσεως. Ἡ δὲ αὐτὴ εύνοδας iv t' «óv τε παρόντα ἠῤμήνευσε, λέγουκὰ τοὺς προ- σθυτέρους καὶ διακόνους f|, ὑποδιαχόνους ἀπέχεόθαι tuv ἰδίων vuya xv ἁπαιτεῖαθδι χατὰ τοὺς χαιροὺς τῶν ἁγίων µοστηρίων Πµεταχειβίσεως ) καὶ ἐπά- Τουσα ὧς, tT τις «ολμήσειε πρεσαόυτέρους f) διαχό- νονς ij ὑποξιαχόνους ἁποστερεῖν τῆς ph; vépipov γυνεῖκα φυναφείας χαὶ Χοινωνίας, ακαβαιρείσθω.
Kai δἐθὀομηκοστὸς δὲ κανὼν τὴς παρούσης συνόδου c.
ἑλέγχει τοὺς κερὶ τούτου κακῶς φρονοῦντας. Λέγει γὰρ: "Bpsoev ὥστε τοὺς ἐπισχόπους xol «psofu-
«έρους καὶ διαχόνους χατὰ τοὺς ἱξίους ὄρους καὶ ix.
. τῶν ἰδίων ἔτι μὴν Δπέχεεθαι γονα κῶν. "lo. ivte- Φεν ἐείχνυσθαι ὅτι καὶ οἱ ἐπίσχοποι χαὶ οἱ αρτεθύ- «εροι χαὶ οἱ διάχννοι ἤυναιδὶ συνεθίουν, Καὶ οὖχ ἀπηγόρευσεν αὐτοῖς 3j σύνοδος τὴν πρὸς αὐτὰς ὁμι- λίαν, εἰ μὴ κατὰ vob; ἰδίους ὄρους, τουτέετε, κατὰ τὰς ὁριομένας ἡμέρας τῆς ἑχάστον ἐφημερίας.
| Εεέρα ὀρμηνεία (8). |
Tb ἀπέχεσθαι Tovacuov ni, µόνον τοὺς ἱερωμέ-
« Omues qui sacra contreetant , temperantige
« custodes, 4 feminis abstineant. ».—
BALS, et ZONAR. Prsecedens quidem eanon de episcoporum, presbytererum et diaconorum conti- nentia disseruit, hic vero specialius de temperantia et abstinentia a feminis, Ex his autem canonibus, et maxime presenii, Romani, et quoiquel sunt ejusdem eum illis sententizs, epinantor, nc presby- teros quidem vcl diaconos perse legitime cum uxoribus con]uhgi : sed eos conjugii experios re- manere debere. Falluatur autem etiam {η hoe, quemadniodum et im alii, Quintus enim canon s&uclorem apostolorum, Episcopus, inquit, vel presbyler vel diaconus suam uxorem pietatis præ- tezu! ae ejíciot. Et fortasse dicel quispiam, quo] etiam apud nos episcopi uxores non habent : sel boc eonstítutum est a Patribus sext, vot dicitur, sysodi, dicentibus ia caneae 19 : Non repugnantes ils, quæ ab Aputiolis censtituta sent, hoc dicimus: sed salutis et ad meliora progressionis pepulorum curam gerentes, et ne detur 6ceasio reprehendendi — sacerdotalem constítutieneth. Eadem autem syvedus 817 in canone 13 prisentem canonem interpre- tatur, dicens : 4 presbyteris et diaconis vel $üb-: — diaconis, ut a propriis uxoribus abstineant, exigi tempore contrectalioníg s&nciorum mysteriórum : el subjungens ; Quod si quis ansus fuerit presby. teros «οἱ diaconos vel sabdiaconos legitime uxoris conjunclioue et societste privare, deponatur. Canen quoquc 19 prosents synodi eenvincit ba- tinos de bac re male sentieojes. Dicit emim :
Piaeult, ut presbyteri et diaconi et episcopi secwn-— .
dum proprios terminos eliam a suis uxoribus sbstineant, Ut ex hoc ostendatur, et. episcopos et presbyieros et diaconos coms uzoribes vixisse. Nec probibuvit eis synodus eum ipsis consuetudinem, nisi secundum proprios terminos, id est, ja. pre stitutis uniusculusque vicis diebus,
Allera iuterpre(atio, À femiais abstinere, non. solum ees. qui sacris
Guill. Beveregii nous.
οἱ τὰ ἱερὰ Φηλαφῶντες , τῆς σωφροσύγης φύλαχες υνκικὼν ἀἁτόχωνται. Απὺὸ πάντων τῶν ἐπισχόπων bat :Αρέσκχει, ὥστε πάντας σωφροσύνην τ 460; ἐν tp Α σιασττρίψ προφεδρεύοντας. fre ἴου- λεύοντας. De diversis. ordiv ibus ab ατυγέδκο absii- nemis. Faustinus episcopus Eccleiig Ρο. εν: pro- Σπ Piceni, {εψκίκν Bomane — Ecclesie , dixit : Placet ut episcopus, vresbyler. et diaconus, et omnes qui sa;raménia conircciant , pudi: tin. custodes ab wroribus se absiiuenu;. Ab umwersis episcopis di- ctum est, Piocet , «t omnés pudicitiam. custodiant,
qui ud altare acceduni, eel. dli inserviunt, Sed tam -
jua, qua canoni, ut ex ms. Bodleiuno a nobis edito, premittuniur, quam bec, quie posi ponuutur, etiaw in codice Amerbachiano desiderantur ; in Quo praterea hoc σχόλιον huic. canoui anneciitur, Ἐντεύθεν παρὰ "Puopai^; ἐκράτησε, τὸ μηδὰ να ΜΗδὶ διάχονὸν νοµίβοις Ὑάμυις ὁμι- — ἔρον δὲ χαὶ διὰ των ἑξῆς γίνεται xa- ψόνων. "IM γὰρ εὐνοδος οὕτη τὸν ἔνθεσμον γάμον αὦν πρεεθυτέρων χαὶ διᾶχόνων ἐκώλνθεν, ἀντιςδεγ» χοµένη τοῖς σνγχωροῦςι τοὺς εριωμένους, τῶν fiy
νο
συσιάντων γάμων voglio . Ἔστι δ' εἰπεῖν, ὅει οὐχ ἁπλῶς τονυτό Φὰδιν, ἀλλὰ τὸν χαιρὸν μόνον τῆς ἰε- ῥουργίας xai τῆς ἄλλης ἱερᾶς ὑπηρεσίας ἀπέχε» οδαι τῶν Υα[ιετῶν αὐτῶν β.ύλονται τούτους, ὅπερ ὅσ.ον, xal tip θείψ Παύλῳ καθόλου προδιατυπωθὲν, Hinc «pud BHomanes obtinuit, ut. neque presbyter neque diaconws in legitimis nmwpitia. versentmr. Hoc qu:em et e seqeontibus cowynibus maunifesiiua "vadit. Hzc enim symodws [egitimu;i — presbyterorum e(t diaconorum. Conjugim — prohibet, contradicense iis, qui induigent sacratis, legitimo qdhmc consistente pisires5n:9, Sen. dicére. licet, quod. [Patres] non aósolui^ hoc dicun! ; sed quod eos sole sacre cele- bratioms εἰ Ευγ: sacrorum. ministeriorum tem- pore ab uroribus snis. abatine:e colunt ; quod justum est, el a. divino Paulo aeneratim. ante conottin- fum. 0007 ..
9) ξεάρα ὄρμηνοία. Hc aero πο]υς essais iuterpretatio Άπῃο primwim ex ecíos Boedleiano Grece editi. ia Amerbachiano des:deramm,; sed in topplenento ad Parisievosem Dolsatwonls οὐ. Wenem Latiua illius versio habetur.
-. decerunut,. Quineam. i& libris Mosaicis in ^ we elo: Es diet Dominus κ: escena οἱ v
2
ueipaliouis tempure, ela zh Aposto sigiutum . $95, dicente: Probet quisque aeiyswum, at aie de gane edat, eL.ex calice. bibl. EA rutaus Ne qe[rexdem.— ^ aequor conjuges, nisi ſorio eæ constusé, quando ad. SRucebe comuuniesis preces accæder⸗ voluerint δν. - Jparre, e Davidem. et aos qui enm ille arent, enm Ablatbarem pontifjgem de penibus. propositionis gemeders petissent, an a cubili mulieris. mundi - gaseph, prius liuerrogarii pontifes ,. et φοῦ ia diviuorum mysteriorum colehratione dicitar, -Bancta dancnm, eamdem babok ineligendam. Qu énin.a gnuliebri cogculits vel alitor μία «ont, 080 ο Att; 3$ nec iden. debent communicare. Qusmelrem ex. his κ... colligitur, god nec ipsi con quidem. ssi corpocaliter congressl. ΑΔ commouiong digni habebunt. ο ντ ΑΦ. ilie patriarcha. domipgs Lacu de bosin-- ' dermogitus, synodaliter pronenilaxit,. uibus. aes . Rebus a eptporali evugresan. atuüpere delere caa- - juge, qui san divinergm sacramentorgm futuri purtgiptt. Quin. e&. spontes, qui ipse aupu⸗ca ——— qnis, subjegit. Et lego. edictum, quoJ. qpenae. Se- oc puli) Μάϊ. $ (acum asi. Similiter et ecanonicis ο) quatitibues respousiqnibua. Timothej Alexandriai quintàu . 9i dnodeimaam: qua fideles 8 maiuo congressa absinere ηλίθιο οἱ Dauunica debere - Exnde
E fare buic pojuto, εἰ 243 & sena hodio: et £na5, c pi lovent vestiupna, e t agni punti in ditnderdum. Tenio eubn dic: ΓΥΜΝΗ Dominus. Super Δίον Sing coram tefe papylo. δι rursus 3 Descandij auiem. AMores de mopis «d populum, et sonctificavit 60i, 0b .— dgncunt, segmenta ago; οἱ dial populaz Eie po-
eii tribus diebus, et ne ecotdiua ad pulitram 9.
dunt iniulai. sed etiam omnts fideles tonem pr. κ ους
L4
P" ejos sie: vom; m— uw -- ehe &ylec paupe, καὶ, ob Αποστόλ νροδὰ- sip, λάχονι Αοχιμαίΐτω δὲ Φκαστος ἁαυτὸκ, sal oftoc ix so? dptoy ἐσθιέω, nal ἐκ coU ασ- εηρίου muréra καὶ πάλιν" MÀ. ἁποστερήσωσαν |
. ῥαυεοὺς ei. ὀμόζυχοι a αἱ μή ται ἐκ σνµθώνουι ἄερν vg -«ροσενχῆ τῆς ἁγίας κοϊνωνέας προσεθεῖν'
μέλλωσι. el ὧν Δαδὶὸ δὲ καὶ τοὺς oiv αὐτῷ, e *ásavsos tiv ᾽Αθίαθαρ τὸν ἀρχιερέα Ag ἐκ τῶν. δω τὴν προθέατως, «i καθαροὶ δέ εἶτν ὀκὸ qu-
vus à ἱερεὺς Αρτα, Καὶ cb ἓν τῇ θεία pestapo-
qa bxgerebpeves, Τὰ ὄχι τοῖς ἁτίοιφ. ονκύτης
ἑννοίας ἐατίν. Qi τὰρ Βεμολεσμέχει ἀπὸ αννουείας
quvaube $ ἄλλως οὐκ εἰαὶν Epis δὸ οὐδὲ ὀφεί-
λουρι κοινωνεῖν. "fires ἐκ τούτων πάντων. eovéyesat.
ipee suni, «o. ῥία ὃ ko. οὐδὲ αὐγιὶ αἱ ὁμάξυγαι συγελθόντες σωμᾳτικῶς
sis ἁγίας —XRC —xX τὴν ἡμέ- ρου. Ὁ δὲ ἀτιώσφτος bulis πατριάρχης κδρας Aqu- aw, ἑρωτηθεὶς περὶ τούτου , ἀπεφλνάτο σννοδικῶς "φερὸ τριῶν ἡμερῶν ὀφείλδιν ἀποδιίετασθαι τῆς σωμα». "udis ὀμέλίας τοὺς piens psracy etu: πῶν δείων ἁγιαφμάσων, "AX καὶ sol; vuggíou;, τοὺς xatà thy αὐτὴν hydigaw μενὰ cip dylav μετόληφή cuwp- Ἓλλάνανς , ἄπιτηκίοις αοθντέθαλε, Kel ἀνάτνωθ: τὸ κατὰ viv Σεπεύμθριον sus τῆς ὀνυτέρας User - ve ueris Φημείωμα; Ανάγνωθι κοὶ ἐκ τῶν xavo- ᾿νικῶν ἑρωτοσποκρίόεων Τιραθέου Αλεξανδρείας τὴν & xsl τὴν (f διδασκούαας ἀπέχεαθαι ταὺς φεστοὺς tlie πρὸς ἀλλήλους (goles τὸ Δάψατον nal τὴν Ku- ext. $íd & xot i» vf Mecatug Bia tu Ἐλδῳ ταῦτα. Kel elus Nupioc pic Moaür* &ereChc Gap áprups τῷ Jag τοὐτῷ, 3) &prurer αὐτοὺς arjpspor xal αὔριον, sal ndyrüseqar τὰ ἐμφεια, καὶ ὄφτωσαν. Brot slg tiw ἡμέραν sir xpitgr * 9j γὰρ ἡμάρᾷ cii coivp sarekjeepgs Κύριος 6x! "τὸ ὄρος Xwá évarcior κονὲὸς τοῦ λαοῦ "καὶ πὰ» ἂν Καεέθη δὲ Meter, ix tob. [gave apóc τὸν
Jabr, καὶ ἡγίασανγ αὐτοὺς, xal bslAyrar : fà {μάτια abráv, καὶ. εἷλε τῷ Jai" Feeds. ἔτοιμοι
ερεῖς ἡμέ,ας, καὶ pl προσέλθητο τννδωμ. —ARIST. «Ei sbsünentes ab uxars 48, η, | — pariulata impetrare gogsint. » Hie οἱ viceslus quiuius camen septusqeaimo caudai prasentis synodi eollal nop vident exi. B gent. u$. episcopis, presbyter 94 diáconue ganjo-
gie» &olvereni, 6i ab uxeribus euaino. abaine» p σαν» xai πρεσδήτε
gent; sed. aecundum proprià Le«mpoera ae ab ils con-- ο nempe quando vel .prechius we] jejunio ^ watiM,, 6b sacra ἰεΦΕΗΛΙ At duodecimus. coxiu * 4n Trullo &ynodi canon αρίεεορία uü& cum auis uxoribus üabisre non pérmiuiu posupusni &d epi-
scopatum crdinau fuera; sed. éalvere qui is con- -
juscuonem. Hoc autem non ig coujngii contemptum, 9 eorum, qua apostolice sancila fuerunt, eversionem
izuéduci; sed. ob $aluti& et ad meliora populi progressiuubà curam, SES εἰ ne eccasio repre- bendendi sacerdotalem consütutionem daretur. Sed decdluius tertius ejusdeu sexus synodi canos iucusat * Ένα, XIX,
$3 I L2. Xi, SU ; TU 5.
10 seus.
APIET.- $ Καὶ χνναικὸς βρωαν —XRX Lo
S08 τῶν αἰταυμένων ἐπιτυγχάνοικν, ? |
0 yl πανῶν ibrog, καὶ ὁ cixaesbe πάμπίος, cup —XRXX) πρὸς tbv ἐδήομηκυςὸν κανήιο τῆς περ: eng «ωνῤόον, ab enivévwa. ῥησινοῦνκᾳ po ἐπί- pov , καὶ Bdkxever -aldity tbv Ἰάμος, καὶ τῶν χυναμιῶν αὐτῶν ἀπόχεσθαί τέλειου * ἀλλὰ EE φῶν, Ίχουν ὅτε f TB προρυχῇ κάὶ τῇ νηςιείφ σχολά» ζόυσι, .κάὶ “ὧν τῶν Ar πφιοῦγτφι βετοχείριοιν. Ὁ tà δωδέχατος κανὼν τῆς ἐν τῷ Τρωλλῳ ἕκτης αυνόξου τοῖς ἐπισκότοις οὐ συγχώρεῖ sal; [δίαις. γα-
pesas αυνουκεῖν μετὰ τὴν προελθοῦσαν χειρατονίαν
"hs ἐπισκοπ]ς Um αὐταῖς, ἀλλὰ διαλύειν τὴν πρὸς αὐτάς ουιόφειαν. Τοῦτο δὲ e)x ἐπ' ἀθετήσει τοῦ χάμου, καὶ ἄνατροπῇ τῶν ἀκοστολικῶς νουοµοδετη- μᾶνων εἰσάγει, ἀλλ’ bzl προμηδείᾳ τῆς θωτηρίας καὶ τῆς ἐπὶ τὸ κρεῖτιον προκοτῆς τοῦ Vo, xel
M . IN6RN, V CUNG; UARTHAD. 00000 38. ad phe —RXI rà τῆς ἸάῥάτΏιλς iuta- & Ἠϊνες quad qiio camonis.ordine ia Romeo —
* ατάσνως: "8 δὲ κῥισχαιδεπατος τῆς αὐτῆς By χανὼν xoi ἐπιμέμφέτα: qo ὣς ko άξεί χπενόνος CM rh τῶν Ῥωμαέων Læxxq aiꝗ fagakitojviv, fiev và χοαθοµάλογείν οὐὺς μάλλόντας χὲῥδτονεῖαθαι ἔων-
πόνους f πρεαδυτἑρουά οὖν ἔτι ταῖς αἀ τῶν αὐναφθή- |
αὄνται Yupstalo, καὶ οεροστάτκει νὰ χαζὰ νόμους νῶν µρατικῶν ἀνδρῶν συνοικέοια μὴ δικσπᾶσθαί,
της ονν- —
Eeclesia wadiur, sempe. diaconos. οἱ prebyems, qui ordiaandi sunt, preflteri sa postés, nón amplias enorbü suis conjungl:et mandat Jegibwà be- . minum 42era iqrum cenjugia που distsehl, sed fira
manere, et non ab invicem digcedete ; aed lanta
Droprüs Leíminis "sb. peribus guis ες €oniinere, Ui et Apostolus tradidli, et iterum eonroalre.
—XXRX καὶ uh χωρίζεαθάι ἀπ ἀλλήλών, ἀλλ’ 4 μόνον χατά τοὺς lólooc καιροὺς ἐκ νῶν πυμδίων - 66d ἐγκρατεῦεσθαι, καθὼς jt à Απόστολος Φαραβίδωαι, xo) πάλιν συνέρχέσθα, -
ΚΑΝΟΝΕΣ,
i ES πῆς ἀπληατίας ἐπιδυρίαν, dv. τῶν κακῶν
^ot ἁπάννων μητέρα εἶναι οὐδεὶς ἀμφάλλει, Slav α Φκάχευν". ἕνα μή εἰς le ἁλλοτρίοις δροις xexe- e κέχρηταε, ῥηδὲ fva διά κέρδος τοὺς τῶν ἠατέ- ' * «v ὄρους φις ὑπερθαίνῃ * μηδὲ ἕνα παννοξες «τή ἁληρικῷ ἐξὸν εἴη ἀπὸ οἰουδήτινος πρᾶγμα- «ος σόχον λάδεῖν, Kal τὰ. μὲν νεωδτὶ &vexs- € gives ἀμκυρὰ bees, Xa καβόλου λανθάνοντα, 7* Φηπούµενα £19 ἡμῶν ἐυπωθήσονται" περὶ dh 4. d$ -QRU€ ρώτκεα ἡ θεία V'oagh ἐθέσπισέν, ob δεῖ 5 φηφίξεαθει, ἀλλὰ μᾶλλού ἔπεσθαι. Αχολούθως 4. Τάρ vb Ey λακοῖς ἐπιλήψιμον πολλῷ 340v ἐν « Χληρικοῖς ὀφεῖλει Καταδικόδεσθαι, « λύμπασά ki σνοδος sity ε- θὐδεὶς xuck tiv ὁροφητῶν, οὗ- « δεις xetà spy Foryiitoy χωρὶς κινθύνου 1*4 ἐποίησεν, * BàÀ5. *9 div i5 κανὼν κῶν ἁγίων ἁκοφεόλων
CANON V.
t Avavitim copiditatem, quam omnium maiorum « (hairem esse neme dubitit, reprimere opus esi; * uL Remo alienis ierminis abuialur, nec quispiara « propler. uerum, Patrum terminos wanailiét, «neque vt ulii. ompino elerico lieeat. ex quavis « T6 usuram accipere : et quie recens quídem € edita, cum obzcura sint, e omnino Istentiá, 4 ' "nobis coasiderata formain accipicnt. De quibus « 3nteim. divioa Scriptura: apertissime coastityit, « 06a deternete, sed lila potius. sequi oporiet,
ος Consequenter eniin, quod est in laicis Feprehep- 4 dendum, mulio magis. dehet In clericis condeme 1 nari. Univecsa synadus dizjt : « Nemo adversus & prophetas, Reme adversus. Evangelia gine pe- c ficule facil. a —
ALS. (uusdragesjmus quartus canon ssnciorum.
xai E sho iv Aacbouíg ἀποτρέήουσι Mud λαμ- G *postolerum, ei quarius synodi Laodicenz, cleri- Κάνει» τοὺς κληρικούς” ὁ δὲ ιζ κανὼν τῆς α συνόδαν ^ eos usuras accipere praüibent, Decimus sepi/ mus καθαιρέσει xobuiolió))s: αὐτοὺς. Τούτοὺς. οὖν τοὺς autem primm synodi canon eds deposition] subjieil. , &evísec ὅρους ααλέσαντες οἱ ζατὲρες, καὶ ἁπλη- ον ergo zanones Patres. termlpes vocauies, avari- exíg» 2aV eteyooxpébaun. thv τῶν —XRX —X tsm ae ότρο ἵμετνας uxur aruia aeeeplloaem πας ονόμάόανεες, διωρίραντο ph ὑπερδαίνειν τοὺς τῶν — minamtes, statuerunt terminos Patrum vive eanones,
Βιπέρων. Bou, fivot. τοὺς κανόνας, καὶ λαμδάνειγ. ο ἡφαθρς εληροὺν ég? οἱουδήτινες πράχαιος, roov qe ex δανείον γοµισµάτων, μήτε &nb δανείον σον, ET ἑτέρον εἴδους πονάς. Ἡροσέθεντο δὲ δει τὰ plv νοωστλ ἀνενεχθέντα, Ίγουν τυπωθέντα, .ἀσοφῆ kal φχατεινά εἶσιν, ὡς ἀγνοούμενα * περὶ ὧν δὲ ἡ Φε ραφή ἐδέσπισεν ftev ἐνσµοθέτησεν, οὐ δεῖ
Φαν δωώθαι, ἀλλά μᾶλλον ἀκολουθεῖν τοῖς νενοµοθε- | αλβένοις. Slav δὲ : Ἔραγὴν ταύς τε ἐεροὺς xovévag
P xe τὰς Υῥαφικὰς ῥήτείςς οἵον τὸ, Οὐκ P
ἐντοκιῖς éó ἀρτόριόν σου τῷ ἀδε]ρῷ σον : καὶ ; m ἀρτύριο» αὐτοῦ obx ἔδωκεν ἐπὶ ἔόκῳ, xoi bou
τοιαῦτα, Eta πακασχενάζου αι πῶς Ατοπόν ἐστι καὶ αἰοχρὸν b lowtzetv ἐπὶ τόχοις ερωμένοςς. *" xal gae δει up ἂν λαϊχοῖς ἐπιλήψιμόν Eats, τουτέστι ψεκτὸν καὶ διαθἀλλόµενον , ἀκολούθως ἐν πληρτκοῖς X μᾶλλον ὀφεῖλε: παταδινάζεσθαι, Πρὸς ταῦτα
& diyelaz. SiRAv ' θὐδαις χγετὰ τῶν προφητών, ej. .
UR EE Y Εὐαττελί ον quie κινδύνου ἁτιοίησεν»
frevv ὅτι, ὑπὸ καὶ τῷ καλαωτέᾳ Σρεφῇ (ei την 169 διὰ τῶν προφητῶν Ἀνίξωντο] καὶ τῷ vh. (hv Διὰ τοῦ Εὐαγχελίου bobgnvav) bseniqaj idv ias τὸ sexitety * οὔδεὶς ασιώκ.τὰ ἀπηγορουιένα οὗταῖ; * Pri.
ο Deui, xxi, 19, xtv, S,
pen eese .transgrediendos, nee clericis ex re qua- . .libet usura$ ateipiendus ; sciiicet, no& ex perunia. mutuo dat3, nec ér frumeate , femmodalo, nee ο vila afia specie. Adjecerunt Aue, quod que - recens quidem ediia sut aen decreta, ea soot obscura οἱ evanida, Wt qua ignoretur. De quibus. egtem. dina Scriptura cowstitaH, se legen telit, fon 9porist decernere, sed ea potius, que decrela. $unt, sequi. Div ined aptem Scripturam ium sactos canones nominant, tum dieia , Serigturz, ut: Non - dabis [rari uto. pecuniani ad siuran 5t et, Pocunlatn. 2.3 non. exposuit fonori ” οἱ qua sunl bujussaodi,. Jeinde probant, quoniode torpe est οἱ indecorum ils qui sacris initial sunt fencrare , et dicunt quos ai ln Jaícis quid esi reprebendendum, hot. est, vitu persséum et vitio $39 vertendum, conseq»enter io (leiicis debet. mulo magis. cendemüari, Ad bsc syuodus dizit : Nemo advertsa propheizs, nema sdVersus Evangelidin sine. periculo: fecit : id. ext, quouiam el Veteri Testomienio (id. enlm per pro-. phttàs siguificabant) et Note (qitod per Kvangetium Qaiendehesi) prehiuitum est. fenerare ; peint qui hs Hüs yrehisita aunt faci^nt periculum vffigiet,
9» 'TREGD. BALSAMON ^ Be. swa enim dignitate. ia pedculum voniet, hoo À ixesífetas tiv. χίνδννον. Κινδννεύσει γὰρ περὶ τὴν
esi, deponetur. -
"- A4O0NAR. Cum da Interdicende clericis leneragio «θεία bic canon aciurüs sit, de avaritia prime dieserii, esmque omnium melerem parente 2p- pellat, contiuendamque, hec est coercendem 3ique ampotendem essc decerelt, ne. res allenoo lnvadat, eisque abgiatur, Abwsum vers inconegemum alieu- ἀπ. rei usum nominavit. Usus vere rei leenncessus étiam est, aliquid honeste causm prsstesentem res alienas auferre. Nam, ei qui feperant, qussí qui
e Accipigot illud im sgum comqodum Φου” verunt, Ma ex fenere luoro sese [porri afrmant. Mesecendam ilaque aliter averiuam seimmel, a^,
39 .lucri cupiditate constitutes a Pairihua terminos apispiaén transiliai, providendum. Terminee porre Pajtum sacros capones nominavit. Nam et. sanctos Pump apostolorum qeario ei quadragesimo canene,
secti ordinis hominibus fenerare »? liceat, consti-
- mium. Et prigue ceurmeniecse synedi decimo septimo, qu frecenseotur im canone, si fenus exerceant,
depositione multantur et. condemoantur. Ex Laodi-
«908 υγυού! canpa & sacris iulitaos rem aliquam Janere locare omnige vetat. Hos erge conones Fa- irum vennisos apscopavit. Reseoeter vere, inquit, inexplebilis babendi cupiditas, wL ne clerico cui- quam wsaras, quacunque demam es re, percipere
. Wje medo licest, Nec enim pecunia solumede,
&ed framenigm quoque, vinum οἱ oleum, aliaque
ebxíav ἐπιτιμίαν, τουτέστι καθαιρεβήσσται. ᾷΑΙΛΡ. Περὶ τοῦ μὴ τακίζειν χληρικοὺς à antis δματάξασθει µέλλων, περὶ ἀπλησείες Διολόγονας πρῶτον, xei ταύτην εἶναί quat eye χανῶν déivtten Κατέρα, ὃν καὶ ὀπέχειν ὀρίζοι,. φουτέετι uude. ἀνωνόατειν, ἵνα μὴ ταῖς ἀλλονρίως knepSalvg.. itt κκορκέχρηεαι Gbsul;. Κατάχρηοιν V. ὠνόμασος άν Sep 3h lev χρῆςιν' χρῆσις δὲ περὰ vb Mw ke X8) vh εὐαφόρμως τάχα τὰ ἀλλότριφ ἀφαιρεῖοθαι. Di γὰρ δενείζοντες ἐπὶ εόνοις, ὡς δῆθεν ὠφελουμένων' vuv δσνειζομένων, tx vao Bipeuc gai xai αδνοὺς evppttáytv 200 κέρδους. Kal ἄλλως δὲ &venéweqw
voy τῶν ἀποσνίλων *b δανείζειν τοὺς —— ἐπὶ eixe ἀφαγορεύοι, καὶ ὁ οὓς αρώτης αἴπουμεν.- 3Àc ευνόδου τὸ κανὸν zebaipiec: καθυφοδῶλει uel πατφδικάζει φυὺς àv tip xavév. ἐξείαζυμάηως ἐπὶ τόχοις δανείζοντος. Καὶ ^ τῆς ἐν Ages endi, ὃ χανὼν ἀποτρέπε: vic ἱερατικοῖς b kot slut da.- ψείδειν. Testouc οὖν ετὸ; naveua ὄρους 9v Blavc- pu» ἐκάλεσεν. Avaxensiebu δὲ, ox ei, $ ἁμληστία, κφὶ ἵνα μὰ LS κληρονῷ οὐψθήτικ lee λαῤθνοιν ἀπὸ υἱουδήαντε αράγκανος. 09 µόνον γὰρ ἀργύρια δανείζονται, ἀλλὰ καὶ αἴνος xal οἶνος au ἔλαιον καὶ. popía ἕτερα aliq. Kai. diencp ἐπὶ edv voucepdmuv.
φωνεῖται dile:lus σύκος, οὕτω χαὶ ἐπὶ τῶν εἰ
FerUm genera" iunumerabilia feneri loeantur. Ft 6 δὲν, Δανείζων Τάρ τς aizov τυχὰν polieng ἐκαιὴν, quemadmodwe ia pecusia, iia ος condicte usurm ονμφωνεῖ λαδεῖν push παιρὸν ὡρισμένον pellfutec
in aliis rerum generibus. exiguntur. Daiia nemge quiapiam, exempli eauss, mutuis centum fremoui modiis, pretáalte tempore elapso. centum se iasa- per modierum sumerum accepluram paciseltur,
ἐπέκεινα τόσους, καὶ be) sav ἄλλων ὁμοίως, "Ive. . bv μὴ περιγράφηεαν & svi, νομίσματα μὲν ph ἀανειζόντων ἐπὶ τάκῳρ κῶν ἱερωμένων, ὃν dioe, & φοῦτο ποιούχτων, προσέθεντο οἱ Βστέρες, should
idque in aliis eodem mede. Ne «sis ighar essei Ja. erg πράγματος Καὶ νὰ. μὲν νεωετὶ &vevaybéves, adulterando canone frandi locus, iia ut a. pecunia — euclcvi: ὑπομνησθέγτα, queiv, &p.xopáh ὄνες, NMevv quidem ftaeranda, nba (amen ab vsuris ex aliaram on T σκοτεινὰ, ἀγννούμανα » Σνπωθήεύνται, vtt rerum muisiione eelligendis secraii homines abe- — e) ὁριόθήεονται wap ἡμῶν σποπούµενα, ἃ καὶ d
. (nerentj ideireo Patres, no ex quacunque re de- mum usafas percipere Jiceat, addidere. Ac ea qui- dem, inquiust, qua relata nuper, hee est, nebis $iguiflcata suut, obscura quippe, id est, Incerta, involtio tenebris οἱ igaota, efformsbuntur, hee est, & hohis aceuraie meditata defigieniur: quae vero di- vin Scriptusm qraculis prasscripts, sive congli- Uta, deerela shnt, nihil de iis quidquam decernere, hoc esi, comstitugre, sed 64, ques jam definita Sunt, cequi ac servare oportet. Divinme porre Scri- pturæ appelialloae sacros camoneg ac Scriptura $eeimonia siguificg wit, quale illud esi: Nen. debis fratri tuo petpniem ad usuram; et illod, Pecuniam suam non dedit ud msuram, οἱ quecunque alia ba- jusmodi reperiugtur. Hine r&süonem. quoque, cur sseratis hominibus fer.erare indecorum ac turpe ail, explicant. Quod eaim iu laicis, inquiunt, au- sam repreheasionis przbel, hoc esi, vituperationi erminalonique ebnoxium esi, mullo magis in clericis fuerit condemuandum. Ad hac synodus ne-
θεία Γραφὴ ἐβέαπισεν, iret ἐνομοθέτησε, διωρίαατο, περὶ Σχείνων οὗ δεῖ φηφίζεφθοι, τουτέοτιν &wogal- νεσθας, ἀλλὰ καὶ ἔπεσθαι xal ἀχολουθεῖν ποῖς veve- Μοθετημµένοις. Θείαν δὲ Γραεφὴν 9200; ts ὑεροὺς αανό- ves ὠνόμασε, ες γραφικὰς ῥήσεις, τὸ θὺκ ῥητοκιεῖς τὸ ἀργύρων σον τῷ ἀδελρφ σου, 391 9b, Aprépeur αὐτοῦ οὐκ ἔδωκεν ἐπὶ vdug, xoi ὅσα οοιαῦτα. Kiko xal κατασχευάζυνσι πῶς ἄτοπόν ξότι καὶ αἰσχρὶν «b δανείζειν ἐπὶ τάχοις τοὺς ἱερωμένους, ual ψαςιν ὅτι ὅπερ εν ἀα]κοῖς ἀπιλήμμιμόν Loves, Vvsuv φεκτὺν καὶ ξιαδαλλόµενον, ἀχολαύδως kv xn fanalg κολλῷ μᾶλ. λον ὀφείλει καταδιχάζεσθὀι. Ώρὸς ταῦγφ ἡὶ σύνοδος εἶπεν Οὐδεὶς χατὰ τῶν προφητῶν, οὐδεὶς κατὰ τού Εὐαγγελίου χωρὶς χιδύνφυ ἑκρίηφεν, Τοῦτο ὅ᾽ ἔστιν ὃ εἴπον » ὅτι, ἐπεὶ καὶ ef «αλαιοτέρῃ Γραφᾷ, ταύτην T&p διὰ τῶν προφητῶν ἠνίδατο, καὶ τῇ vég, fjv δια τοῦ Εφαγγελίου ἐνέφηνεν, Αποτετρεμμµένον cavi το τοκίζειν , οὐδεὶς ποιῶν τὰ ἀπηγορενμένε αὐταῖς ἰκ- φτύξεται τῖν κἰνδυνον. Κινόδνεύσει γὰρ περὶ (V eiaz[xv ἐπιτιμίαν, τουτέστι χαθα;:ρεθήσεται.
41
IN CAN. VI CONC. CARTHAG. | mises) adversus prophetss, neminem. adversus Evangelia sine periculo fecisse, pronuntisvit, Quod
49
quidem ta recipiendum est, Quoniam inquiunt, et Veteri Testamento, id namque per prophetas in- dieavore ; et Novo, quod per Evangelium intelligi volunt, fenerare ne liceat interdictum — est ;. nemi nem, qui contra ea. quidquam admiserit, a pericolo immunem esse: verum de dignitate in pei
eulum venire, hoc est, depositione multari placet.
΄
'APIZT. « Τὸ àv λαϊκοῖς ἐπιλήφιμου, ὁποῖόν ἐστι τὸ A ΛΒΙ5Τ, « Quod in laicis reprehenditur, eujusmod:
« ταχίζειν, πολλῷ μᾶλλον ἐν χληρικοῖς χαταδι» « xé Tat. »
Καὶ ὁ τεσδαρακοστὸς δεύτερος ἆ ποατολικὸς κανὼν, -
καὶ ὁ ἑπταχάιδένατος τῆς ἐν Nixaiq συνόδου τὸ πρῶτον, καὶ ὃ δέχατος τῆς ἓν τῷ Τρούλλῳ ἕκτης
αυνόδου, τὸν ἁπαιτοῦντα τόκους πρεσθύτερον ἢ διάχανον, xe μὴ πανόμενον, t καθαιρέσει χαθι- στῶσιν ὑπόδικχον, EL vào παρὰ λαϊκῶν τοῦτο Ὑινόμε- .
vo» ἐπίμεμπτόν ἐστι, xal ᾿ αἰσχροχέρδείας καὶ αἰλεονεξίας μῶμον ἱερωσύνην παραδέχονται, εἰ μὴ τὸ ἄδικον κέρδος εἰς ᾿φτωχοὺς ἀναλώσουσι, καὶ ὑποσχεθῶσι µηκέτ, τῷ
«οιούτῳ τῆς φιλοχρηματίας νοσἠματιἐμπεσεῖν, κατὰ «by iU τοῦ μεγάλου Βαδιλείου xavóva * πολλῷ μᾶλ- B
Ἆον ty χληριχοῖς ὑπὸ χαταδίχην ἔσται. . KANQON q'.
4 "Év ταῖς αρολαδούσαις συνόδοις µεμνήµεθα ταῦτα « ὁρισθέντα, ὥστε χρίεµα ἢ καταλλαγὴν (9) µε- « τανοούντων ἡ χορῶν xal ναῶν χαθιέρωσιν ὑπὸ «, πρεεδυτέρών μὴ γίνεσθαι. Ἐὰν δέ τις ἀναφανῇ | « τοῦτο πράττων, τί δεῖ περὶ νούτου ὀρίσαι; Αὖ» « ῥήλιος ἑπίσκοπος εἶπε'. Τὸ ὀμέτερον ἀξίωμα « Ίκουσε τὸ ἀνενεχθὲν πἀρὰ τοῦ ἀδελφοῦ xai συλ- . λεἰτουργοῦ ἡμῶν Φορτουνάτου. Τί πρὸς ταῦτα € λέγενε; Aæd πάντων τῶν ἐπισχόπων ἑλέχθῆ
« χρίσµατος΄ ποίησιν καὶ χορῶν καθιἐρωσιν ὑπὸ , € πρεσθντέρων yh Τίνεσθαι ᾿ μήτε δὲ καταλλάξαι,
« τινὰ εἰς δηµθοείαν λειτουργίαν πρεσθυτέρῳ ^q ἐξεῖναι * τοῦτο Xaov ἀρέσχει. »
BAAX. Χρίσµατος ποίησίς ἐστιν ἡ τοῦ ἁγίου μύ- 6
αὐτοῖς ἑμωτιερίδει, καὶ οὐδὲ εἰς
« est usuram accipere, in clericis multo magis
« condemnatur. » -
Et quadragesimus secundus canon. apostolicus, et decimus septimus primse synodi Nicænæ, et de- cimus sexte in Trullo synodi, presbyterom vel disconum, qui usuras ezigit et non cessal, depo- éitióni reddit obnoxium. Si enim boe etíam a laicis faeium culpandnm est ; et lucri'tarpis studii et avaritie infamiam iis infert, et nec ad sscerdo- tium admittuntur, nisl injustum lucrum paupéribus impehdant, et promittant se non amplius in istum
avaritiz vitium incidere, secundam decimum quat--
tum magui Basilii canonem : wulto magis in cle- ricis condemnandum est.
CANON VI. « [u prjoribus synodis bec fuisse constituta memi- «4 nimus, ut. chrisma, vel poenitettium reconci-
« líatio, vel puellarum. et t&mplorum consecratio,
« a presbyteris nen fiat. Si quis autem. hoc « facere compertus fuerit, quid de eo statuere « oportét? Aurelius episcopus dixit : Dignitas
« vestra. audivit quod s» fraire et nostro in
« sacri coreministro Fortunato prolatum est : « quid ad ea dicitis? Ab omnjbus episcopis € dictum esi ; Chrámatis confectio, et peellarum
« consecratio, a presbyteris ne'fial : nec aliquem: « publico rel sacre mysterio reconciliare preeby- -
« tero licest; hoc omnibus placet. » | BALS. Chrismatis confectio egt sancti. unguenti
.. Guill. Beveregii notm, .
) Ὥστε χρίσμα ἃ κατ *. Scholium in
ice Amerbachiano, τοῦτο τῆς Ῥωμαϊκῆς ἐστιν ἴσως αἰτία παραφυλακῆς ' κρατεῖται γὰρ παρ αὐ- τῶν, 'AXX' ἡ κορῶν καθιέρωσις xal παρορᾶται, εἰ καὶ ph παρὰ πάντων. Ἰήποτε δὲ χρίσμᾶτος ποίη- σιν οὐ τὸ χρίειν quot τοὺς ἄρτι φωτιζοµένους, ἀλλά φὸ ἱερουργεῖν αὐτὸ «b ἅγιαν µύρον. Τουτο πανταχοῦ κεχράτηκεν, ὑπ οὐδενὸς πρεσθντέρου τελεσιουργη- qvac ὀυνάμενον xal τολμώμενον. —* t δὲ ὅτι οὐχ 1ξὸν πρεσδυτέρῳ µετανοουντι ον γινώνσκειν . οὐδὲ ἀπολύειν τὸν ὑπὸ ἑκιτίμιον ὄντα, ἄνευ γνώμης τοῦ
κατὰ τὸν τόπον ἐπισ”όπον. Boc forte Ἡσπιαπα
έακια est obsersationie : apud eos enim obtinet, Sed et. puellarum conseeratio neglectui habetur, etiamsi
non ab ewnibus. CArismalis aulem conſectio nem
communionem sacramentorum per januam roconci-
liationis ad mitterént. Leo 1, ep. 91. De hac re Mar. cus Alexandrinus ad Theodorum Balsamonem hane qtiestionem proposuit. Aatxbc ptus μετὰ bxttpo- πῆς ἐπισχοπιχῆς καλῶς ἑἐξαγορείὰς ἀνθρώπων tc- γὼν ἀναδέξεται, 4.00; Sucerdos saularis rectens confessiones aliukorum homintm: cum s59t epi- scopi otscipiet, an. ion ?. Respondit Baisamon, Ot θεῖοι κανόνες τὴν ἐξαγορείαν τῆς Χαταλλαγῆς φοῖς ἱερεῦσι μετὰ προτροπῆς ἐπισκοπικῆς ἀναθέμενοι, κατὰ πολὺ προγενέστερυι τοῦ ἁγίου Παχωμίου εἰαὶν, ἀξιωθέντ:; Ιδεῖν δι’ ὁπτασίας ἀγγελιχῆς «5 σχῆμα
των μοναχῶν. ωιὰ γὰρ τοῦτο οὐδὲ μέμνηταί που
μοναχῶν, ἀλλά πρεσόντέρων ἁπλῶς' χατὰ χρίσιν yoUv ἐπισχοπικὴν τοῖς λαϊχοῖς ἱερεύσιὺ ἑνδυνάμως
mom vocdi inuncilenem modo illuminutorum, sed [) ἑπιτραπήσεται. τῆς ἐξαγορείας eb. δίχαιον, καὶ διὰ
B siícam ipsam aancii unguenti peractionem. | Hoc . uPqué 3.2 nullo presbytero mystice illnd pera- gere valénta et auso, Übserves aute, quod presby- tero noh licet. veniam penitenti. dáre, neque piene &nbjgclam: solvere , cilra loci episcopi sententiam. Qex autima scbolll verba non modo a praesenti canone, verum etiam a Leone I, papa Rom., con- Érmantur, dicente. Mediator Dei et kominum, homo Jesus Christus, hanc prepositis Ecclesie tradidü potestatem, ut et confitentibus actionem pesnilontie Qarent, et eosdem saiubri velis(aciione purgatos ad
Ῥλτποι, Ga. CXXXVIH.
habitum videret : quamobrem monach
ταύτης ἡ τῶν µειανοούντων καταλλαγή. Diwini canones, qui conjesaionem reconciliationis sacerdo- libus cum episcopali permissione committunt, multo antiquiores sunt. sancto Pachomio, qui dignus ha- bilus est, àt per visionem angelicam monachorum.
meminerunt, sed presbyterorum obsolute. Episcopali
.€rgo judicio laicis sacerdotibus jus con(essiomis
e[ficaciter concedejur, οἱ per eam recontiliatio poa- nitentiam. Bals. resp. ad Marc. Alex. interrog. 19.
—
OTWAM-RMSqUEM. —
-
43
THEOD. BALSAMON
M .
mystiea peractig, Reconciliatio p«nitentium est Α ρου τελετή” χαταλλαγὴ μετανοοῦντων «b δέχεσθαι
eorum qui peecant, confessiones aedire, et eos a poœna solvere, quibus pos forie .injoncia es. Medicus enim aniu:$ eos 84) Deo conciliat, per po» nitentiam οἱ ad íd quod melius esi conversionem. Puellarum autem consecratio, non est diaconissa- rum per manuum impositionem ordinatio, sed mos erat pacllas virginitatem profitentes ad ecclesiam adduci, et ess episcopi, ut Deo dedicatas, per pre- ces consecrabapnt, earumque custodis curam gere- bant, ut ez 44 canone przsentis synodi declaratur, ἥκε ergo a presbyteris feri prohibuit eynodus, quemadmodum et templorum consecrationem; et eorum faculiatem. dedit antistitibus, lllud autem, publice rei sacre ministerio reconciliare, est ejus-
λογισμοὺς ἁμαρτανάντων, xat λύειν τοὺς ἴσως ix ειµηθέντας Ex τοῦ ἐπιτιμίον. Καταλλάσσει γὰρ «oí- τους ὁ φνχικὸς ἰατρὸς μετὰ τοῦ Θεοῦ διὰ «fic µετα- νοίας xai τῆς πρὺς τὸ χρεῖττον ἐπιστροφῆς. Κορῶν δὲ. καθιέρωσις οὐχὶ διακονιφσῶν χειροθεσία taslv: ἀλλ ἔθος ἣν χόρας προσάγεσθαι τῇ ἐκχλῆσίᾳ παρ: θενίαν ὁμολογούσας, xal ταύτας ol ἐπίσχοποι δε
εὐχῶν καθιέρονν, ὡς ἀνατεθείσας τῷ θεῷ, xal - ἐχεῖνοι ἑφρόντιζον τῆς φυλακῆς αὐτῶν κπαθὼς δηλοῦ- «et ἀπὸ ποῦ pl κ«ανόνος τῆς παρούσης συνόδου, Τεῦτα οὖν γίνεσθαι παρὰ πκρεσθυτέρων ἡ σύνοδος ἀπτηγόρευσεν, ὥσπερ uei τὴν τῶν ναῶν καθιέρωσιν : χαὶ δέδωκε τὴν ἐβουσίαν αὐτῶν τοῖς ἀρχιερεῦσι., Τὲ δὲ .καταλλάξαι εἰς Φημοσίαν λειτουργίαν «οιοῦτόν
modi. li, quibus pena injuncta est, quique arcen- B ἐστιν. Οἱ ὀπιτιμήθέντες, καὶ eic ἐκκλησίας εἰργόμα-
tur ab ecclesia, non permittuntur cum didelibus consistere, sed per se Deum laudare non prohi- bentnr. Quande autera s» poma absoluti fuerint, ' tunc. consistunt cum fidelibus, et publice seu palam Deum cum populo laudant. Lege et 45 canonem præsentis synodi : nee. tibi repugnare videatur 52 canon apostolicus, uai dieit episcopos οἱ presby- teros suscipere eos qui convertentur. Sed dic, istos presbyteros episcoporum adhertatione pœni- Ventes suscipere. Quare tota, quod qui, sine episco- pali permissione bominum con(íessivnes excipiunt, sacrati monachi uale faciust ; rhulto autem ina- gis profani. Ji euim nec cum adbertaote episcopo pessunt tale quidquam exercere. Et idco synodalis quoque declaratio facta est, ex. supplicatione vono- rabilis monasterii Evergeiidis ; quod, quouiam st&- tuturà. monasterii decernit eum, qui statís tempo- ribus cjus praefectus est, monachorum eonfesaiones aüdire, profauo sutem non permittitur coufessiones excipere; necessario sequitur prefectum esse sa- cerdotem, Prafecti autem, ut sepe diximus, homi- nes profani flunt. Nam et mulieres quoque mona- seriis. prsefüciusisr , sed bominum confessiones. noa audiui, Hie ita 20 habentibus, dieuntaliqui, quod, quoniam ab autistitibus üt puellarum «ου- aoeratio, non licebit monasterii prefecto, qui est sacratus, vel simpliciter sacerdoti monacho, quem- vis monachum tondere sine episcopali permissione.
vot, 6090 παραχωροῦνται συν/στασθαι μειὰ τῶν πι” στῶν, καθ᾽ ἑανυτοὺς δὲ ὑμνεῖν τὸν θεὸν οὐ χωλύοντας. "Qse δὲ τοῦ ἐειτιμίόυ λυθὼσε, τότε συνίστανται τοῖς πιστοῖς, καὶ δηµοσίᾳ ἤγουν φανερῶς, ὑμνοῦσι bv θεὺν μετὰ τοῦ δἠμου. ᾽Ανάτνωθι καὶ τὸν ΜΥ κανένα τῆς παρούσης συνόδου * xal μὴ ἐναντιωθῇ σοι ὀνβ ἀπ. στολιχὸς χανὼν, λέγων τοὺς ἑπιεχόπονς καὶ τοὺς πρεσθυτέρους δέχεσθαι τοὺς ἐπιστρέφοντας. AI εἰπὲ καὶ τούτους «eU; πρεσδυτέρους χατὰ «potpo- πὴν τῶν ἐπισκόπων δέχεσθαι τοὺς μειανωῦντας, Ὥστε σηµείωσαι δει οἱ χωρὶς ἑπετροκῆς &muxont- κῆς δεχόµενοι λογισμοὺς ἀνθρώκων ἱερωμένοὶ uova" ot, χκαχῶς ποιοῦσι' πολλῷ δὲ πλέαν οἱ ἁγίεροι. Οὗτοι γὰρ οὐδὲ μὲτὰ προτροκῆς ἐπισκοχικῆς Sovav. τὰ: τοιοῦτόν €. ἐνεργῆσαι. Aib xat σημείωμα Τέγονε συνοδικὸν tx. αροσελεύσεως (10) τοῦ µέρονς εἲς σε- δασμίας |μονῆς τῆς Εὐεργέτιδος, Gc, ntt «t ευπι- xbv τῆς μονῆς διορίζετὰι δέχεσθαι τὸν χατὰ καιροὺς. χαθηγούµενον αὐτῆς τοὺς λογισμοὺς τῶν μοναχῶν, οὐκ ἐφεῖται δὲ ἁνιέριρ δέχεσθαι λογισμοὺς, ἐξ ἀνάγκης ἔπεται τῷ εἶναι τὸν χαθηγούµεγον ἱερέα. Ἡγούμενοι δὲ, à, πολλάκις εἴπομεν, ἀνίεροι γίνονται. "Occ καὶ. τνναῖχες ἠγουμενεύουσι μὲν, λογιαμοὺς δὲ Δνθρώπων οὐ δἐχονίαι. Τούτων οὕτως ἑχόντων, λἐγουσί έτνες ὡς, ἐπεὶ παρὰ ἀρχιερέων ἡ τῶν κορῶν χαθιέρωσις γίνεται, οὐκ ἔσται Ux" ἀδείας ἱερωμένῳ χαθηγουµένῳ $ At ἱερεῖ μοναχῷ ἀποχείρειν οἰονδήτινα μοναχὺν χωρὶς ἑσισκοπιχῆς ἐπιτροπῆς. Ταυτὸν γάρ ἐστιν f)
idem euim est puellarum consecratio et monacho- D τῶν χορῶν καθιέρωσις xat fj τῶν μοναχῶν ἀπίκαρ-
rut tonsura. Mibi aatem videtur, sacerdotes præ- fectos posse citra ullum impedimeuium tondere, etiam sine episcopali permissione. Si enim decimus quartus cápon sepiimue synodi prefecto permittit etiam lectoris ebaracterem in. proprio monasterio facére, inuito magis ei tondere permisit. Et lege qua {0 eo ipso quarto deeiuo canone scripta sunt, Qui autem sunt simpliciter sacerdotes monachi, ob prasenten canonem tonsurus cum) scientia epi-
4
σις. Ἐμοὶ δὲ δοχεῖ &napsymoblavo; τοὺς ἱερεῖς xa- θηγουµένους ἀποχείρειν καὶ δίχα ἐπιτροκῆς ἐπισχο. πιχῆς. El yàg ὁ ιδ χανὼν τῆς ζ συνόδου ἐκχωρεῖ τῷ καθδηγουµένῳ xol σφαγῖδα ἀναγνώστον ποιεῖν εἰς «hv οἰκείαν poviv, πολλῷ πλέον ἐξεχώρησεν αὐτῷ φοιεῖν τὴν ἀἁπόχαρσιν. Καὶ ἀνάγνωθι τὰ kv 9p αὐιῷ d χανόνι Ὑραφέντα. Οἱ δὲ ἁπλῶς ἱερεῖς ῃοναχοὶ ὀφείλουσι. τὰς ἀποκάρσεις ποιεῖν μετὰ εἴδῆσεως ἐπισχοπιχῆ; διὰ τὸν παρόντα xavóva * εἰ pij πού τις
Guill. Beverecii uota. |
(10) Σηµείωµα γ)έγογε συγοδικὀν ἐχ προσελεύ- — clou tx προσελεύσεως, elc. Sgnodalis declaratio σεως. Omnes codices , tam manuscripti quam iin- facia est sub sanctissimo palriurcha domino Theodo- pressi, prater Bodieianum, legnnt, or -:iouaYéyvove — sio, ex empplicatione, eve. αὐνοδ...ὸν τοῦ ἁγιωτάτου Tot*pijex^v .-po$ Oso?o-
45 | | IN CAN. v CONC. CARTBAG. . s 16-
καὶ τοῦτο θελήσει γῖνεσθαι xav μόνην τοῦ μοναχοῦ A scopi faeere deben! : nisi quis forte lioc quoque ἱερέως θέλησιν ἀπὸ εἲς uaxpilz συνηθείας τῆς ἀντὶ selà monachi sacerdotis voluntate fleri. velit , ex
, νόµου καὶ xavóvo; κρατούσης μέχρι τοῦ νῦν.
Z0NAP. Χρίσματος ποίησις ἡ Un t9 ἁγίφ pópo —
ἑστὶ τελετή. Καταλλαγὴ Σὲ:μετανοούντων τὸ λῦσαι «by ἐξομολογησάμενον τοῦ ἐπισιμίου , xal àv µετα- volg γενόµενον χα) ἐπιτιμηθέντα, *'0; γὰρ Ίδη ἴχα- νῶς ἴσως ὁ τοιοῦτος δουλεύσας τῷ ἐπιτίμίῳ, fj καὶ τὸν
ὡρισμένον πληρώσας χρόνον, xal ἀνάλογον ἐπιδειξά-
µενος τὴν µετάνοιαν, λύεται τοῦ ἐπιτιμίο, xal 3 συνεστάναι τοῖς τιστοῖς παραχωρεῖται, ἢ καὶ τῶν
ἁγιασμάτων μετκλαμθάνειν. Καταλλάττει γὰρ ὥσπερ αὐτὸν οφ θεῷ ὁ ἀρχιερεὺς διὰ τῆς µετανοίας, καὶ
οὕτω συνίστησιν ἀὐτὸν τοῖς πιστοῖς kv τῇ Ἐκκλησίᾳ, B
xal τῶν ἁγιασμάτων καταξιοῖ * ἡ xat, ἔτι τοῦ χρόνου ες µετανοίας ἐπιδαφιλενομένου χαταλλάττεται, ἔστιν
ο ὅτε, ὅτε δηλαδὴ περὶ τὴν ζωὴν κινδυνεύει, ὥς φησι περὶ τούτου ὁ ἑἐφεξῆς κανών. Κορῶν δὲ καθιέρωσις οὐχὶ διαχονιασὼν χειροθεσία iov(v* ἀλλ ἔθος ἦν προσάγεσθαι χόρας ταῖς ἐκκλησίαις παρθενίαν ὁμο- λογούσας, xai ἀγνεύειν ὑπιτχνουμένας, xo ταύτας οἱ ἐπίσχοποι δι εὐχῶν χαθιέρουν, ὡς ἀνατεθείσας τῷ Θεῷ, καὶ ἐκεῖνοι ἑφρόντιζον τῆς φυλακῆς καὶ ἀναγωχγῆς αὐτῶν, μετὰ τὸ χωρισθῆναι αὐτὰς ix. «y
longa eousuetudine, qus pro lege ei canone hucus-.
que obiínuit, ZONAR. Chrismatis confectio est sacri olei ex mystico ezremoniarum ritu consecratio. Po'niten-
tium vero reconeiliatio fit, com . quispiam crimen.
confessus, postquam - inter poenitentes egit, mul. tamque persolvit, a poena in foturom tempus ab- solvitur. Tanquam enim is forto jam: satis supplicii luerit, vel etjam quia deünitem tempus impleverit, se satis magnum animi dolorem pro ratioae criminis indicarít, a parus liberatur, eique vel cum &dellbus consistere, vel sacris euam. mysteriis communicare
permittitor. Deo enim quodammodo conciliat eum -
antistes, intercedente ponitentis, ac in ecclesia cum fidelibus constituit, 31que ad sanctorum eem- manicationem admittit. Conciliatur praeterea qois aliquando, licet peenitentiss tempore nondam elapso, si de vita videlicet in. periculum veniat, ut de hae re eanon iu sequefilibus disserit, Virgines porro
consecrare non idem est, ac diaconissas manu&n. ^
impositione constituere ; verum antiqui moris fait, puellas, qua virginitatem profliereotur et castimo- miam voverent, ἵ templo sistere, quas episcopi
πατέρων αὐτῶν χαθὼς yel ὁ gb χανὼν τῆς *ap- — adhibitis precationibus, veluti Deo dicatas, conse- ούσης ουνόδου. Ταῦτα οὖν χίβεσθαι : παρὰ πρεσθυτέ- — erabant , earumque eustodim sc ἱπειιαμοπίς., ῥων ἀπηγόρεύσεν fj σύνοδος. Παρὰ yàp ἀρχαρέων — postquam a parentibus secessissent, curam ipsi καὶ οὐ ἅγιον χρίσμα τελεῖται xo ἁγιάξεται, xal — suscipiebant, ut ex quarto et quadragesimo hujus ay- καταλλαγὴ μετανοούντων γίνεται, Οἷς γὰρ δεσμεῖν C, nodi canone facile apparet. 93. Hecergo a presby.
δίδυται, τούτοις καὶ τὸ λύειν ἑπιτέτρασται. Καὶ ἅμα
διακρίσεως ἀχριδοῦς χρεία εἰς «b γνῶναι, εἰ ix φυχῆς ᾿
µετενόῃησε xal. ἀρχούντως ὁ ἁμαρτήσας, πρὺ: ἃ 6 πρεσδύτερος ἴσως οὐχ ἰχανὸς ἔσται. Ka d χορῶν n παρὰ ἀρχιερέων vívecfat διατέταχταιε, ἕνα εἴδῃσιν ἔχων ὅτι καθιερώθησαν, φροντίζῃ καὶ - vf; αὐτῶν διαγωγῆς τε καὶ «φυλακῆς ἕχαστος τῶν ἐπισκόπων. Τὸ δὲ καταλλάξαί εἰς δηµοδίαν λειτουρ- γίαν τοιοῦτόν ἐστιν Οἱ ἐπιτιμηθέντε, xal τῆς ἐκκλησίας εἰργόμενοι ἐν ταῖς συνάξεσι μὲν μετὰ τῶν πιατῶν οὐ παραχωροῦνται αννίστασθαι - καθ ἔαυ- τους & ἡήμνεῖν τὸν θεὸν καὶ δέεσθαι αὐτοῦ οὗ χω- λύονται * ὅτε δὶ 990 ἐπιτιμίου λυθῶσι, τότε αυνίσταν- «δι τοῖς «ιστοῖς, καὶ δηµοσίᾳ, hovv μετὰ τοῦ δήμου αιφιῶν, «τοῦ. πλήθους δηλαδη, λειτουργοῦσιν, ἀντ τοῦ φανερῶς ὀὑμνοῦσι τὸ θεῖον, xai λατρεύουσι τῷ θιῷ. Ἐξείηπται τὰρ và λαιτουργεῖν καὶ ἐπὶ λα- τρείς καὶ Üpvov. populo, üdeliom videlicet multiiwdine, τοὶ ροές
teris ieri synodus vetuit. Per antistites enim et san- cium chrisma solemmi rita eooffeitur et sanetificatur, et panis obnoxii concjliantur. Quibus enim ligandi, lisdem et solvendi potestas permissa est. Solerti praterea judicio est opus, ut, au ex animo dolest qui peccavit et satis supplicii luerit, investiges ; ad quz providenda minus idoneus forte sacerjos fuerit, Virgines quoque per antistites consecrari decretum est, ut. cum eas initiatas esse episcopi norint, esrum institutioni et custodie singuli deserviant, Quod autem dicitur, ad publicum rei sacre ministeriem conciliare, id- vero est ejusmodi : Quibus inolim iudicts sunt, quique ab Ecclesia srcentur , lis in conventu — üdelium cousistere baudquaquam licet ; privatim tamen divinis laudibus ac precationi vacare minime prohibentur. Ubi vero prenne obnoz? esse desieript, tunc ad Sdelium congressum admittuntur, et publice, boc est, cum ministerio vacant, hoc est, luce palam divinis
jsudibus ac venerationi inserviunt. Hoc loco namque veneratio ei lamdes per rei sacre ministerium
significantur. ΑΡΙΣΤ. «Καὶ χρίσµατος ποίήσις, Vyovv µύρου χα.
« {ασκεν, χορών χαθιέρωσις καὶ χαταλλαγἡ
ε τινος εἰς δηµοσίαν λειτουργίαν , ἀπὸ πρισδυ-έ -
« pere ph Ἱινέσθω. »
Thv τοῦ ἁγίου µύρου χατασχευἡν, καὶ εελείωσιν, καὶ τὴν ααθιέρωσιν τῶν παρθένων , xai τὴν εελείαν χαταλλαγὴν τῶν àv µετανοίᾳ, ὥστε αὐτοὺς δηµοσίᾳ μετὰ τῶν πιστῶν σννίσοτασθαι, xoi «v θείων ne77-
AMST. « Et ebrisaiads eonfeciio, sive wnguauti -
« praeparatio, puellarum conseeratio, el recon- « €iliatlo eujuspiau ad saera publice celebranda, « 8 presbyteris ne fat.»
Saneti chrismatis preparattouem, et perfeetionem,
οἱ consecrationem virginum, et perfectam. eorem, qui poenitentiam agunt, reconciliationem , ui il? publice cum fidelibus consi.:ant, ei divinorum
1i
THEOD. BALSAMON
sacramentorum flant participes, presbytero facere A λαμθάνειν ἁγιασμάτων, πρεσθύτερος οὐ συγχεχώρη-
nou permittitur : sed ea ab episcopo Δοτὶ debeut.
CANON Vil. ε Si quis in periculo constitutus seipsum aberis « altaribus, absente episcopo, reconciliare peti - « verit, jure debet presbyter episcopum consulere, « etsic pericliuantem ex ejus prsecepto reconci- « liare. Hanc aetem του saluteri consilio v confirmare debemus. Syaodos dixit : Sufficil,- « quod vesira sanctas nes necessario juvare « equum consuit. » )
BALS. Confessiones bominum - audire et peccata remittere, sine episcopali peeroiesiono, sacerdotibus monlicere, er praesenti quoque catone evidenter ostenditur. Dicit enim . Si quis i periculo mortis feerit. constitutus, et petiverit reconciliari, id est, &ibi permitti, ui post confessionem divinorum sacramentorum 3/( particeps (abesi autem episco- pus), non potest sacerdos eum reconciliare : sed laberrogare debet episcopum, qui obtinet. locum apostoli, et ligandi ac solvendi potestatem a Deo accepit, ei ejus hortatu facere reconciliationem, si modo expeditum sit. interrogationem feri. Si enim longe abest episeopus, οἱ mors imminet, etium absque interrogatione episcopi, dabitur reconeillatio & sacerdote, seeundum canonem 43$ prseeptis aynodi. Si ergo nec. extremam quidein reconcilia-
«4t ποιεῖν ' ἀλλὰ «ep! ἐπισκόπου ταῦτα ὀφείλουσι
γίνεσθαι. — | /—. —— KANON Z.^ « Ἐάν τις ἐν αινδύνφ καθεστὼς αἰτήαῃ δαντὸν « χατἀλλαγ]ναι τοῖς ἱεροῖς θυσιαστηρίοις, τοῦ « ἐπισχόπου ἀπόντος, ὀφείει εἰχότως ὁ πρεσθύ- « τερος ἑρωςῆσαι τὸν ἐπίσχοπον, xai οὕτως τὸν ἐν € χινδύνψ παταλλάξαι χατὰ τὴν ἐχείνον: παραγ- . « γελίαν. Τοῦτο δὲ «b πρᾶγμα ὀφείλομεν ον. ε τηριώδει βουλῃ χυρῶσαι. Ἡ σύνοδος εἶπεν" « "Apxsl ὅπερ ἡ ὑμετέρα ἁγιισύνη ἀναγκαίως « ἡμᾶς ὠφελῆσαι χατηξίωσεν.ν BAAX. Καὶ ἀπὸ τοῦ παρόντος κανόνος ἑναργῶς ἀναφαίνεται μὴ ἐξεῖναι τοῖς Ἱερεῦσιν ἑἐξομολογήσεις ἀνθρώπων ἀναδέχεσθαι, xal συγχωρεῖν ἀἁμαρτίας, χωρὶς ἐπισκοπικῆς ἐπιτροπῆς. nsi γὰρ. Κὰν ww- ὄννεύῃ τις περὶ «ἣν ζωὴν, καὶ ζητήσῃ καταλλαγῇ- ναι, yovv παραχωρηθῆναι cl; µετάληψιν τῶν θείων ἁγι.σµάτων µετά ἐξομολόγησιν (ἄπεστι δὲ ὁ ἐπίσκο- foc), οὐ δύναται ἱερεὺς χαταλλάξαι τοῦτον, ἀλλ’ ὀφεί- Mt ἐρωτᾷν τὸν ἐκπίσχοπον τὸν ἑπέχοντα τόπον ἀφοστό. Σου, xai λαδόντα ἑξουσίαν ἀπὸ Θεοῦ δεσμεῖν τε xol
λύειν, xat μετὰ προτροπῆς αὐτοῦ ποιεῖν τὴν καταλλα- | γῆν, ἐὰν τέως dsl εὐχεβὲς γενέσθαι τὴν ἑἐρώτησίν.
Ki γὰρ ἄπεστν μαχρὰν ὁ ἐπίσκοπος, κα]. ὁ θάνατος Ἄφίοταται, καὶ χωρὶς τοῦ ἐρωτηθῆναι τὸν ἐπίσκοπον δοθήσέεται καναλλαγὴ παρὰ τοῦ ἱερέως, χατὰ τὸν py κανόνα τῆς παρούσης συνόδὀν. El γοὺν οὐδὲ ἑαιτελεύ-
tionem dat sacerdos sbsque episcopali permissione, ϱᾳ «toy καταλλαγἠν χωρὶξ ἐπισκοπικῆς ἐπιτροπῆέ ὁ
ut qui ligandi οἱ solvendi potestatem non habeat ; multo magis nec sani confessionem recipiet. His
autem jta ae hsbentibue, et cum canon 6 non
statuat, quid ín sacerdotem, qui sine permissione episcopi confessiones audivit, secundum Fortuaati jaterrogationem θοτὶ débeat, sed mec presens
csnon quidquam de 60 decernat; dixerunt quida,
episcopali judicio relinqui aapplicium ejus, qui eanonem transgressus est. Sasctissimus autem ille pauiarcha dominus Michael, qui fuii supremus philosophorum, dicebat eum sacerdotem deponi debere, secundum canones qui statuunt, deponen- dos esse eos, qui ultra provinciatn aliquid sacerdotale exercent, e£ canonum (ranagressores..
899 LONAR. Hic quoque judicandi fecultstem pe- D
pes episcopos canon esso. decernit. Si guis enim, in- quit, vel ex morbo, vel ex alía cansa de vita pericli- teiur, qui poenis Juendis sit addictus, .:que a sanctio
aliari procul arceatur, ig vero altaribus sacrig-
conciliari, hoe. est, ad divinam communicationem episcopo abseste admitti postulet; presbyter,
jaquit canon, episcopum consulere, ac eum, qui ia.
perienlo versatur, «x illius precepto conciliare debet, Merito autem α pomis liberandi potestas episcopis adjudicata fuh , ^um ob explicatem rationem, tum quia surminis sacerdotibus, quos peoes ligandi ac solvendi auctoritas est, proprie verborum ifla projatio convenit. Quinime monachi quoque, qui. hoc tempere confessiones excipiunt;
δερεὺς δίδωσι, ὡς je6l ἐξονσίαν ἔχων τοῦ δισμεῖν καὶ λύειν, πολλῷ πλέον ἐξομολόγησιν οὐ Φέξεται ὑγιαίνον. τος. Τούτων δὲ οὕτως ἑχόντων, καὶ vo) c' κανόνος pd παρακελευσαµένου εί ὀφείλει ίνεσθαι εἰς τὸν ἱερέα «by δίχα ἐπιτροπῆς ἑκισχόπου ἀεξάμενον λογισµοὺς, κατὰ τὴν ἐρώτησιν τοῦ Φορτουνάτον. ἀλλὰ μηδὲ νῦ παρόντος xivóveg περὶ τούτου τι διοριζοµένου * εἶἷ- πόν τινες παρὰ «fj ἐπισχοπικῇ διαχρίσει ἀναχεῖσθαι vhv κόλασιν εοῦ καραδάτου τοῦ χανόνος. Ὁ δὲ &yvb- εατος ἐχεῖνος πατριάρχης χυρὸς Μιχαὴλ, 6 Τεγονὼς ὑπάτος τῶν φιλοσόφων, ἔλεγεν ὀφείλειν καθαιρεῖεβαι τὸν τοιοῦτον Περέα, κατὰ τοὺς κανόνας τοὺς διοριζο” µένους καθαιρεῖσθαι τοὺς παρ ἑνορίαν ἑνεργοῦντας itpattxóv τι, xal τοὺς tapa6átac τῶν κανόνων. ZDNAP. Κάνταῦθα τὴν διάκρισιν à χανὼν τοῖς ἐπιῤχόποις ἀνατίθησιν. Εάν yàp, qnoi , χινδυνεύῃ τις περὶ τὴν ζωὴν ἐκ νόσου ἡ ἐξ ἄλλης αἰτίας, ἐπι- τετιµηµένος Gv, χαὶ tip ἁγίῳ Δυσιαστηρίῳ προτελ- θεῖν χωλνόµενος, καὶ αἰτήσῃ Χαταλλαγῆναι αὐτὸν ole ἱεροῖς θυσιαστηρίοις, ἀντὶ τοῦ δεχκτὸν γενέεθαι εἰς τὴν θείαν µετάληψιν, ἄπεστι δὲ ὁ ἰπίσχοπος,
"ὀφείλει, φησὶν ὁ κανὼν, ἐρωτῆσαι τὸν ἐπίσχοπον
ὁ πρεσθδύτερος. χαὶ οὕτως τὸν ἐν χινόννῳ χαταλλάδαι, καθὼς ἐκεῖνος ὁκάθηται. Εἰκότως δὲ τοῖς ἐπισχόποίς ἡ ἀὰύσις ἀνετίθειο τῶν ἐπιτιμίων διά τε. τὴν ἤδη ῥηθεῖοαν αἰτία.., καὶ ὅτι «nl, ἀρχιερεῦσιν fj ἐξαγό- ρενσις ἀρμόζει, ὡς δεσμέῖν καὶ λύειν δεδυνηµένοις. Καὶ οἱ νὺν γάρ λογιαμοὺς δεχόµενοι μρνδχοὶι el. μὴ EC ὀρχιερεως ἐπιτραπῶσι δέχιεσθαι λοχισμοὺς, οὔτε
».
4) -7— "AN CAN. VIL CONC. CARTHAG. ——- 50 Φεσαεῖν οὔτε λύειν ἔχονσιν ἐξουσίαν. Τοῖς yàp ἱεροῖς Α csi episcopo concedente id faciant, neque ligandi
ποσιόλοις τὴν ἐξουσίαν ταύτην ἔδωχεν ὁ Χριστός. Ίόπον δὶ τῶν ἁποστόλων οἱ ἀρχιερεῖς πληροῦθιν,
ΔΡΙΣΤ. « To» àv χινθδύνῳ καθεστῶτα χαταλλάξαι
« τοῖς ἱεροῖς θνσὶαστηρίοις θέλων ἱερεὺς, ἑρωτάτω
«οὖν ἐπίσκοπον, καὶ χατὰ τὸ λεχθὲν ποιείτω. »
"0 προγραφεὶς κανὼν καρ᾽ ἰπισχόπου «hy χαταλ- |
λαγὴν προδέταδε γίνεσθαι» ὁ δὲ παρῶν διατάττεται,
χατὰ Ὑνγώμην εοῦ ἐπισκόπου, καὶ παρὰ πρεσδυτέ-
pov ταύτην τελεῖσθαι. a ) MEE KANQN F. € Περὶ τῶν τοὺς Πατέρας αἰλαυμένων, καὶ ὥστε
€ μηδενὶ διαδεδλημἔνων «ἐξεῖναι ἐπισχόπου κατ. B.
« ηγορεῖν. Νοομµῄδιος ἑπίσχοπος Μαζουλιτᾶνος « εἶπεν *. Εἰσὶ πολλοὶ οὐχ ἀγαθῆς ἀνασεροφῆς,
6 οἵτινες ' ἡγοῦνταί τοὺς Πατέρας "el ἐπισκό-. & «eu (14), ὣς ἔτυχεν, ὀφείλειν ἐνάγέαθὰι ' τοὺς «. τοιούτους δεῖ προσδέχεσθαι, f| μή; Αὐρήλιος |
€ Μαΐσχοκος εἶπεν, ᾿Ἀρέσχει τοίνυν τῇ ἀγάπῃ t ὑμῶν τοὺς elc εινα µύση ἐμπεπλεγμένους κατὰ « Πατέρων euylj» χατηγορίας ἀποτίθεαθαι, "Ex
« πάντων τῶν br σχόπκων ἐλέχθη * "Eàv διαδέθλη- .
« ται ὁ τοιοῦτος, μὴ, προσδέχεσθαι. BAAZ. Ὁ c&' κανὼν tfc olxovpevixñẽ δευτέρας συνύδού διορίζεται μὴ εἶναι eb παραδέκτους εἰς ἐπισχό- πων καὶ χληρικῶν χατηγορἰας ἅπαντας * ἀλλὰ µόνονς τοὺς Δνεκιλήπτους, ᾽Ανάγνωθε οὖν 9b» τοιοῦτον xa- νόνα προγενέστερον ὄντα * χαὶ τῆς πάρούσης συνόδον Χανόνα ρκη’, px, oXY xoi ρλα’.
ΣΩΝΑΡ. lat ὁ ϱχη’ χανὼν τῆς παρούσης συνόδου, καὶ ὁ px0' xal ὁ pi περὶ ταύτης τῆς ὑποθέσεως διατάττονται, πλατύτερον διαγορεύοντες εἶνες «la ἄδεχτοι εἰς ἐπισχόπου κατηγορίαν. Καὶ ἡ δευτέρα δὲ ὀϊκουμενιχὴ σύνοδος, πρυγενεστέρα οὖσα τῆς συνό-
δου ταύτης, ἓν Exi κανόνι περὶ τούνου τοῦ χεφα-
: Aalou Φρίσατο, διαταξαμένή τένες δςχθήσονται κατη- γοροῦντες ἑπεσχόπων καὶ χλη ρικῶν, ᾿Αναγνωστέον οὖν φὺν χανόνα ἐχεῖνον xal τὴν ἐχείνου ἑξήγησιν. Τὸ δὲ,
οὐχ ἀγαθῆς ἐπιστροφῆς, ἀντὶ τοῦ οὐκ ἀγαθῆς διαγω- ΄
γῆς, οὐ χαλοῦ βίου, εἴρηται.- APIET. .« Ἔδοξε τοὺς el; όση ἐμπεπλεγμένους
« κατηχορἰὰς μὴ ἀποτίθκσθαι ’ ex ἀδέχτους εἶναι D
ε πρὸς τὸ κατηγορεῖν. »
Ερηται καὶ ἓν «ip Uxeip xavóvi τῶν ἐν Κωναταν-
neque solvendi ullam facultatem babent. Sacris enim apostolis ea potestas α Christo data. In spostolorem perro locum summi sacerdotes substituti atque soffecti sunt. . ARIST. « Sacerdos, quempiam in perieule eonsti- « tutum sacrís altaribus reconciliare cupiens, « episcopum €onsulat ; et, quod ei visum est, € faciat. ».— et. Canon antescriptus ab episcopo fieri reconcilia-
tionem mandavit : si presens etam a presbyteris .-
cum episcopi voluntate eam fieri jubet. -
' CANON Τη. | « De iis qui majores natu erimioantor, et ut nulli, « cojus vita infamia laborat, liceat episcopum
« accusare. Numidiusepiscopus Mozalitanus dii : -
— « Sunt multi non bong conversationis, qui exi- , € stimant majores natu et episcopos debere pas- € aim. et temere reos sgi : eoene oportet admit- «tere, an non? Aurelius episcopus dixit : Plaeet
« ergo diláctioni vestrae. eos, qui aliquibus see-
«leribus illaqueaii sunt, aceusstionis vocem
.& adversus. Patres edere? Ab omnibus episcopis
« dictum est : Si quis infamis laboret, ne admit-
t tatur. »h
.BALS. Sextus canon universalis secundas eynodi stetuil, non esse omneg ad episcoporum et cleri- eorum àceusationes admitlendos, sed eos solum qui sunt a reprehensione. alieni. Lege ergo eum canonem, qui est anliquior; ef prseesentis synodi canones 138, 199, 150 et 121.
ZONAR. Centesimus quoque vicesimüs octavus, vicesimus nonus, et tricesimus hujus synodi cano- nes eadem hac de re disserunt, et fusius, quibus-
nam episcopi nomen deferri hauc liceat, expo-.
nunt. Secunda quoque ceumenica synodus, qua hac synodo antiquior fuit, idem hoc argumentum sexto esnone pertractans, quinam episcoporum ac elericorum accusatores admitlendi sint, definivit.
Is ergo canon cum sua explicatione logendus. illud
vert, conversationis non bon, pro vita moribusque
minime probatis, accipiendum.
ARIST. « Visum est, ut isti qui sceleribus sunt « illaqueati, accusationes non edant; nec ad « Crimen alicui inferendum admittantur. » Dicltur et in. sexto sanetorum Patrum Constsn-
Guill. Beveregii not.
|. an) Τοὺς "sGatlpac καὶ ἐπισχόπονς, Grecus horum esnonum interpres, majores nain, μάνα |
totur πατέρας, In Latina enim editione, ex qua versio Graca hausta eat, locus. bic. sic legitur :
Preterea sunu quamplurimi now bona cousersatio-
nis, qui existimant majores natu vel episcopos pas-
: sim vageque. in accusationem. pulsandos ; quemad- modut Dionysius Exiguus in sua horum Canon pm -
eolleetione legit. Ubi episcopi diserte- vocantur &gdtu; quo eliam noinine appellantur a
Julio, papa Romano, in rescripto ad Orientales -
yo Athanasio er alils, dicente :. Criminationes ma- vus? ^ naiu alios ne βακέ, misi per ipsos qui
erinina intendant, si tamen tpel diani et irreprehon-.
sibiles apparuerist, et actis. publicis decuerint omni te earere suspicione. atque inimicitia, et irreprehen- siblem fdem atque conversationem. ducere. Jul; rescript. eap. 20, necnon α concilio CarthaginengE À sub Grato habito, anno Domini 348, ubi dicltur ;. Gretus episcopus dizit, manifestum. est. illum non. esſsae Dei, qui humililatem | contemnit, sed diaboli, qui superbie inventor et princeps. est. Unde si ovis twnidus vel coniumeliosus exstiterit. in. majorem tatu, eel aliquam causam habuerit, a tribus vicinis, episcopis, si diaconus est, arguatur ; presbyter, a sex;
s$ episcopus, 8 duodecim consacerdotibus audiatur, : Concil. Carthag. 1, can. 11.
ος o ao a n - ασια . — ww"
41
THEOD. BALSAMON
sacramentorum lant participes, presbytero facere A AapÓáveiv ἁγιασμάτων, κρεσθύτερος eb ουγχεχώρη-
nou permittitur : sed ea ab episcopo fleri debent.
CANON τι.
« Si quis in periculo constitutus seipsum sacris « altaribus, absente episcopo, reconciliare peti-
« verit, jure debet presbyter episcopumconsulere,
« et sic. periclitentem ex ejus precepto reconci-
« liare. Hanc eatem res sálutari consilio
« conürmare debemus. Byaodos dixit : Sufflcil,-
« quod vestra sanctas mos necessario juvare
« $quum censuit. » , 0007
BALS. Confessiones homiaum -sudire οἱ peccais remittere, siae episcopali permissione, sacerdetibus monlicere, er praesenti quoque canone evidenter ostenditur. Dicit enim . Si quis. {4 periculo mortis
feerit. constitutus, et petiverit. reconciliari, id est, -
&ibi permit, ut post confessionem — divinorum sacramentorum $i( particeps (abest autem episco- pus) mon potes sacerdos eum reconciliare : sed interrogare debet episcopum, qui obtinet locum apostoli, et ligandi ac solvendi potestatem a Deo accepit, ei ejus hortatu fscere reconciliationem, si modo expeditum sit. interrogationem eri. Si enim longe sbesi episcopus, el mors itáminet, etium absque iuterrogatione episcopi, dabitur reconciliatio & sacerdote, seeundum canonem 43 presegtis aynod|. Si ergo nec. extremam quidem reconcilie-
ται ποιεῖν ' ἀλλὰ παρ᾽ ἐπισκόπου ταῦτα ὀφείουσι γίνεσθαι,. — .. |... . — KANQON Z'. "
« Ἐάν τις ἐν αινδύνφ καθεστὼς αἰτήςῃ ἑαντὸν
« κατάλλαγΊναι τοῖς ἱεροῖς θυσιαστηρίοις, τοῦ
« ἐπισχόπου ἀπόντος, ὀφείλει εἰχότως ὁ α«ρεσθύ-
ε 56 oc ἐρωςῆσαι 25v ἐπίσχοπον, xai οὕτως τὸν ἐν
ε χινδύνῳ παταλλάξαι χατὰ τὴν ἐχείνου παραγ- . € Ἱελίαν. Τοῦτο δὲ «b πρᾶγμα ὀφείλομεν 60.
« τηριώδει βουλῃ χυρῶσαι. Ἡ σύνοδος εἶπεν"
«Αρκεί ὅπερ d ὁμετέρα ἁγινσύνη ἀναγκαίως
«ἡμᾶς ὠφελῆσαι κατηξίωσε.»
ΒΛΛΣ. Καὶ ἀπὸ τοῦ παρόντος κανόνος ἑναργῶς ἀναφαίνεται μὴ ἐξεῖναε τοῖς ἱερεῦσιν ἐξομολογήσεις ἀνθρώπων ἀναδέχεσθαι, xal συγχωρεῖν ἀμαρτίας» χωρὶς ἐπισχοπικῆς ἑἐπιτροπὴς. not γὰρ, Εάν χιν» δννεύῃ τις περὶ shy ζωὴν, καὶ ζητήσῃ καταλλαγῆ- vat, Άχουν παραχωρηθήναι εἰς μετάληψιν τῶν θείων ἁγι-σµάτων µετά ἐξομολόγησιν (ἄπεστι δὲ ὁ ἐπίσκο- foc), οὐ ῥύναται (leget χαταλλάξαι τοῦτον, ἀλλ ὀφεί- Mt ἐρωτᾷν τὸν ἐπίσχοπον τὸν ἑπέχοντα τόπον ἀφοστό. λου, χαὶ λαθόντα &Eouciav ἀπὸ θεοῦ δὲσμεῖν τε xal dece, καὶ paci προτροπῇς αὐτοῦ seul τὴν καταλλα- | γὴν, ἐὰν τέως dsl εὐχερὰς γενέσθαι τὴν ἐρώτησίν. Kl γὰρ ἄπεστν μαχρὰν ὁ ἑπίσκοπος, καὶ. ὁ θάνατος φίοταται , καὶ χωρὶς 100 ἐρωτηθῆναι ebv ἐπίσκοπον ! δοθήσεται παναλλαγἡ φαρὰ τοῦ ἱερέως, χατὰ τὸν μγ κανόνα τῆς παρούσης συνόδὀυ. El γοῦν οὐδὲ ἐπιτελεύ-
tionem dat sacerdos sbsque epistopali permissione, c «toy κατελλαγἠν qul; ἐπισκοπικῆς ἐπιτροπὴὸ ὁ
ut qui ligandi et solvendi potestateni pon habeat ; multo magis nec sani confessiosem recipiet. His
awtem lia ae habentibus, et cum canon 6 non ΄
statuat, quid ia sacerdotem, qui sine permissione episcopi confessiones audivit, secundum Fortaoati jaterrogationem feri debeat, sed mec presens
canon quidquam de 60 decernat; diserunt quidate, .
episcopali Judicio relinqui supplicium ejus, qui eanonem transgressus est. Sanctissimus autem ille pauiarcha dominus Michael, qui fuil supremus philosophorum, dicebat eum sacerdotem deponi debero, secundum canones qui statuunt, deponen- dos ease eos, qui ultra provinciam aliquid sacerdotale exercent, et canonum tranagreatsores.
ἱερεὺς δίδωσι, ὡς ῥηδὲ ἐξονσίαν ἔχων τοῦ δισμεῖν καὶ Àégt?, πολλῷ πλέον ἐξομολόγησιν οὐ δέξεται ὁγιαίνον. τος. Τούτων δὲ οὕτως ἑχόντων, καὶ ved c' κανόνος μὴ παραχελευσαµένου εί ὀφείλει γίνεσθαι εἰς τὸν ἱερέα *by δίχα ἐπιτροπῆς ἑκιανότου ἠεξάμενον λογισµούς, κατὰ τὴν ἐρώτησιν τοῦ Φοριουνάτον, ἀλλὰ μηδὲ 2e) παρόντος χἰινόνος περὶ τούτου τι διοριζοµένου »εἷ- πόν τινες παρὰ «fj ἐπισχοπιχῇ διαχρίσει ἀναχεῖσθαι τὴν χόλασιν τοῦ καραδάτου τοῦ κανόνος. Ὁ δὲ ἁγιώ- τατος ἐχεῖνος πατριάρχης Χυρὸς Μιχαλλ, 6 γεγονὼς ὕπατος τῶν φιλοσόφων, ἔλεγεν ὀφείλειν χαθαιρεῖαβαι *bv τοιοῦτον ἱερέα, κατὰ τοὺς Χανόνας τοὺς διοριζο- µένους καθαιρεῖσθαι τοὺς παρ ἑνορίαν ἐνεργοῦντας ἱερατικόν ει, xal τοὺς καραδάτας τῶν κανόνων.
522 Z0NAR. Hic quoque judicandifacultatem pe- Ὁ 1ΩΝΑΡ, Κάνταὖθα τὴν διάκρισιν ὁ χανὼν τοῖς
pes episcopos cauon esse decernit. Si guis enim, in- quit, vel ex morbo, vel ex alia causa de vita pericli- tetur, qui poeals Iuendis sit addictus, :1quea sancio
altari procul arceatur, i$ vero altaribus sacrig-
conciliari, hoe est, ad divinam communicationem episcopo abs^s(e admitti postulet; presbyler ,
jaquít canon, episcopum consulere, ac euin, qui ia.
pemicplo versatur, «x illius praecepto conciliare debet, Merito aulem a ponis liberandi potestas episcopis adiudicata ful; , ^um ob explicatem rationem, tum quia seminis sagerdotibus, quos peses ligandi ac solvendi auctoritas esi, proprie verbormm ifla prolatio convenit. Quinime monachi quoque, qui. hoc tempere confessiones excipiunt;
ἐπιῤχόποις ἀνατίθησιν. 'Edv γὰρ, φησὶ, χινδννεύῃ τις περὶ τὴν ζωὴν ἐκ νόσου fj ἐξ ἄλλης αἰτίας, ἐπι- φετιµηµένος Ov, καὶ cip ἁγίῳ θυσιαστηρίῳ προτελ- θεῖν χωλυόµεγος, καὶ αἰτήσῃ Χαταλλαγῆναι αὐτὸν tole ἱεροῖς θνσιαστηρίοις, ἀντὶ τοῦ δεκτὸν γενέσθαι εἰς τὴν θείαν µετάληφιν, ἄπεστι δὲ ὁ ἱπίσχοπος, "Geist, φησὶν ὁ κανὼν, ἐρωτῆσαι τὸν ἐπίσχαπον ὁ βρεσδύτερος, xal οὕτως τὸν ἐν χινδύνῳ χαταλλάξαι, χαθὼς ἐχεῖνος ὑπ/θηται. Εἰχότως δὲ τοῖς ἐπισκόποὶς à λύσις ἀνετίθειν τῶν ἐπιτιμίων διά τε. τὴν ἤδη ῥηθείσαν aitía-, καὶ ἅτι τοῖς ἀρχαρεῦσιν fj ἐξαχό- ρενόις ἀρμότει, ὡς δεσμέῖν καὶ λύειν δεδυνηµένοις. Καὶ οἱ νὺν γάρ λογισμοὺς δεχόµενοι μρναχοὶ, el μὴ ἐς ἀρχιέρεως ἐπιτραπῶσι δέχεσθαι λοτισμοὺς, οὔτε
49
'IN CAN. VIII CONC. CARTHAG. | 50
Φεσαεῖν οὔτε λύειν ἔχονσιν ἐξουσίαν. Τοῖς yàp ἱεροῖς À csi episcopo concedente id faciant, neque ligandi
ἀποστόλοις «iy ἐξδουσίαν ταύτην ἔδωχεν ὁ Χριστός. Tézov δὶ τῶν ἁποστόλων οἱ ἀρχιερεῖς πληροῦθιν.
APIZT. « Τὸν bv χινδύνῳ xefeotüta. καταλλάδαι
ε φοῖς ἱεροῖς βνσὶαστηρίοις θέλων ἱερεὺς, ἑρωτάτω .
€. 5by ἐπίσκοπον, καὶ χατὰ τὸ λεχθὲν ποιείτω. »
*0 προγραφεὶς κανὼν καρὶ Ἰπισχόπκου «hv χαταλ- |
λαγὴν προσέταξε γίνεσθαι» ὁ δὲ παρῶν διατάττεται,
xatà Ὑγώμην τοῦ ἑπισκόπου, καὶ παρὰ πρεσθυτέ-
guv ταύτην τελεῖσθαι. | KANQON ΗΒ’.
ο Περὶ τῶν τοὺς Πατέρας αἰταυμένων, καὶ ὥστε
€ μηδενὶ διαδεδλημᾶνων «ἐδεῖναι ἐπισχόπου κατ. B.
« ηγθρεῖν. Νοομῄήδιος ἑπίσχοπος Μαξουλιτᾶνος « εἶπεν ' Εἰοὶ πολλὰ οὐχ ἀγαθης ἀναστροφῆς,
€ οἵτινες ' ἡγοῦνται τοὺς Tlasépac "xol ἐκισκό-.
« πους (14), óc ἔτυχεν, ὀφείλειν ἑνάγέαθὰι ' τοὺς 4. ταιούτους δεῖ προσδέχεσθαι, f| µή; λλρήλιος « Μαΐσχοκος εἶπεν ᾿Ἀρέσχει τοίνυν τῇ ἀγάκῃ t ὑμῶν τοὺς εἴς τινα µόση ἐμπεχλεγμένους κατὰ « Πατέρων φωγῆν χατητορίας ἁποτίθεαθαι, "Ex
«. πάντων τῶν ἐπ σχόκῶν ἐλέχθη * "Eàv διαδέδλη- .
«ται ὁ τοιοῦτος, μὴ, προαδέχεσθαι. BAAZ. Ὁ &' κανὼν εἲς οἰκουμενιχῆς δευτέρας αυνῥδοὺ διορίζεται yt εἶναι εὐ παραδέκτους εἰς ἑ κισχό- πων καὶ χληρικῶν χατηγορἰας ἅπαντας * ἀλλὰ μόνους τοὺς ἀνεκιλήπτους. ᾽Ανάγνωθι οὖν 35v τοιοῦτον κα- νόνὰ προγενέστερον ὄντα * xal τῆς πάρούσης σννόδον Χανόνα pxy', px, oX χαὶ ρλα’.
ZONAP. Καὶ ὁ ϱκη’ χανὼν τῆς παρούσης συνόδου, καὶ ὃ ρχθ’ xal ὁ p περὶ ταύτης τῆς ὑποθέσεως διατάττονται, πλατύτερον διαγορεύοντες εἶνες εἰσὶν ἄδεντοι εἰς ἐπισχόπου κατηγορίαν. Καὶ ἡ δευτέρα δι οἰκουμενιχὴ σύνοδος, προγενεστέρα οὖσα τῆς συνό- δου ταύτης, ἓν ἔκ-φ κανόνι περὶ τούτου τοῦ χεφα- . λαίου ὡρίσατο, διαταξαμένη vivec δεχθήσονται κατη- γοροῦντες ἐπισχόπων καὶ χληρικῶν. ᾿Αναγνωστέον οὖν bv. κανόνα ἐχεῖνον xal τὴν ἐχείνου ἑξήγησιν. T6 ob,
οὐχ ἀγαθήῆς ἐπιστροφῆς, ἀντὶ τοῦ οὐχ ἀγαθῆς διαγω- c
γῆς, οὐ καλοῦ βίου, εἴρηται.. APIET. :« "E$o£e τοὺς εἷς µύση ἐμπεπλεγμένους
« κατηγορίας μὴ ἁποτίθεσθαι * ἀλλ ἀδέχτους εἶναι D
ε πρὸς τὸ κατηγορεῖν. »
Είρηται καὶ ἓν τῷ ἔκεῳ κανόνι τῶν ἓν Κωνσταν.
neque solvendi ullam facultatem babent. Saeris enim apostolis es potestas s Christo data. In epostoloram perro locum summi sacerdoles substituti atque saffecti sunt. | ARIST. « Sacerdos, quempiam in pericule consti- « tutum sacrís altaribus reconciliare cupiens, « episcopum eonsulat ; et,. quod ei visum est, « faciat. Canon antescriptus ab episcopo fieri reconcilia- — tionem mandavit : a presens etiam a presbyleris . cum episcopi voluntate eam fleri jubet.
' CANON ση. E « De iis qui majores natu crimioantur, et σὲ nulli,
« cujus vita infamia laborst, liceat episcopum
« accusare, Numidiusepiscopus Morulitanus i-i: - - « Sunt multi aon bong conversationis, qui esi-
« stimant majores natu et episcopos debere pss-
€ alm et temere reos sgi : cosne oportet admit-
« tere, an non ? Aurelius episcopus dixit : Placet
« ergo diléctioni vestrae. eos, qui. aliquibus seo-
ε Jeríbus illaquead sunt, aceusstionis vocem.
.« adversus Patres edere? Ab. omnibus episcopis
« dictum est : Si quis infamis laboret, ne admit.
t tatur, » .
BALS. Sextus canon universalis secundae eynodi stetuit, non esse omnes ad episcoporum et cleri- corum àceusationes admittendos, sed eos solum qui sunt a reprehensione alieni. Lege ergo eum canonem, qui est anliquior; ef prsesentis synodi canones 198, 129, 150 et 121,
ZONAR. Centesimus quoque vicesimüs octavus, vicesimus nonus, et tricesimus hujus syuodi cano- nes eadem hac de re disserunt, et fusius, quibus- nam episcop! .nomen deferri haud liceat, expo- nunt. Secunda quoque ceumenica synodus, que hac zynodo antiquior fuit, idem hoc argumentum sexto €snone pettractans, quinam episcoporum ac clericorum accusatores admitlendi sint, definivit.
Is ergo canon cum sua explicatione logendus. illud
τόση, conversationis non bons, pro vita moribusque
minime probatis, accipiendum.
ARIST. « Visum est, ut isti qui sceleribus sunt « illaqueati, accusationes non edant; uec od « crimen alicui inferendum admittantur. » Dieltur et in. sexto sanetorum Patrum Constan-
Guill. Beveregii πού.
^. (M) Τοὺς καεέρας καὶ ἐπισχόπονς, Grecus
€ esnonum interpres, majores nai, ini
tstur xatépac. In Latíaa enim editione, ex qua versio Graca hausta est, locus bic sic legitue : Preterea sunt quamplurimi nou bona couversatio- ni qui existimant majores. natu vel episcopos pss- - sim v4 modu eolleetione legit. Ubi episcopi diserte- vocantur : καν; quo eliam nomine appellantur s
ullo, papa Romano, in rescripto - Athanssio et aliis, dicente :.Criminationts ma-
"HN ^ nalu alíos ne βανέ. nisi per ipros qui erimina Iuendant, εἰ tamen ipei diani et irreprehen-.
e in acciiationem. pulsandos ; quemad- onysius Exiguus in sua horum canonym .
ad Orientales .
sibiles epparuerint, et actis. publicis docuerint om»i 66 carere auspicione atque intmicitia, et irreprehen- sibilem fidem «tue conversationem. ducere. Jul. rescript. eap. 20, necnon a concilio CarthaginengE À sub Grato habito, anno Domini 548, ubi dicltur ;. Gratus episeopus dixit, manifestum est. illum mon... etae Dei, qui humilitatem | contemnit, sed diaboli, qui superbie inventor et princeps est. Unde si ovis hwunidus vel convumeliosus exstiterit. in majorem natu, eel aliquam causam habuerit, 4 (ribus vieinis, episcopis, si diaconus est, arguatur ; presbyter, a sex; st episcopus, a duodecim consacerdotibus audiatur,
Concil. Carthag. 1, can. 11.
οἱ THEOD. BALSAMON - | t tinopole congregatorum canone, accusatores ad A τινουπόλει συνελθόνεων ἁγίων Πατέρων μὴ Δνεξετά-
epiecopos accusandos sine examinatione non ad- mitti, Sed primo religionem eorum examinare, ne . haeretici sint ; deinde et opiniones eorum invesii- gare, ne forie condemnzii sint, aul ejecti, snt exe cowmunicati, aut 3b allis criminibus accusati ; et qui forte se erimiaum 1psis objectorum innocentes noa ostendant, Hoe itaque et priesenti videtur ea- noal, ui nemo, qui et jpse. criminum reus est, ad episcopi accusationem admittatur,
643 CANON iX. « De iis, qui pro suorum peccatorum meritis ex « ecelesiastieo οσα ejieiuntur. Angustinns epi- « scopus et Nomidiese provincim legatos dixit :
« Hoc decernere velitis, ut eos, qui. pro suoram B
e criminum — meritis Eeclesia ejecti. sunt , ai « quis episcopus vel preshyter ín eoumunio- « nem recipiat, ipse quoque pari cum eis eri- « mini obnoxins videatur, qui proprii episcopi « canonicam sententiam effeginat. Ab. omnibos « episcopis dictum est : Omnibus placet. »
BALS. Lege sanctorum apostolorum eanones 11, 12, 53, Antiochensm synodi canopem ϐ et Sardi- censis synodi csaonem 13, decentes quid debeat Λε)! els, qui depositos vel segregato& clerieos re- cipiunt : similiter οἱ ils, qni laicos segregatos re- eipiunt, Praesens sutem canon decernit, ut. clericos
στως τοὺς κπατηγόρους εἰς κατηγαρίαν ἑπισχόχων παραδέχεσθαι - ἀλλὰ πρῶτον ἐξετάζειν τὴν θρησχείαν
αὐτῶν, ἵνα μὲ αἱρετιιοὶ Dew * εἶτα xal τὰς ὁπολή-
qe αὐτῶν ἀνερευνᾷν, µάποτε κατεγνωσµένοι slot, xal ὁποδεδλημένοι, καὶ ἀκοινώνητο , S ὑφ ἑεέρων ἐπ) ἐγχλήμασι χατηγορδύµενοι καὶ µήπω ἀθώους ἑαντοὺς τῶν ἐπαχθέντων αὐτοῖς ἐγχλημάτων ἀπέδει» ἔαν. Τοῦτο γοῦν καὶ e παρόντι δοκεῖ κανόνι, «b μή τινα ἔνοχαν ἐγχλήμασιν ὄντα elo χατηγορίαν ἑαισκό- «ου καραδέχεσθοι. — . KANON 6, € Περὶ τῶν xa3' ἀξίαν τῶν οἰχείων ἀτοπημάτων τοῦ € ἐχχλησιαστικοῦ συλλόγου ἐχδαλλομένων Αὐύγον- « στῖνος ἑπίσχρπος καὶ τοποτηρητὴς τῆς Ἱουμιδι. « χῆς χώρας εἶπε. Τοῦτο ὀρίσαι καταξιώσατε, « ὥστε εοὺς ἀξίως τῶν οἰχείων ἐγχλημάτων ἀπὸ « τῆς Ἐχχλησίας διωχθέντας, ἐὰν tt; ἐπίσχοπος € 9 πρεοθύτερος δέξηται εἰς ποινωνίαν * καὶ αὐ- ες be ἔτι μὴν τῷ ἴσῳ ἐγχλήματι ὑπεύθυνος φαν] « ἃμα τοῖς toU οἰκείου ἐπισχόπου τὴν κανονικὴν « φῆφον ἀποφεύγουσι. ᾿Απὸ πάντων τῶν ἐπιακό- « "wv ἐλέχθη - Βᾶσιν ἀρέσχει. à ΒΛΑΣ. ᾽Ανάγνωθι τῶν ἁγίων ἀποστόλων χανόνας ur, P, XP, τῆς ἓν Αντωχείφ συνόδου xav. c", καὶ thc ἐν Σαρδικῇ xav. vj, διδάσκοντας τί ὀφείλει γί- νεσθαι εἰς τοὺς δεχοµένους καθηρημένους fj ἄφωρι- αµένου;ς χληριχούς: ὡδαύτως xai εἰς τοὺς δεχοµέ- νους ἀφωρισμένους λαϊχούς, Ὁ δὲ παρὼν διορίζεται
Ecclesia ejectos propter justas ab. ipsis perpetra- ϱ τοὺς διωχθέντας ἀπὸ Ἐκκλησίας χληριχοὺς διά ἁξίαν
: terum criminum ponas, si aliws episcopus vel pre- |
sbyter ad communionem susceperit, is. quoque, similiter ae qui suscipitur, poniator. lis ergo, quia ab aliis canonibus eta. priesenti censtit&ta suni, collectis, díc quod sí clericam depositam alius episcopus in sacerdotalem communionem s$usre- » perit, deponetur: si autem una eum segregato oraverit, segregabitur. Propterea enim presens | quoque eanon dicit ; Similiter ae is qui Ecclesia ejectas est, episcopum, qui eum suscepit, esse pu- ΄ niendum. Notas antem, quod etiam preesens canon
nón cima examinationem, sed post. condemoatio--
nem peccato convenientem, vali clericos deponi vel segregari.
ἐχδίχησιν τοῦ xa p" αὐτῶν τολµηθέντος Ἱγχλήμαυς, ἐὰν ἕτερος ἐπίσχοπος ἡ πρεσδύτερος δέξηται εἰς κοινωνίαν, καὶ αὐτὸν ὁμοίως τῷ δεχθέντι «πολάνε- οὓαι. Συναγαγὼν ojv τὰ παρὰ τῶν ἑτέρων κανόνων xai τοῦ παρόντος κανόνος διορισθέντα, elm ὅτι, ἐὰν χληρικὸν καθῃρημένον δέξηται ἕτερος ἑπίσχοπος εἰς
«ποινωνίαν Ἱερατιχὴν, χαθαιρεθήσεται * ἐὰν δὲ μετὰ
ὀφωρισμένου οννεύξηται, ἀφορισθήσεται. Διὰ vàp
φοῦτο καὶ ὁ παρὼν χανὼν εἶπεν ὁμοίω; τῷ ἐκθλη-
bdevri τῆς ἐχχλησίας τὸν δεξάμενὸν αὐτὸν ἑπίσχοπον χολάζεσθαι. Σηµείωσαι Bb ὅτι χαὶ ὁ παρὼν κανὼν οὐχ ἀσνντηρήτως, ἀλλὰ μετὰ χαταδίχην ἀξίαν τῷ ἁμαριλματι θέλει cob; κληριχοὺς καθαιρεῖαθαι fj ἀφορίσεεθᾶι.
Z0NAR.. Hoc idem "sanctorum apóstolorumn un- D ZONAP, Τοῦτο xal οἳ τῶν ἁγίων ἀποστόλων $ τε
decimus et duodecimus et tricesimug scecondus copsiituerunt, Qua igitur in. lis. scripta sunt, hic ctiam sufficient. Quinetiam synodi Antiochent ca- non 6 de eodem loquitar, et Sardicensis canon 135. ARIST. «Qui cum exeorpmunicato communicat, « Ίροε sit exeommunicoatug. » ' Qui a proprio episcopo exoommunicatum reci- pit, et cum eo sacra ministrat, segregationis non ignarus, ct ipsesit excommunicatus. Similiter et qui Lmreticis communicat, iisque comprecatur , cum fidelibus ne communicet; sed Ecclesia ex- trudaiur. CANON X.
t De presbyteris, qui s propriis episcopis conde-
ια’, καὶ if, καὶ λβ’, διετάξαντο. "À vovv kv ἐχείνοις ἐγράφη, χἀνταῦθα ἀρχέσουσι. Καὶ ὁ τῆς iv "Avtto- χείᾳ δὲ συνόδου ἔκτος χανὼν περὶ τούτοῦ διαλαμθά- vtt, xal ὁ ty' τῆς bv Σαρδικῇ.
"APIET. « 'O ἀκοινωνήτῳ κοινωνῶν &xotwóvagoc. ,
'O «iv ὑπὸ «οῦ Ιδίου T ἀφορισθέντα δε- χόµενος, καὶ συλλειτον ργῶν.αὑτῷ, àv εἰδήδει ὢν τοῦ
:"ἀφορισμοῦ, ἀφωρισμένος xal αὐτὸς ἔστω. Ὡσαύτως
καὶ ὁ αἱρετιχοῖς Χοινωνῶν, χαὶ φυνευχόµενος αὐτοῖςε τοῖς πιστοῖς οὐ συγχοινωνῄσει, ἀλλά τῆς Ῥκληρίας ἑξωθῄσετα..
ΚΑΝΩΝ F. « Περὶ πρεσθντέρων τῶν ἀπ) τῶν οἰχείων καταχι»
53 | IN CAN. IX CONC. CARTHAG. - - 5 « νωφχομένων Επισχόπων ᾽Αλύπιος ἐπίσχαπος τὸο- À
« ποτηρητὴς τῆς Νουμιδιχῆς χώρας εἶπεν * 0068 ε ἐχεῖνο δεῖ παρεᾶσαι, ἵνα, ἐάν τις τυχὸν πρεσβύ- s vepoc, ἀπὺ τοῦ ἰδίου ἑαισκόπου παταγνωτθεὶς, 4. φυσιότητί τινι καὶ ὑπερηφανίᾳ Σπαρθεὶς, ἡγή- | € σεται ὀφείλειν χεχωρισµένως ἅγια τῷ θεῷ προσ:
« Φφέρειν, h ἄλλο ἀνορθοῦν θυσιαστήριονοοἰηθείη:
ε χατὰ τῆς ἐχχλησιαστιχῆς πίστεως xat καταστά-
ε σεως". ὁ τοιοῦτοί ἀτιμώρητος ph ἐξέλδῃ. Ba- .
« λεντῖνος ἐπίσχοπος τῆς πρώτης καθέδρας τῆς - Νουμιδιχῆς χώρας εἶπεν, Αναγκαίως τῇ ἔχκλη- « σιαστικῇ κίστει χαὶ τάξει αὐμφωνά εἶσι τὰ παρὰ à τοῦ ἀδελφοῦ ἡμῶν ᾽Αλυπίου προενεχθέντα. Λοι- € fiby τί δοχεῖ τῇ ὑμετέρᾳ ἀγάπῃ εἴπατε. 'H σὐν- .4 oboe εἶπεν, Ἐάν τις πρεσδύτερος, κατὰ τοῦ ἱδίου « ἐπισχόπου φυσινθεὶς ὀχίσμα weiep, ἀνάθεμα «foto. Σ. ——-. . BAAX. O λα’ ἀποστολιχὸς κανὼν «τοὺς παρασυνά- γοντας, x)nptxouc μὲν ὄντας, Χαθαιρέσει χαθυποδἀλ- Mt, λαϊχαὺς δὲ, ἀφορίζεφθαι διορίζεται» πλὴν pati πρώνην χαὶ δευτέραν καὶ ερίτην «αράκλησιν. Ὁ δὲ παρὼν κανὺν καὶ ὁ c tfc iv ΓάΥΥρΦ ἀναθεματίζει τούτους. Tw γοῦν ὀφείομεν αρισαχεῖν ζηητέον,
Oloyat οὖν ὅτι καὶ ἄμφω κατὰ τοὺς κανόνας γενήσε-
"Ui. Πρῶτον μὲν γὰρ κατὰ tbv ἀτοστολιχὸν χανόνα ol σχισματιχοὶ παραγγελθήσονται τοῦ χαχοῦ ἀποσχέ- 6θαι : καὶ μὴ πεισθέντες, καθαιρεθήσονεα: ἤ ágopi- σθήσονται * ej δὲ αφὶ οὕτω τῇ φυσιότητι, τουτέστι τῇ χενοδοξίφ. καὶ τῇ ὀγηχοῖᾳ, ἐμμένουσιν, ἀναθὲ- ματι Χαθυποδληθήσονταε, ὡς σεσηπόνα µέλη ἐχ τοῦ
1ὰρ ἀπεντεῦθεν ἀναθεματισθῆναι τοὺς μὴ διὰ δογµα- τικὴν ροσχεχρουχότας αἰτίαν, ἀλλὰ διὰ ἁλαζονείαν καὶ νοὺς νουφότητα κατὰ τῆς —— κατα- στάσεως ἀνακτήσανιας , βαρύτατόν ἐστιν, ὡς buo δοκεῖ. ᾽Ανάγνωθι καὶ αὐν a' χανάνσ τοῦ μεγάλου Βασιλείου, διδάσχηντα διαφορὸν αἱρετικῶν, σχισµα-
τικῶν xal πὰρασυναγόντων. Ἐνταῦθα δὲ χαταχρη-
στικῶς ἐξελήφθη τὸ σχίσµα χαὶ ἡ παρασυναγωγὴ elg τοὺς χατὰ ἁλαζονείαν κατὰ φοῦ ἐπιεκόπου. αὐτῶν φυσιωβέννας καὶ ἀποφχιαθέντας.
ZBNAP. Ἐὰν κρεοδύφερος bant oes ἀφορισμῷ
love Σπαρθῇ φυσιότητς:, εουτέστι κενοδοξίᾳ xat ὄγχῳ,
ε mnantar, Alypius episcopus regionis Numidice
t legatus dixit ; Nec illud pratermittendum est,
. « utsi quis forte presbyter 4 proprio episcopo
" e«condemastus, fumore quodam et arrogantia
« elatus, existimaverit debere separatim Deo
« sancts offerre, vel aliud altsreerigendum puta-
« verit adversus ecclesiasticam Odem et coosgli-
« tutíonem : is. ne- impunis. evadat, Valentinus
« episcopus primes cathedram Numidiez regionis
« dixit: Necessarío ecclesiasticze fidei et. ordini
" e«eousentiunt, qus a fratre nostro Alypio pro-
« lata &unt, Quod seperest, quid vestre vidctur
4 dilectioni dicite, Synodus dixit : Si quis pre-
" sbyter adversus proprium episcoptim inflatus ε scbisima fecerit, sitansthema. »
RALS. Tricesimus primus eanon apostolicus eos, qui a congregatione divertunt, sl. sint quidem cle- rici, depositioni subjicit : lsicos aulem segregandos
deceruit ; sed post primam et secundam οἱ tertiam. —
admoniüooem. Prxeens sutem canon ej sextus
G»ogreusis eos ansthematizat Quid ergc sequi
debesmos quirendum est, Existiimo ergo, quod
utramque fiet ex canonibus. Primum 'enim secun--
dum canonem apostolicum schismaticis denantia- bitur, $9 ut a malo abstineant: et, nisi paruerínt,
, deponentar vel excommunicabuntur. Sin . autem
sic quoque in inflatione, boo est, vana gloria et
( inobedientia, perstiterint, anstbemali subjicientur, ὑγιαίνοντο; εώματος τῆς Ἐκχλησίας ἐκχοπάντὰς, Τὸ -
ut membra putrida 6 sano eclesia corpore am- potati, Ex hoc enim ipsos esse anathematizatos, qoi non propter eausam dogmatieam offenderupt, sed propter arrogantiam et mentis levitatem sdversus ecclesiacticain constitutionem ee insolenter gesse- FUnt, est gravissimum, ut mihl quidem videtar. Lege etiam cauonem 4$ magni Dasilii, qui ΄ docet differentiam luereticorum, schismaticorum et eorum quia com, catione divertnot. Hic antem abusive acceptum est schisma, et a. cougregatione diver- $io, pro iis qui ex arrogantia adversus suum epi- scopum inflaii eunt et ab eo abscissi.
LONAR. Si quis sacerdos segregatione forte mul- ευ», inflatione, boc est, arrogantia superbinque
χαὶ ἰδίᾳ προσφέρῃ τῷ 8eip , ἱερουργῶν καθ) ἑαυτὸν, D efferatar, ac Deo. privatim. offerat, aliisque unn
ἢ αὐτὸς νέον θυσιαστήριον xawoupyton χατὰ τῆς ὑκκλησιαστιχῆς πίστοως καὶ καταστάσεως * συγχέει, γὰρ τὴν ἐχχλησιαστιχὴν χατάστασιν, ὡς τῶν πρε- σόντέρων ὑπείχειν ὀφειλόντων τῷ ἑκισχόπῳ, ἐχεῖνος xal ἀντεπράττων xal ἀνθιστάμενος αὐτῷ, xai κατὰ ehe. πίστεως ποιεῖ · ol γὰρ ἄπιστοι, βλέποντες ὅτι ἁτάχτως διάγουσιν οἱ ἱαρωμένοι, χωμῳφδήσουσι τὴν φίστιν΄ ποὺς γοῦν τοιούτους οὐχ ἀτιμωρήτους δεῖ, φασὶν, εἶναι, 60 χαὶ ἀναθέματι αὐτοὺς ἡ σύνοδος «πατεδίχασε. Καὶ ὁ c' δὲ τῆς ἐν Γάγγρᾳ συνόδου xa- γὼν ὑπὸ ἀνάθεμα τοὺς παρα ννάγοντας ἐποιῄσατο, V N «by ἁποστόλων λα’ χανὼν καθαίρεσιν τῶν τοι- οὗτων καταἠηφίζεται.
adhibitis sacra faciat, aut novum ipsealtare adversus ecclesiasticam fidem. ac constitutionem excitavc- rit ; evertit ille siquidem Ecclesise constitutionem, qui com episcopo audieutes esse presbyteri de- beant, obluctatur ipse, et obsistit ; fldei vero quo- que est injurius, qua infidelium irrisione, post- quam sacris iuitiatos homiues perverse vitam agere animadverterint , ludetur. Ejusmodi igitur | ho- mines, nequaquam impune abire oportere synodus asserit, illosque proinde anathematis pena te- neri jubet, Eamdem quoque anuthematis ponam, aexto canono in eos, qui privatim ecclesiam ha bere volunt , Gaugrensis sysodus statuit, Ssnetarumi vero apostolorum primus ei quadragesimus. canon depositiouis μι eos pomam deeeruit,
55
THEOD. BALSAMON |
ARIST. « Qui 2b episcopo condemnatur, si postea À APIZT. « Ὁ óxb ἐπισχόκου χαταγνωσθεῖς, εἴτα
» discesserit, et altare xerit, vel obtulerit, pu
« niendus. »
Qui à proprio segregatus episcopo, ad synodum, cui episcopus suus subjacet, non accedit, ut. quæ ad segregationem. ejus pertinent examinaret, et quod præter rationem factum est corrigeret ; sed superbia et fastu. elatus, eo quidem contempto se - ab Ecclesia separaverit, et aliud struxerii altare, et sancta Deo obtulerit; 1alis, ut contra fidem et constitutionem ecclesissticam hec faciens, non im- pune feret, sed anathemate percutietur.
CANON XI.
€ διαστὰς, xel θυῤιαστήριον κἦδας, fy προὔενεγ
€ χὼν, τεµωρητέος. 5. '
'O «apà του ἱδίου ἐπισχόπου &ooptalsic, xal gh προσελθὼν τῇ συνόδῳ, ᾖτινι ὁ ἐπίσχοπος αὐτοῦ ὑπό- Χειτας, ἐπὶ τῷ ἐξετάσαι τὰ τοῦ ἀφοριαμοῦ, καὶ «b «αραλόγως γενόµενου διορθώσασθαι, ἀλλ’ ὄπερηφα- via xal τύφῳ ἐπαρθεὶς , τούτου μὲν καταφρονήσει, ἀποσχίσει δὲ ἑαυτὸν τῆς Ἐκκλησίας , xal θυσιαστή- pxov ἕτερον πήξει, xal ἅγια τῷ θεῷ προσάξει" 6 τοι- οὗτος, ὡς χατὰ τῆς ἐχκλησιαστικῆς 4ίστεὼως xol καταστάσεως ταῦτα ποιῶν, οὐχ ἀνιμώρητος ἔσται, ἁλλ᾽ ἀναθεματιαθήσεται. —
ΚΑΝΩΝ t4'.
e Si quis presbyter in sus viue agendas ratione . « Ἐάν τις πρεσθύτερος (13) ἐν «fj διαγωγῇ αὐςῦ
e condemnatus fuerit, debet is vicinis episcopis 5
« renuntesare, ut. ipsi rem audiaut, et per ipsos « proprio episcopo reconcilietur; οἱ hoc autem « non. fecerit, sed (quod absii!) superbia inlla- « tus, 86 a proprii episcopi conimunione separa- « verit, et una cum aliquibus schisma faciene « Deo ssacium obtulerit, is anathema reputabi- « tar, et proprium locum perdet; boc scilicet « considerato, numquid adversos episcopum ju- « $tàm habeat expostulationem. »
BALS. Hic quoque canon eadem eum precedente . dicit: sialuit enim ut non. solum deponantur, sed etiam anathematentur presbyteri, qui ab episco-
. « χαταγνωσθῇ, ὀφείλει ὁ φοιοῦτος «elc Υειτνιῶσιν « ἐπισχόποις προσαγχεῖλαε, ἵνα αὐτοὶ τοῦ πράγ- « μάτος ἀχροάσωνται, καὶ δε αὐτῶν «p Hip ἐπι- « σκόπῳφ καταλλαγῇ τούτα δὲ ἐὰν μὴ αὐιήσῃ, ε ἁλλ᾽, ὅκερ ἀπείη, ὑπεροφίᾳ φυσιούµενος ἐκ εἲς « τοῦ ἰδίου ἐπισχόπου χοινωνίας ἑαυτὸν χωρίσῃ. « xài παρὰ μίαν μετᾶ τινων σχίαµα ποιῶν. ἁγία- « σµα τῷ θιῷ προσενέγκῃ΄ ὁ τοιοῦτος ἀνάθεμα « λογισθήσεται, καὶ τὸν ἴδιον τόπον ἀπκολεσάτω, « δηλονότι σχοπουµένου, µήποτε κατὰ «eu ἐκι-
« σχόπου μέμψιν ἔχρ δικαίαν. » BAAZ. Καὶ οὗτος ὁ χανὼν τὰ αὐτὰ τῷ προ αὐτοῦ ἀποφαίνεται * διορίζεται γὰρ μὴ µόνον χαθαιρεῖσθαι, ἀλλὰ καὶ ἀναθεματίζεσθαι τοὺς χαταγινωσκοµένρυς
pis condemnati nolunt rem pscifice componi per C παρὰ ἐπισχόπων πρεσδυτέρους. xal μὴ θέλοντας
. examinationem vicinorum episcoporum, sed seipsos sbscindunt, hoe est, separsnt a. proprio €piacopo, et separatim sacra celebrant preter. illius senteo- tiam. Lege et canonem 6 Antiochena synodi et 14 Sardieensis. Oportet sutem, inquit, considerare et examinare, numquid proprium episcopum juste accuset clericus, οἱ commuuioném cum eo jure declinet. Lege et canonem 39 istius synodi, et An- tochenz canonem 4. Adversus episcopum. 895 3ulem exvpostulationem.ne dixeris esse ex peccato, vel ab alia triininsli accusatione ; sed vel ex causa dogmatics, vel injusto ejus vite institutione. Ne- que enim debet clericus a proprio episcopo amte condemnationem separari, nisi eum videL manifeste injuriam facientem, velrecto dogmati repugnantem. Cum sutem ille metrepolitanus Philippopolis Italicus proprium clerieum Campsorymem segregasset, agi-
(atum est. apud sanctissimum illum patriereham
Muzalonem, eum misericordia dignum non esse, ut qui, secundum hune canonem, ad finitimos epi- $copos non accesserit, et ad synodum qua erat in ea regione, ut per eos reconciliaretr metropolitano; sed sedi primum patriarchali molestiam exbibuetit,
εἱρηνικῶς λυθῆναι τὸ πρᾶγμα διὰ χατεξετάσεως τῶν χειτνιαζόντων ἑπισχόπων, ἀλλὰ, ἁποσχίζοντας, τους. έστι χωρίζοντας, ἑαυτοὺς &zb τοῦ ἰδίου ἐπισχόπου, — xat ἑερονρχοῦντας ἴδιαιτάτως παρὰ γνώµην ἐκείνοι, ᾽λνάγνωθι καὶ τὸν c' κανόνα τῆς ἐν Αντίοχείᾳ ουν- δου, xat τὸν ιὸ τῆς ἓν Σαρδικῇ. Xph δὲ, φησὶ, σχθ- πεῖν xal ἐξετάζειν, µήποτε διχαίως αἰτιᾶται τὸν ἴδιον ἑπίσχοπὸν ὁ χληριχὸς, xal εὐλόγως τὴν µετ αὖ- τοῦ χοινωνίαν ἐχκλίνῃ. ᾿Ανάγνωθι xal τὸν x0 χανόνα «sc συνόδου ταύτης, καὶ τῆς kv ᾽Αντιοχείᾳ xavóva ὃ. Th» δὲ κατὰ τοῦ ἐπισχόπου µέμψιν μὴ εἴπῃς εἶναι ἐξ ἁμαρτήματος ἣ.ἀπὸ ἄλλης αἰτιάσεως ἐγχληματι- χῆς, ἀλλὰ ἀπὸ δογματιχῆς f| ἀδίκου διαγωγῆς. 0ὁδὲ yàp ὀφείλει ὁ χληρικὸς ἀπὸ τοῦ ἐπισχόπου αὐτοῦ χωρίζεσθαι πρὸ καταδίκης, ei μὴ προφανῶς αὐτὸν βλέπει ἀδιχοῦντα fj ἑναντιούμενον τῷ ὁρθῷ δύγματι. Τοῦ δὲ μητροπολίτον Φιλιππουπόλεως τοῦ Ἰταλικοῦ ἐχείνου ἀφορίσαντος τὸν ἴδιον χληριχὸν τὸν Καφορύ- µην, λόγος ἐγένετο παρὰ τῷ ἁγιωτάτῳ ἐχείνῳ πα. τριάρχῃ τῷ Μονζάλωνι μὴ ὀφείλειν τοῦτον συµκα- θείας ἀξιωθηναι, ὡς μὴ προσελθόντα χατὰ τὸν παβ- ὄντα χανόνα τοῖς γειτνιάζουσιν ἐφισκόποις xal τῇ χατὰ χώοαν συνόδφ.χάριν τοῦ χαταλλαγἢναι 6c αὐτῶν
Guill. Beveregii notte. -
. (02) ᾿Εάντις πρεσδύτερος. Præter Balaamonis et Zonara interpretaliones in codice Amerbschiano, hec etiam σχόλιον in sentem canonem habetur, Ηεοὶ Avadn enfe ψήφων ἐπισχόπων ζήτει τῆς ἐν ᾽Αντιοχεία σννόδον χανόνα ς’, τῆς ἐν Σαρδικῇ κα»
νόνας Υ’, 8, ιδ’. χαὶ ἐνταῦθα τὸν παρόντα α΄ χανόνα, De sententiarum. episcoporum | reiractofione quere synodi Antiocheng canonem. 6, et Serdicensis cano- nes 5, & et 14, et ibi preesenem canonem 11.
n
. IN CAN. XII CONC. CARTHAG.
J
- 79 μητροπολίτη, ἀλλὰ πρώτως τὸν πατριαρχικὸν Α et proprium. episcopum ad judielariam conteatio-
θῥόνον óylfeuvea, καὶ ὑπὸ ἀντιδιχίαν ἀγαγόντα τὸν ἴδιον ἐπίσκοπον. Too & Καφιρύμη εἰπόνιος διὰ πολ- λῶν μητροπολιτῶν ζητῆσαι αὐτὸν τὴν τοῦ οἰχείου βηεροπολίτου συµπάθειαν, καὶ μὴ εἰσἀκουσθῆναι, καὶ διὰ νοῦτο καταντῆσαι εἰς €)» μεγάλην σύνοδον, διε- γνώσθη μηδέν τι ἀκανόνιατον ποιῆσαι αὐτόν. ZQNAP,. Καὶ οὗτος ὁ χανὼν τὰ αὐτὰ τῷ web αὐτοῦ ἁποφαίνεται, xal φησιν ὅτι, ἐὰν πρεσαθύτες poc χαταγνωσθῇ παρὰ τοῦ ἐἑπιαχόπου iv τῇ ἰδίᾳ διαγωγῇ, τουτέστιν ὡς μὴ χαλῶς βιοὺς, ὀφείλει τοῖς πλησίον οὖσιν ἐπισχόποις προσαγγεῖλαι, τοι γνω- ρίσα». ὅπως χατεγνώσθη παρὰ τοῦ ἐπισχόπου, ἵνα δι αὐτῶν ἀκροασαμένων τῶν κραχθέντων xata- λαγῇ τῷ ἐπισκόπῳ. Ἐὰν δὲ μὴ τοῦτο ποιήσῃ. ἀλλ᾽, Uxtp μὴ Υένοιτο, χενοδοξίᾳ ἑπαιρόμενος ἀποσχισθῇ μὲν τοῦ ἐπιαχόπου, παρὰ plav δὲ, ἀντὶ τοῦ ἰδιαί- κατα, μετὰ τινων Ἱερονργὴσῃ, ὁ τοιοῦτος οὗ µόνον, ene, τὸν ἴδιον βαθμὸν ἀπολέσει, ἀλλὰ xal ἀνάθεμα ἔσται. Χρὴ δὲ, qol, σχοπεῖν καὶ ἐξετάζειν, µήποτε δικαίως αἰτιᾶται εὺν ἴδιον ἑἐπκίσχοκονιο σννεδὼς αὐτῷ µέμψιν, xal εὐλόγως «ἂν µετ' αὐτοῦ χοινωο νίαν ἐχχλίνῃ. Ἀναγνωστέον xat τὸν χθ’ Κανόνα τῆς συνόδου ταύτης, xal τῆς ἐν ᾿Αντιοχείᾳ χανόνα τξ- ταρτον, xal τῆς iv τῷ vai τῶν ᾽Ἁγίων ᾿Αποστόλων ονατάσης συνόδου Χανόνας cy', V καὶ «e.
APIZT. « Πρεσδύτερος καταχινωσχόµενος παρ) t ἐπιοχόπου «τοῖς πλησίον ἐπιαχόποις ἐχχαλεῖν
: * λαθήσεται, el δὲ μὴ ἐγκαλέσοι, ἀλλὰ σχίζων
« xal φοσιοάµενος, ἁγίασμα τῷ Oti πρυσαγάγῃ, « ἔστω ἀνάθεμα. » ' τῆς αὐτῆς ἐστιν ἐννοίας τῷ pb ἀὐτοῦ xavóvt xol evtoc. | | | ΚΑΝΟΝ IP.
€ ema ἐκίσχοπος εἶπεν» "Avagepécto κατὰ cà.
*. « ἀρισθέντα ἐκ τῶν παλαιῶν συνόδων, ἵνα, ἐὰν
e τις ἐπίσκοπος (ὅπερ ἀπεξη) Ev τινι ἐγχλήματι
« περιπέσῃ, xal γενήαεται κπολλὴ ἀνάγχη τοῦ
ε μὴ δύνασθαι συνελθεῖν πολλοὺς, διὰ τὸ) μὴ -
e ἀπομεῖναι αὐτὸν dv εῷ ἐγχλήματι, ὑπὸ δώδεχα €. ἐπισχόπων ἀχουσθῇ (15), xol à κρεαδύτερος « ὑπὸ RE (14) ἐπιοχόπων χαὶ τοῦ ἰδίο, καὶ à « διάχονος ὑπὸ εριῶν. » |
BAAX. Tos & κανόνος «fc ἓν Ἀντιοχείᾳ συνόδου D
ἐμφαίνοντος τὰς μὲν καθαιρέσεις τῶν πρεσδυτέρων we διακόνων παρὰ ἑνὸς ἐπισχόπκου Τίνεσθαι, τὰς δὲ
nem deduxerit, Cum antem dixisset Campsoryme se pert multos melropolitanos sul metropolitagi misericordiam postulasse, et ^on exaudita esse, et propterea ad magnam synodum venisse; judi- eatum est eum nibil fecisse contra canones. '
ZONAR. Hie quoque eanon eadem esm supe- viere eonstilsit, ac si quis preshyter, inquit, ip aua vivendi . ratione, boc est, veluti licentius acte Viu ab episcopo eondemnatus fuerit; eum vicinis episcopis reeuatisre, hoc est, de sua damnatione certiores facere oportet, at. illorum opera, ubi tots de re edocti fuerint, suo episcopo coneillelur. Quod si id facere neglexerit, et ambjtione (quod absit!) iufistus, se ab episeopi commonioneé sepsta- veri, ac unt, hoc est, privatim eum paucis saera fecerit; illum non modo de suo gradu- excidere, werem anathema quoqne esse deceralt. Animad- vertendum porro est, inquit, atque investigandum, namquid justem adversus episcopum ezpostulandi eausam habeat, crimenque illis aliquod oeverit, ex quo jure se 3b illius commuaione eubducal. Consule hujus quoque synodi uadetricesimum canonem, et Antiochensm quartum, ot synodi ia Sanctorum Apostelorem templo cosgregatm cano- | nes 15, 14 et 1ὖ. | | ARIST. « Presbyter ab episcopo eoademnatss, ad
« vicinos episcopos appellare permittelur : sl .
« vero nen provocaverit, sed schisma faciens, et.
e fastu. elatus, Deo sanctum obtulerit, 'sit ana-
« thema. » B
Ejesdem sententie cum praecedente estet 19 canos. | | D. CANON Xil. « Felix. episcopus dixit : Referstur secundum es ^
« qua ab antiquis eynodis decreta sunt, ut si
« quis episcopus (quod absit!) in aliquod crimen
« incidat, et fieri non possit. omnino, δὲ malti .« conveniant, ne ipee in erimine haeres, a
« duodecim episcopis audiatur, et presbyter a . « sex episcopis üna eum proprio, et disconus à
c tribus. »
BALS. Cum canon ὁ Antiocbens synodi decla- rasset presbyterós et diaconos ab uno episcopo deponi, episcoporum autem depositiones a synodo
Guill. Beveregii notæ.
(15) Ὑπὸ δώδεκα δπισκόπων dxovoOg. Con- stantinus Harmenopulus prseeentem. eanonem his verbis contractum dedit. Ἐπισκόκου κατηγορον-
εἰ δυσχορὲς εἴη τὴν πᾶσαν σύνοδον συνελ-.
ists, δώδεκα vouv thy ὑπόθεσιν ἐξετασάτωσαν ἐπί. σχοποι” πρεσόυτέρου δὲ EC * διακόνου δὲ ερεῖς. Cum episcopus accusatur, οἱ difficile st. universam con- venire synodum, duodecim saliem episcopi causam εκακεϊνεπί ; οἱ presbyter. sex ; sí diaconus, (res. Übi schollasies haec. observat, Ἐντεῦθεν ὁ πατριάρχης Λουχᾶς *2*8 ἠγήσατο τὴν toU ἐπισκόπου ἎἍμα- θοῦντος Ἱ καθαίρεσιν, ἣν ὁ ἀρχιεπίσχοπος ἐποιήσαιο Κύπρου ὅτι τα’ µόνοις σννὼν ἐπισχόποις,
μὴ ἐκέχεινα.Ἡν αὐτὸς τῆς τῶν λοικῶν δωδικάδος. Hinc Lucas. patriarcha motus irritaun censuit Ama- thunti episcopi Joannis depositionem ab archiepi- scopo Cypri factam ; quod cum ei duntaxat 41 epi- scopi adessent, duodenarium ipse numerum non su- peraret. Harmenop. sect. 1, tit. b.
(14) Ὁ πρεσέύτερος ὑπὸ EE. Quod hic consti- tuitur, ut causa scilicet epiacopi a duodecim, presbyteri à sex, et diaconi a tribus episcopis audiatur, a concilio Carthaginensi, sub Grato anno -Domini 348 habito, prius constitutum fuit : cujus verba superius, in Annotationibus ad ectavum hujus concilii canonem recitavimus.
"CHREOGD. BALSAMON
^»
Be ssa enim μα ia perculum veniet, hoc À ἐχφεύδοναι civ. χίνδυνον. Κινδενεύσει Yàp περὶ vhv
esi, deponotur. ZONAR. Com da laterdicende cloricis feneragio questa hie canon scturüs sit, de avaritia primo dieser, esmque omnium maslerem parentes ap- pellut, contiuandamque, hoc est coeresndam siqua Mnpotandem «qao decernit, ne res aliegeo lavadat, .eisquo abgtatue, Abusum vero incopepueym alleu- Jes. rel usum nepipavit, Usus vere roi igenneenens etiam. est, aliquid honestz causm pretexentem res aljenas auferre. Nam, ei qui fegerant, qussí. qui fpsgro accipient illud ia syum comqedam eon- werant, Ka ex fenore luoro sese [potiri afírmaat. Mesecendam ilaque aliler averiiam aauuua, ar, 3e lacri cupiditate caastibutes a Pairibus terminos apitpitin uansilig, previdendum. Terminos porre Patrum sacros canones nominavit. Nam ei-sancto- fum apostolorum quario ei quadragesimo canene, 9ος) ordinis hominibus feuerare »? lieest, consti- - Wüism. Et priaue qeumenicm synodi decimo sepimo, qui receuseotur i canone, si fonus exerceant, depositione multantur et, condemoantur. Et Laodi- «9948 syoedi canon 4 sacris iultuos rem aliquam Venere loesre omaige vetat. Hos erge cononey Fa- irum terminos ayncopavit. Reseoetur vore, inquit, MMexplebilis habendi cupiditas, wt mo clerico cui- quam wsaras, quacunque demam ez re, percipere Wie medo liceat, Nec enim pecunie solummede, sedírumenimm quoque, vinum οἱ oleum, aliaque
οἰκείαν ἐπιτιμίαν, τουτέστι καθαιρεθῄσεκι.
ZA AP. Περὶ τοῦ μὴ ταχίζειν κληρικοὺς ὁ κανὼν διατάξασθει μµέλλων, περὶ ἀπησείας δισλέγονηι πρῶτον, xal ταύτην εἶναί qua: κῶν χανῶν &ivetin kutépa, fjv καὶ ὀπέχειν ὁρίζοι, φουτέαφι πωλύειν.
. Ávexénstiv, ἵνα μὴ οαῖς ἀλλονρίοις ἠπομδαίνας seri
καηφκέχρηται «ias. Κατάχρησον 6 ὠνόμασα άν παρὰ 3h lev χρῆαιν χρᾶσις δὲ περὰ οὐ Mw best καὶ vk εὐαφόρμως τάχα τὰ ἀλλήτριφ ἀφαιρεῖοῦκ., δὲ Τὰρ δενείζοντες byi τόκαις, ὡς ἆῆθεν ὠφελονμέκων vv ἁσνειζομένων, ἐκ vió Kiveuc gari καὶ αὐτὴν ονμμµετέχειν 390 χέρθους. Καὶ ἄλλως & &venénesi eL VV, thv ολεονοξίαν, ἕνα μὴ διὰ iplc vote
B pure φοὺς ἱεροὺς sauéenc κολῶν. Ὁ wa. vüp-p. x9-
νὼν τῶν ἀποσπόλων οὐ δανείζειν τοὺς ispupdveu: Uni eie ἀφαγορεύον, καὶ ὁ vic πρώτης ὠὔπουμον- αξς ουνάδου (P κανὼν καθαιρέσει χαθυφαδθλει um Νωταδικάξει φοὺς dv τῷ xavév. ἐξείαζεμάνως ἐπὶ τόνοις δανοίζοντας. Καὶ ^ hc ἐν Αδοοικειφ ουνέδον V χανὼν ἀποτρέσει vil; ἱαρατιχοῖς 1b t«i té da.- νείξειν. Τούτους οὖν ετὸς naves ὄρους olv Baw- pus ἐκάλεσεν. "hogxomiebu δὲ, φποὶν, d ἠπληστία, x4 ἵνα γὰ 1j κληριῷ οἰφδήτινι eónov λαμθάνοιν ἀπὸ οἱουδήσυτε αράγµανας. Q6 µόνον τὰρ ἀρύρις δανείζενταε, ἀλλὰ καὶ αἶνος xal οἶνος su ἔλαιον καὶ popla ἕτερα αἴδη. Kgi denso Umi ον νοµιομάνων. συμφωνεῖται dilosQus σύχος, οὕτω xai ἐπὶ τῶν εἰ
rerum genera^ innumerabilia [εωοεὶ locantar. Et (2 δῶν, Δανείζων γάρ τς οἶτον ευχὰν µαδίως ἐχανὴν, quemadmodem ia. pecunia, ità ας condicto: usurm συμφωνεί λαδεῖν μηφὰ καιρὸν ὠρισμένον μάς in aliis rerum genaribus. exiguatur. Daia nampe ᾖῥἐπέκεινα τόσους, καὶ he) τῶν ἄλλων ἁμείω. "bue. , qniapiam, exempli eausa, mutuis cantum frumeuii οὖν μὴ ποριχράφητα, & sevi, νοµίεµατο ply v modiis, pretüaite tempore elapso centum se iasa-— ünveiLórterv és. τάκρ αῶν ἱερωμένων, ὃν εΏοοι & per mediorum mumerum accepturem paciselüur, —eeU1e maisíy sv, προσέθενιο ei Πκτέρες, oheobd- idque in aliis eodem mede, Ne quis igkar esses ο. musa πράγματος, Καὶ φὰ μὲν νεωστὶ éveveytéves, adulterando canone fraudi locus, iià. ut a. pecunia φουτέστιν ὑπομνησθένεα, φᾳσὶν, ἀρανρὰ ὄνες, βγουν " Quidem faneranda, naa tàmen ab venris ex aliaram Ἅἀσυφῆ, σχοτεινἁ ͵ ἀννούμενα, ενπωθΛεὔνται, ἀντὶ rerom muialione eelligendis secrati beminea abe- — 9e) ὁριόθήεονται παρ ἡμῶν σποπούµενα, ἃ καὶ ἡ , (nereni; idelres Patres, nc ex quacunque re de- θεία Γραφὴ ἐδέακιφεν, ᾖτοι ἐνομοθέτησε, δ.ωρίαατε,
mum ussras percipere Jiceat, addidere. Ac ea qui- dem, inquiusst, quie relata nuper, hec est, nebis siguiflcata suut, obscura quippe, id est, [ucerta, involuia tenebris et igaeta, efformabuntur, hee est, & nobis acourate mediata deflaieniur: quae vero di- vin Scripture qraculis presscripts, sive congü- ευ], deereta sint, nihil de iis quidquam decernere, hec est, consüingre, sod ea, φ jam definita Sunt, «equi ac servare oportot. Divianæ porre Scri- pturæ appellaioae saeros canones ac Scriptura Aeniimonia siguificg vit, quale illud esi: Neon. dabis ftetri tuo peeniam ad vsuram; οἱ iliod, Pecuniam swam non dedít ud msuram, eL quxcunque alia ha- jusmodi reperiuntur. Hinc rsiionem. quoque, eur sstratis. hominibus ferorare indecorum ac turpe sil, explicant. Quad eaim iu laicis, inquiunt, an- sam reprehensionis przbel, hoc. esi, vituperationi eriminaüonique ebnoxium esi, multo magis in clericis fuerit condemuandum. Ad hac synodus ne-
περὶ ἐχείνων o). δεῖ φΦηφίζεσθαι, τουτέοτιν φφοψαί- Ἠεσθας, θλλὰ καὶ ἔπεσθαι xal ἀχολουθεῖν παῖς vevo- Μοθετηµένοις. Θείαν δὲ Γρεφὴν vol; ts ἱεροὺς x&vé- vec ὠνόμασε, hc γραφικὰς ῥήσεις, τὸ Bon ῥητοκιεῖς τὸ ἀργύρωών cov τῷ ἀδελρῷ σον, καὶ vh, ᾽Αργόριρν αὐτοῦ οὐκ ἔδωκεν ἐπὶ ρόχψ, καὶ ὅσα 20.6018. Kiko καὶ κατασκενάζοναι πῶς ἄτοπόν ἑότι yai αισχρὲν «b δσνείζειν bm τάχοις τοὺς ἱερωμένους, xal ψαςιν ὅτι ὅπερ €! ἀα]κοῖς ὀπιλήμιμόν ἔντιν, Άχουν φεχτὸν xoi διαθαλλόµενον, ἀχολούέως bv χλη ῥωμᾶς κολλῷ μᾶλ. Àov ὀφείλει χαταδιχάζεσθα:. Πρὸς ταῦτα ἡ σύνοδος εἶπεν * Οὐδεὶς xezá τῶν προφητῶν, οὐδεὶς κατὰ coo Εὐαγγελίου χωρὶς κινδύνου ἐκοίηφεν, Τοῦτυ 8 ἔσειν ὃ εἶπον » ὅτι, ἐπεὶ καὶ el «κλαιοτέρᾳ Γραφῇ, ταύτην T&p διὰ τῶν προφητῶν ἠνίδατο, xal τῇ νέᾳ, fiv δια τοῦ Εὐαγγελίου ἐνέφηνεν, ἀποτετραμμένον caet το τοκίζσεν ν οὐδεὶς ποιῶν τὰ ἀπηγφρευμένα αὐταῖς ἰχ- φεύξεται την xivbuvov, Κινδυνεύφει γὰρ περὶ τὴν οὐκ: ἴχν ἐπιτιμίαν, τουτέόσι καθα;ρεθῄσεται.
Hu — IN CAN. VI CONC. CARTHAG.
12
minem adversus prophetss, neminem. adversus Evangelia sine periculo fecisse, pronuntisvit. Quod quidem ta recipiendum est. Quoniam inquiunt, et. Veteri Testamento, τά namque per prophetas in- dicavere; οἱ Novo, quod per Evangelium intelligi volunt, fenerare ne líceat interdietum — est ;. nemi nem, qui coutra ea. quidquam admiserit, a periculo immunem esse: verum de dignitate in pe!
eulum venire, hoe est, depositione multari placet.
'APIZT. « Τὸ àv λαϊχοῖς ἐπιλήψιμον, ὁποῖόν ἐστι τὸ A ΛΗΙ5Τ. « Quod in laicis reprehenditur, eujusmod:
« εοχίζειν, πολλῷ μᾶλλον ἐν χληριχοῖς χαταδι-
« κάζεται. »
Καὶ ὁ τεσσαραχοστὸς δεύτερος ἀποστολικὸς κανὼν, καὶ à ἑαταχάιδέκατος τῆς ἓν Νιχαἰᾳ συνόδου τὸ φρῶτον, χαὶ ὁ δέχατος τῆς iv τῷ Τρούλλῳ ἕκτης
ευνόδου, τὸν ἁπαιτοῦντα τόχους πρεσθύτερον 7
διάχονον, xal μὴ πανυόμενον, τῇ χαθαιρέσει χαθι-
στῶσιν ὑπόδικον. EL γὰρ παρὰ λάϊκῶν τοῦτο Ὑινόμε- .
vov ἑπίμεμπτόν ἐστι, Χαὶ ^ αἰσχροχέρδείας καὶ πλεονεξίας μῶμον αὐτοῖς ἐκιτρίδει, xol ᾿οὐδὲ εἰς ἱερωφύνην παραδέχονται, εἰ μὴ τὸ ἄδιχον χέρδος εἰς ᾿φπτωχοὺς ἀναλώσονσι, xai ὑποσχεθῶσι µηχέτ͵ τῷ
«οιούτψ τῆς φιλοχρηµατίας vost pacc ἐμπεσεῖν, κατὰ; «by τὸ τοῦ μεγάλου Βαδιλείου κανόνα * πολλῷ μᾶλ» Β
λον ἐν χληριχοῖς ὑπὸ χαταδίχην ἔσται. KANON σ᾿.
ε "Ev ταῖς προλαθούσαις συνόδοις µεμνήμεθα ταῦτα « ὁρισθέντα, ὥστε χρίσμα ἢ καταλλαχὴν (9) µε» « φανοούντων fy χορῶν xal ναῶν χαθιέρωσιν ὑπὸ « πρεσθυτέρὠν μὴ γίνεσθαι. Ἐὰν δέ τις ἀναφανῇ | « τοῦτο πράττων, εί δεῖ περὶ τούτου ὀρίσαι; Αὖ» « ρήλιος ἐπίσχοπος εἶπε'. Τὸ ὀμέτερον ἀξίωμα « Ίκουσε τὸ ἀνενεχθὲν mapá τοῦ ἀδελφοῦ xai συλ- . « λεἰτουργοῦ ἡμῶν Φορτουνάτου.. Τί πρὸς ταῦτα « λέγενε; Ἀπὸ πάντων τῶν ἐπιαχόπων ἐλέχθη χρίσµατος ποΐησιν xai χορῶν καθιέρώαιν ὑπὸ
. « πρεσθυτέρων μὴ Υίνεσθαι ᾿ µήτε δὲ χαταλλάξαι,
« πινὰ εἰς δηµοείαν λειτουργίαν πρεσθυτέρῳ ^e ἐξεῖναι. τοῦτο «iow ἀρέσκει. »
ΒΑΑΣ. Χρίσματος ποίησίς ἐστιν ἡ τοῦ ἁγίου μύ- C
« est usuram accipere, in clericis multo magis
« condemnatur. »
Et quadragesimus secundas canon. apostolicus, et decímus septimus prims synodi Nicænæ, et de- cimus sexte in Trullo synodi, presbyterém vel diaconum, qui usuras exigit et non cessat, depo- éitioni reddit obnoxium. Si enim boc etíam s Jaieis faetum culpandum est οἱ lueri turpis studii et avaritie infamiam iis infert, et nec ad sacerdo-
tium admittuntur, nisl injustum lucrum paupéribus
impehdant, οἱ promittant se non amplius in istum avaritize vitium incidere, secundum decimum quar- tum magui Basilii canonem : wulto magis in cle- rieis condemnandum est. |
CANON VI.
« [un prioribus synodis bec fuisse constituta memi- « nimus, ut chrisma, vel poenitentium reconci- « líatio, vel psellarum et templorum conseeratio, « » presbyteris nen fiat. Si quis antem hoc « facere compertus fuerit, quid de eo statuere « eportet? - Aurelius. episcopus dixit : Dignitas « vestra. audivit qued a fratre et nostro in « sacris comministro Fortunato prolatum esi : « quid ad es dicitis? Ab omnibus episcopis « dictum esi ; Chriàmatis confectio, et puellarum « consecratio, 4 presbyteris ne al: nec aliquem. « publico rel sacrae mysterio reconciliare preeby- « tero liceat; hoc omaibes placet. ». (7 BALS. Chrismaus confectio egt sancti. ungueati
.. Guill, Beveregii note.
Ὥστε χρίσμα καταλλαγήν. Scholium in de ——n τοῦτο τῆς Ῥωμαῖχῆς ἐστιν
ἴσως αἰτία παραφνλακῆς * κῥατεῖται γὰρ παρ’ αὐ- ᾿
«Qv. 'AXX ἡ χορῶν χαθιέρωσις xal παρορᾶται, εἰ καὶ p καρὰ πάντων. ἨΜήποτε δὲ χρίσµάτος ποίη- αιν οὐ τὸ χρίειν quot τοὺς ἄρτι φωτιζοµένους, ἀλλὰ «b ἱερουργεῖν αὐτὸ τὸ ἅγιαν µύρον. Τούτο πανταχαῦ «τχράτηκεν, ὑπ οὐδενὸς πρεσάντέρου τελεσιουργη- ναι δυνάµενον καὶ τολμώμενον. Ἑκόπει δὲ ὅτι οὐχ ἐξὸν πρεσδυτέρῳ µμετανοούντι συγγινώσκειν, οὐδὲ ἀπολύειν τὸν ὑπὸ ἔκετίμιον ὄντα, ἄνεν γνώμης του κατὰ τὸν τόπον ὄπισ'όπον. Hoc [orte Ἡσπιαπα
£aunsa est observationis : apud eos enim obrinet, Sed
et. puellarum conseeratio neglectui habetur, etiamsi mon ab omnibus. CArismalis aulem conſectio nem
communionem sacramentorum per januam roconci- liationis admitierent. Leo 1, ep. 91. De hac re Mar- cus Alexandrinus ad Theodorum Balsamonem hane quiestionem proposuit, Λαϊχὸς ptis μετὰ ἐπιτρρ- πῆς ἐπισχοπικῆς καλῶς ἐξαγορείὰς ἀνθρώπων αι- γῶν. ἀναδέξεται, $00; Ὀσψεεγάοι sacularis recten⸗ confessiones aliquorum hominum: cum permissu epi- scopi sWscipiet, an. non ?. Respondit Balsamon, θἱ θεῖοι Χλνόνες τὴν ἐξαγορείαν τῆς καταλλαγῆς φοῖς ἱερεῦσι μετὰ προτροπῆς ἐπισκοπιχῆς ἀναθέμενοι, χατὰ πολὺ προγενέστερυι τοῦ ἁγίου Παχωμίου εἰσὶν, ἀξιωθέν-”.: τδεῖν δι’ ὁπτασίας ἀγγελιχῆς οὁ σχῆμα tuv μοναχῶν. ai γὰρ τοῦτο οὐδὲ µέμν τες που
μοναχών ἀλλά πρεσδντέρων ἁπλῶς' κατὰ χρίαιν Υουν ὀπισχοπικὴν τοῖς λαϊχοῖς ἱερεῦσιν ἐνδ,νάμως
mem vocat inunclionem modo illuminutorum, sed [) ἑπιτραπήσεται. τῆς ἑξαγορείας «b δίχαιον, xal διὰ
ticam ipsam sancii unguenti peractionm. — Hoc ui qué obriuuit, nallo —— mystice iliud pera- gere valénta et auso, Übserves aute, quod presby- tero noh licet. veniam penitenti. dare, neque pena &nbjgciam: | solpere , cilra loci episcopi. sententiau. Qex ultima scholll verba non modo a presenti ca*one, verum etiam a Leone I, papa Rom., con- Érmshbtur, dicente. Mettiator Dei et hominum, homo Jesus Christus, hanc praepositis Ecclesie trodidu m, utet confieniibus actionem pesnilontia
derent, et eosdem salubri oatis(aciione purgatos ad
Ῥιτποι. Ga. CXXXVTIL.
ταύτης ἡ τῶν µετανοούντων xa1alhayf. Diwini canones, qui con]eseionem reconciliationis sacerdo- tibus cum episcopali permissione commitiunt, multo: antiquiores sunt sancto Pachomio, qui dignus ha- bitus — est, àt per visionem angelicam menachortim kabitum videret : quamobrem monachorum.nusquem — meininerunt, sed presbyterorum abrolute. Episcopali ergo judicio laicis sacerdotibus jus con[essiomis ef Rcaziter concedejur, ei .per eam reconciliatio po- nitenliam. Bals. resp. ad Marc. Alex. interreg, 19.
E
-
13
THEOD. BALSAMON B M
mystica peractio, Reconciliatio poenitentiam est Α ρου φελετή» καταλλαγὴ μετανοούντων «b. δέχεσθαι
eordin qui peccant, confessiones απάΐτο, et eos a poœna solvere, quibus poma forie .injoncta esi. Medicus enim aniu:s eos 4) Deo conciliat, per poe- Bitentiam et ad id quod melius est conversionem. Puellarum autem consecratio, non est diaconissa- rum per manuum impositionem ordinatio, sed mos erat paclias virginitatem profltentes ad ecclesiain adduci, et ess episcopi, ut Deo dedicatas, per pre- ces conseerabant, earumque custodis curam gere- bani, ut ez 44 canone przsentis synodi declaratur, Hzc ergo a presbyteris Berl prohibuit eynodus, quemadmodum et templorum consecrationem; et eorum facultatem. dedit aniistitibus. lud autem, publice rei saersm ministerio reconciliare, e«t ejus-
λογιαμοὺς ᾽ἁμαρτανόντων, xai λύςιν τοὺς ἴσως ἐπι- φιµηθέντας ix τοῦ ἐπιτιμίον. Καταλλάασει γὰρ τού- τους ὁ φνχιχὸς ἰατρὸς μετὰ τοῦ θεοῦ διὰ ες µετα- volag xai τῆς πρὸς «b χρεῖττον ἐπιατροφῆς. Κορῶν δὲ καθιέρωσις οὐχὶ διακονιφσῶν χειροθεσία ἑότίν' ἁλλ᾽ ἔθος fjv χόρας προσάγεσθαι τῇ ἐκχλῆσίᾳ «ap- θενίαν ὁμολογούσας, xal ταύτας οἱ ἐπίσχοποι δι
εὐχῶν καθιέρονν, ὡς ἀνατεθείσας τῷ θεῷ, καὶ - ἐχεῖνοι ἐφρόντιζον τῆς φυλακῆς αὐτῶν καθὼς δηλοῦ- ται ἀπὸ wo) μῦ «ανόνος τῆς παβλύσης συνόδου. Ταῦτα οὖν γίνεσθαει παρὰ πρεσθυτέρων ἡ σύνοδος ἀπηγόρευσεν, ὥσπερ καὶ τὴν τῶν ναῶν καθιέρωσιν “ xe δέδωκε τὴν ἑβουσίαν αὐτῶν εοῖς ἀρχιερεῦσι. Τὲ
"δὲ χαταλλάξαι εἰς Φημοσίαν λειτουργίαν «οιούτόν
modi. li, quibus pœna injuncta est, quique arcen- Ὦ ἐστιν, Οἱ ἀπιτιμηθέντες, xat «sc ἐκκλησίας εἰργόμε-
tor ab. ecclesia, non permitontar cum üdelibus consisteré, sed per se Deum laudare non prohi- bentur. Quande aut*m 3 pana absoluii fueriut, ' tunc consistunt cum fidelibus, et publice seu palam Deum cum populo laudant. Lege et 45 canonem præsentis synodi : nee. tib! repugnare videatur 53 canon apostolicus, uai. dicit epiicopos οἱ presby- teros suscipere 608 qui convertuntur. Sed dic, istes presbyteros episcoporsam adhertatione peni- ' tentes suscipere. Qusre tota, quod qui, sine episco- p»li permiseleue bominum confcesienes excipiunt, aaerati monachi «ele faciunt ; mulio autem ina- gis profeni. li euim nec cum adbortante episcopo pessunt tale quidquam exercere. Et ideo synodalis quoque declaratio facta est, ex. supplicatione vene», rabilis monasterii Eyergeiidis ; quod, quouiam sta- tutum monasterii decernit eum, qui statis tempo- ribus cjus praefectus est, monachorum confessiones aüdire, profsuo autem non permititur coufessiones excipere; necessario sequitur prefectum esse sa- cerdotem, Praefecti autem, ut sepe diximus, homi- nes profani flunt. Nam et mulieres quoque mona-
seriis prseüciunisr , sed hominum confessiones.
non audiunt. His its se habentibus, dicuntaliqui, quod, quoniam ab autistitibus 1 puellarum cou- secratio, non licebit monasterii. prefecto, qui est sacraius, vel simpliciter sacerdoti monacho, quem- vis monachum tondere sine episcopali permissione.
vot, 60 κπαραχωροῦνται συνίστασθαι μετὰ τῶν πι- στῶν, καθ᾽ ἑανεοὺς Sk ὑμνεῖν τὸν θεὸν οὐ χωλύονται. "Ove δὲ τοῦ ἐπιτιμίόυ λνθῶσε, τότε συννίατανται τοῖς πιστοῖς, καὶ δηµοσίέᾳ ἤγουν φανερῶς, ὑμνοῦσι «ὺν θεὸν μετὰ τοῦ δήμου. ᾽Ανάτνωθι καὶ τὸν ΜΥ κανόνα τῆς παρούσης συνόδου * καὶ μὴ ἑναντιωθῇ σοι ὀνβ' ἀπο- στολιχὸς κανών, λέγων τοὺς ἐπισχόπους καὶ τοὺς πρεσδυτέρους δέχεσθαι τοὺς ἐπιστρέφοντας. Ἁλλ' εἰπὶ xal εούτους τοὺς πρεσδυτέρους καιὰ «ροτρο- viv τῶν ἑπισκόπων δέχεσθαι τοὺς μετανουῦντας, - "Bote σηµείωσαι ὅτι οἱ χωρὶς ἑκετροκῆς ἐδισχοπι- κῆς δεχόµενοι λογισμοὺς ἀνθρώπων ἱερωμένοὶ µονα” χοὶ, καχῶς ποιοῦσι' πολλῷ δὲ αλέαν οἱ &viepox. Οὗτοι γὰρ οὐδὲ μὲτὰ προιροκῆς ἐπιοχοχικῆς Sovav. τὰι τοιοῦτόν ει ἐνεργῆσαι. ib xal σηµείωμὰ έχονε συνοδικὸν ἐχ αροσελεύσεως (10) τοῦ µέρονς tfic οε- θαδμίας |μονῆς τῆς Εὐεργέειδος, ὡς, ἐπεὶ τὸ ευπι- xbv τῆς μονῆς διορίζεται δέχισθαι τὸν κατὰ κἀιροὺς. καθηγούµενον αὐτῆς τοὺς λογισμοὺς τῶν μοναχῶν͵, οὐκ ἐφεῖται δὲ ἀνιέρῳ δέχεσθαι λογισμοὺς, ἐξ ἀνάγκης ἔπεται cip εἶναι τὸν χαθηγούµεγον ἱερέα. Πγούμενοι δὲ, à; πολλάκις εἴπομεν, ἁνίεροι γίνονται. Ὅτι καὶ. γνναῖχες ῥγουμενεύουσι μὲν, λογισμοὺς δὲ ἀνθρώπων o) blyovtat, Τούτων οὕτως ἑχόντων, λἐγουσί εινες ὡς, ἐπεὶ παρὰ ἀρχιερέων ἡ τῶν κορῶν χαθιέρωσις γίνεται, οὐχ ἔσται Σπ’ ἀδείας ἱερωμένῳ λαθηγουµένῳ $ Aue ἱερεῖ μοναχῷ ἀπθχείρειν οἰονδήτινα μοναχὸν χωρὶς ἐσισκοπικῆς ἐπιτροπῆς. Ταυτὸν γάρ ἐστιν f)
Idem enim est puellarum consecratio ei. monacho- D τῶν χορῶν καθιέρωσις xal fj τῶν μοναχῶν ἀπύχαρ-
rut tonsura. Mibi autem videtur, sacerdotes præ- fectog posee citra ullum impedimcuium tondere, eliam sine episcopali permissione. Si enim decimus quartus canon seplimue. synodi prefecto permittit etiaur lectoris cbaracterem in proprio monasterio fscére, snuito magis cei tondere permisit. Et lege qua in eo ipso quarto declino canone scripta suni. Qui autem sunt simpliciter sacerdotes monachi, ob prasenten) cauonem tonsuras cum scientia epi-
t
σις. Ἐμοὶ δὲ δοχεί ἁπαρεμποδίστως τοὺς ἱερεῖς xa- θηγουµένους ἀποχείρειν xat δίχα ἐπιτροπῆς ἔπισχο- πικῆς. El yàp ὁ ιδ χανὼν τῆς ὃν συνόδου ἐκχωρεῖ τῷ καθηγουµένῳ xal σφαγίδα ἀναγνώστον ποιεῖν εἰς τὴν οἰκείαν μονήν’, πολλῷ πλέον ἐξεχώρησεν αὐτῷ πουεῖν τὴν ἀπόχαρσιν. Καὶ ἀνάγνωθι τὰ àv νῷ αὐιῷ ιδ χανόνι Ὑραφέντα. Οἱ δὲ ἁπλῶς ἱερεῖς povayo ὀφείλουσι. τὰς ἁποχάρσεις ποιεῖν μετὰ εἴδήσεως ἐπισκοπιχῆ; διὰ τὸν παρόντα xavóva * εἰ pd πού τις
ου]. Beveregii uota.
(10) Znpelopa Τέγονε συγοδικὀν &x προσελεύ- σεως. Ümnes codices , tam manuscripti quam jm- pressi, prater Bodieianuim, legnut, ση ::itoua yéyove αὐνοδ..;..ν τοῦ ἁγιωτάτον vretpiicxhv ..νροῦ Θεοδο-
σίου ix προσελεύσεως, eic. Synodalis declaratio [acta est sub sanclissimo patriurcha domino Theodo- &io, ex aupplicacone, ewe.
A5
IN CAN. E conc. CcaxRTBRAG.
—
46-
χαὶ τοῦτο θελήσει yivestat xav pávnv *o0 μοναχοῦ A scopi. faeere deben! : nisi quis forte lioe quoque
ἱερέως θέλησιν ἀπὸ stc μακρᾶς συνηθείας τῆς ἀντὶ γόρου καὶ κανόνος κρατούσης µέχρι τοῦ vOv.
— Z0NAP. Χρίσµατος ποίησις ἡ ἐπὶ τῷ ἁγίῳ µύρῳ
ἐστὶ τελετή. Καταλλαγὴ δὲ μετανοούντων τὸ λῦσαι «by ἑξομολογησάμενον τοῦ ἐπισιμίου , xal àv µετα- : volg. γενόµενον χαὶ ἐπιτιμηθέντα. '0; γὰρ ἤδη χα νῶς ἴσως ὁ τοιοῦτος δουλεύσας τῷ ἐπιτέμίῳ, fj xal τὸν
ὡρισμένον πληρώσας χρόνον, xal ἀνάλογον ἐπιδειζᾶ-
µενος: τὴν µετάνοιαν, λύεται τοῦ ἐπιτιμίου, καὶ f$ συνεστάναι τοῖς τιστοῖς παραχωρεῖται, 3) καὶ τῶν
ἁγιασμάτων μεταλαμθάνειν. Καταλλάττει γχὰρῶσπερ
αὐτὸν τῷ Θεῷ ὁ ἀρχιερεὺς διὰ τῆς μετανοίας, xai
οὕτω συνίστησιν ἀὐτὸν τοῖς πιστοῖς ἓν εὔ Ἐκκλησίφ, B
καὶ τῶν ἁγιασμάτων καταξιοῖ * f xal, Ecc τοῦ χρόνου ΄ τῆς Μετανοίας ἐπιδαφιλευομένου χαταλλάττετα:, ἔστιν ο ὅτε, ὅτε δηλαδὴ περὶ τὴν ζωὴν κινδυνεύει, ὥς φησι περὶ τούτου ὁ ἐφεξῆς χανών. Κορῶν δὲ καθιέρωσις οὐχὶ διακονιασών χειροθεσία ἑστίν» ἁλλ᾽ ἔθος fv προσάγεσθαι χόρας ταῖς ἐχκκλησίαις παρθενίαν ὁμο- λογούσας, xal ἀγνεύειν ὑπισχνουμένας , xat ταύτας el ἐπίσχοποι δι εὐχῶν χαθιέρουν, ὡς ἀνατεθείσας τῷ θιῷ, καὶ ἐχεῖνοι ἑφρόντιζον τῆς φυλακῆς καὶ ἀναγωγῆς αὐτῶν, μετὰ τὸ χωρισθήναι αὐτὰς ἐχ τῶν φατέρων αὐτῶν χαθὼς yet 6 μὸ χανὼν τῆς παρ- ούσης συνόδου. Ταῦτα οὖν Τ[λεσθαι παρὰ πρεσθυτέ- pur ἀπητόρεύσεν fj σύνοδος. Παρὰ yàp ἀρχαρέων xe οὐ ἆγιον χρίσμα τελεῖται καὶ ἁγιάξεται, xal
sola monacbi sacerdotis voluntate fleri velit, ex Jonga consuetudine, que pro lege et canone hucus-. qae obiinoit., '
ZONAR. Chrismatis confectio. cst sacri olei ex mystico ezremonisrum rita consecratio. Paniten- tium vero reconeiliatio fit, eam . quispiam crimen confessus, posiquam - inter poenitentes egit, mul- tamque persolvit, a poena in foturum tempus ab- solvitur, Tanquam enim is forte jam. satis supplicii laerit, vel eiiam quia definitam tempus impleverit, se satis magnum animi dolorem pro ratioae erimiuis indicarít, a pœua liberatur, eique vel cum fdellbus consistere, vel sacris etam. mysteriis. communicare permittitar. Deo enim quodammodo conciliat egm - antistes, intercedente ponitentia, ac ih ecclesia cum fidelibus constitnit, atque ad sanctorum com- municationem adnittit. Conciliatur prseterea quis aliquando, licet poenitentiss tempore nondum elapso, si de vita videlicet in. periculum veniat, ut de hae re canon iu sequentibus disserit. Virgines porro consecrare non idem est, ac diaconissas manuam ^ impositione consütuere ; verum antiqui moris fuit, puellas, quie virginitatem proflterentur et castimo- niam voverent, ín. templo sistere, quas episcopi adhibitis precationibus, veluti Deo dicatas, conse- erabant , earumque eustodim 4ο instituUonis , postquam a porentibus secessissent, euram ipsi suscipiebant, ut ex quarto et quadragesimo hujus sy-
παταλλαγὴ μετανοούντων γίνεται, Οἷς γὰρ δεσμεῖν C nodi canone facile apparet. 91 Hacergo 4 presby -
δέδυται, τούτοις καὶ οὐ λύειν ἑπιτέτραπται. Καὶ ἅμα
διακρίσεως ἀχριδοῦς χρεία εἰς «b γνῶναι, εἰ ἐκ ψυχῆς ᾿
µετενόῃησε xal. ἁρχούντως ὁ ἁμαρτήσες, «pb; ἃ ὁ αρισδύτερος ἴσως οὐχ Ixavbc ἔσται. Καὶ ἡ χορῶν χαθιέρωσις παρὰ ἀρχιερέων Υίνεσθαι διατέταχται, ἕνα εἴδησιν ἔχων ὅτι. χαθιερώθησαν, φροντίζῃ καὶ εἲς αὐτῶν διαγωγῆς τε καὶ φυλακῆς ἕχαστος τῶν ἐπισχόκων. Τὸ δὲ καταλλάξαι εἰς δηµοδίαν λειτουρ- γίαν τοιοῦτόν ἐστιν Οἱ ἐπιτιμηθέντε, xal τῆς ἐκκλησίας εἱργόμενοι ày ταῖς συνάξεσι μὲν μετὰ τῶν . πιατῶν οὐ παραχωροῦνται αννίστασθαι * καθ΄ ἑαυ- τοὺς 8k ὀμνεῖν τὸν Θεὺν καὶ δέεσθαι αὐτοῦ οὐ κω- λύονται ὅτε & τοῦ ἐπιτιμίου λνθῶσε, τότε αυνίσταν- «αι tolg πιστοῖς, καὶ δηµοσίᾳ, ἤγουν μετὰ τοῦ δήµου αισιῶν, toU. πλήθους δηλαδη, λειτουργοῦσιν, ἀντὶ τοῦ φανερῶς ὑμνοῦσι τὸ θεῖον, xai λατρεύουσι τῷ θιῷ. Ἐξείηπται γὰρ à λαιτουργεῖν χαὶ ἐπὶ λα- ερείας καὶ Üpvov. populo, fideliom videlicet multitudine, rei sacra
teris fieri synodus vetuit. Per antistites enim et san- ctum chrisma solemmi rita eooffeitur et sanctificaur, et panis obnoxii concjliantur. Quibus enim ligandi, lisdem et solvendi potestas permissa est. Solerii praeterea judicio est opus, ut, an ex animo doleat qui peccavit et satis. supplicii luerit, investiges ; ad quz providenda minus idoneus forte sacerdos fuerit, Virgines quoque per antistites consecrari decretum est, ut cum eae initiatas esse episcopi norint, earum institutioni et custodie singuli deserviant, Quod autem dicitur, ad publicum rei sacre ministerium conciliare, id- vero est ejusmodi : Quibus inoltz iudiets sunt, quique ab Ecclesia arcentnr , lis jh conventa — fidelium cousistere baudquaquam licet ; privatim tamen divinis laudibus ac precationi vacare minime probibentur,. Ubi voro poene obnoz? esse desieript, tunc ad Bdelĩum congressum admittuntur, et publice, boc est, cum ministerio vacant, hoc est, duce palam divinis
Jaudibes sc venerationi inserviunt. Hoc loco namque veneratio et laudes per rei sacre ministerium
signifeantar. APIZT. « Καὶ χρίσµατος κοίησις, fryouv µύρου κα.
« εασκενΆ, χορῶν χαθµρωσις καὶ καταλλαγἡ
ε τινος εἰς δηµοσίαν λειτουργίαν , ἀπὸ πρισθδυ:έ-
ο ere μὴ Υινέσθω. » —
Thv τοῦ ἁγίου µύρου χατασχευἡν, καὶ τελείώδιν, καὶ τὴν καθιέρωσιν τῶν παρθένων , xai τὴν εελείαν καταλλαγὴν τῶν ἐν µετανοίᾳ, ὥστε αὐτοὺς δηµοσίᾳ μετά τῶν πιστῶν συνίατασθαε, χαὶ «Ov θείων "£72.
ARIST. « Et chrismatis confeciio, sive unguenti -
« praparaiio, puellarum consecratio, et recon-
« ciliatio eujuspiau ad sacra publice cclebrangds,
« a presbyteris ne flat.»
Saneti ebrismotis praeparationem, et perfeetionem, οἱ consecrationem virginum, et. perfectam eorem, qui poenitentiom agunt, reconciliationem , vi ili publice cum fidelibus consi.iant, ei divinoruta
41
THEOD. BALSAMON
sacramentorum liant participes, presbytero facere A λαμόθάνειν ἁγιασμάτων, κρεσδύτερος οὗ συγχεχώρη-
μου permittitur : sed 64 ab episcopo fleri debent.
CANON Vil .
« Si quis in periculo constitutus seipsum secris « altaribus, absente episcopo, reconciliare peti -
« verit, jure debet presbyter episcopumconsulere,
« et sic. periclitantem ex ejus precepto recooci-
« lisre. Hanc aotem rem sáluteri. consilio
« confirmare debemus. Byaodos dixit : Sufficit,
« quod vesira sanctas mes necessario juvare
« quem censet. » |
.BALS. Confessiones hominum : audire οἱ peecaia remittere, siae episcopali permissione, sacerdetibos Aonlicere, ex presenti quoque catcone evidenter osteaditar. Dicit enim . Si quis. ia periculo mortis
fuerit. constitutus, et peliverit. reconcilisri, id est, -
&ibi permitti, ut post confessionem divinorum sacramentorum sit particeps (abesi autem episco- pus), non potest sacerdos eum reconciliare : sed laterrogare debet episcopum, qui obtieet locum apostoli, et ligandi ac solvendi potestatem a Deo accepit, οἱ ejus hortatu facere reconciliationem, si modo expeditum sit. interrogationem fleri. Si enim longe abest episcopus, ei mors itéminet, eliam absque luterrogatione episcopi, dabitor reconciliatio & sacerdote, secundum canonem 43 preseptis aynedi. Si ergo nec. extremam quidem reconcilie-
ται ποιεῖν ' ἀλλὰ παρ᾽ beioxóxeu ταῦτα ópeDoon
γίνεσθαι. ... ΚΑΝΩΝ Z'. ^ « άν τις ἐν καινδύνφ κχαθεστὼς αἰτήσῃ δαντὸν
« καταλλαγ]ναι τοῖς ἱεροῖς θυσιαστηρίοις, τοῦ
« ἐπισκόπου ἀπόντος, ὀφείλει εἰχύτως ὁ πρεσθύ-
ε τερος ἐρωςῆσαι τὸν ἐπίσκοπον, xai οὕτως τὸν ἐν
« Χινδύνψ παταλλάξκι χατὰ τὴν ἐχείνον: παραγ- . ελίαν. Τοῦτο δὲ τὸ πρᾶγμα ὀφείλομεν ου.
« τηριώδει βουλὴ χυρῶσαι. Ἡ σύνοδος εἶπεν
« "Apssl ὅπερ ἡ ὑμετέρα ἁγιωσύνη ἀναγχαίως
« ἡμᾶς ὠφελῆσαι χατηξίωσεν. »
ΒΛΑΣ. Καὶ ἀπὸ τοῦ παρόντος κανόνος ἑναργῶς ἀναφείνεται μὴ ἐξεῖνας τοῖς ἱερεῦσιν ἐξομολογήσεες ἀνθρώπων ἀναδέχεσθαι, χαὶ συγχωρεῖν ἀἁμαρτίας, χωρὶς ἐπισχοπικῆς ἐπιτροπῆς. Ψησὶ γὰρ, "Eàv χιν- δννεύῃ τις περὶ τὴν ζωὴν, καὶ ζητήσῃ καταλλαχῇ- vat, Ίχουν παραχωρηθήναι εἰς µετάληψιν τῶν θείων ἀχι.σµάτων µετά ἑἐζομολόγησιν (ἄπεστι δὲ ὁ ἐπίσκο- πος), οὐ δύναται ἑερεὺς χαταλλάξαι τοῦτον, ἀλλ ὀφεί- Mt ἐρωιᾷν τὸν ἐπίεκοπον τὸν ἑπέχοντα τόπον ἁφοστό: λου, καὶ λαθόντα ἐξουσίαν ἀπὸ θεοῦ δἐσμεῖν τε xal
λύειν, καὶ μετὰ προτροκῇς αὐτοῦ ποιεῖν τὴν καταλλα- ᾿ rij, ἐὰν τέως Eds εὐχερὲς Υενέσθαι τὴν ἐρώτησίν.
Ki γὰρ ἄπεστν μαχρὰν 6 ἑπίσχοπος, καὶ. ὁ θάνατος Ἔφίυταται , καὶ χωρὶς τοῦ ἑρωτηθήναι ebv ἐπίσκοπον δῥοθήσεται καταλλαγὴ παρὰ τοῦ ἱερέως, χατὰ τὸν Y κανόνα τῆς παρούσης συνόδὀν. El γοῦν οὐδὲ ἐπιτελεύ-
tionem dat sacerdos sbsque episcopali permissione, ϱ «toy. κατελλαγἠν joi; ἐπισκοπικῆς ἐπιεροκὴὲ ὁ
ut qui ligandi et solvendi potestatem Don habeat ; muito magis nec sani confessionem recipiet. His
autem its se habentibus, et eum canon 6 non ᾽
statuat, quid in sacerdotem, qui aine permissiene episcopi confessiones audiit, secundum Fortunati jaterrogationem θετὶ débeat, sed mec presens
eanon quidquam de 60 decernat; dixerunt quidatn, .
episcopali judicio relinqui supplicium ejus, qui canonem transgressus est. Sanctiesimus autem ille pauiarcha dominus Michael, qui fuil supremus philosophoram, dicebat eum sacerdotem depoai debero, secundum canones qui statuunt, deponen- dos ease eos, qui ultra provincia aliquid sacerdotale exercent, et canonum (ranagressores..
ἐερεὺς δίδωσι, ὡς μηδὲ LCovciav ἔχων τοῦ δισμεῖν καὶ
λύειν, πολλῷ πλέον ἐξομολόγησιν οὐ δέξεται ὁγιαίνον.
τος, Τούτων δὲ οὕτως ἑχόντων, καὶ τοῦ c' xavóvoc pl παρακελευσαµένου εί ὀφείλει γίνεσθαι clo τὸν ἱερέα τὸν δίχα ἐπιτροπῇ; ἑκισπόπου ἁεξάμενον λογισµοὺς, κατὰ τὴν ἐρώτησιν τοῦ Φορτουνάτον. ἀλλὰ μηδὲ τοῦ παρόντος χλνόνος πιρὶ τούτον τι διοριζοµένου * εἷ- πόν τινες παρὰ «fj ἐπισχοπικῇ διαχρίσει ἀναχεῖσθαι shv χόλασιν τοῦ καραδάτου τοῦ κανόνος. Ὁ δὲ ἁγιώ- τατος ἐχεῖνος πατριάρχης Χχυρὸς Μιχαἡλ, 6 Τεγονὼς Ὀπάτος τῶν φιλοσόφων, ἔλεχεν ὀφείλειν χαθαιρεῖαβαι τὸν τοιοῦτον ἱερέα, κατὰ τοὺς κανόνας τοὺς διοριζο: µένονς καθαιρεῖσθαι τοὺς παρ᾽ ἑνορίαν ἐνεργοῦντας ἱερατιχκόν τι, καὶ τοὺς παραδάτας τῶν χανόνων.
529 LONAR.Hic quoque judicandifaculterem pe- D {ΩΝΑΡ, Κάνταῦθα thv διάχρισεν ὁ χανὼν τοῖς
bes episcopos canon 6959 decernit. Si guis enim, in- quit, vel ex ororbo, vel ex alía cansa de vita pericli- teiur, qui pœnis Juendis sit addictus, 21que a sancio
altari procul arceatur, i$ vero alribus sacris
conciliari, hoe est, ad divinam communicationem episcopo sbs^ste admitti postulet; presbyter,
jaquít c3nou, episcopum censulere, ac euin, qui ia.
pericplo versatur, cx illius precepto conciliare debet, Merito aulem Αα pomis liberandi potestas episcopis adjudicata {αἱ , ^um ob ezplicatem rationem, tum quia δυπιπὶς sagerdotibus, quos penes ligandi ac solvendi auctoritas est, proprie verhorum illa projatio convenit. Quinime monachi quoque, qui. hoc tempere confessiones excipiunt;
ἐπιῤχόποις ἀνατίθησιν. Εάν γὰρ, φησὶ, χινδυνεύῃ τις περὶ τὴν ζωὴν ἐκ νόσου fj ἐξ ἄλλης αἰτίας, ἐπι- φετιµηµένος Ov, καὶ cip ἁγίῳ θυσιαστηρίῳ αροτελ- θεῖν χωλνόμεγος, καὶ αἰτήσῃ χαταλλαγῆναι αὐτὸν tole ἱεροῖς θνσιαστηρίοις, ἀντὶ τοῦ δεκτὸν Υενέαθαι
εἰς τὴν θείαν µετάληψιν, ἄπεστι δὲ ὁ ἐπίσχοπος, ὀφείλει, φησὶν ὁ κανὼν, ἑἐρωτῆσαι τὸν ἐπίσχαπον
ὁ πρεσδύτερος, xal οὕτως τὸν ἐν χινδύνῳ χαταλλάδαι, καθὼς Σχεῖνος ὁπάθηται. Εἰκότως δὲ τοῖς ἐπισχόποίς ἡ λύσις ἀνετίθειο τῶν ἐπιτιμίων διά τε. τὴν ἤδη ῥηθεῖοαν αἰτία.., καὶ ἅτι τοῖς ἀρχιερεῦσιν 4 ἐξαγό- ρεναις ἀἁρμότει, ὡς δισμῶν καὶ λύειν δεδυνημµένοις. Καὶ οἱ vov γὰρ λοχιαμοὺς δεχόµενοι μρναχοὶ, οἱ μὴ i ἀρχιεβεως ἐπιτραπῶσι δέχιεσθαι λοτχισμοὺς, οὔτε
νο
49
δεσαεῖν οὔτε λύειν ἔχονσιν ἐξουσίαν. Τοῖς γὰρ ἱεροῖς A
ἀποσνόλοις τὴν ἐξουσίαν ταύτην Ἔδωχεν ὁ Χριστός. Ίδκον δὶ τῶν ἀποστόλων οἱ ἀρχιρεῖς πληροῦθιν,
APIZT. « Τὸν ἓν χινδύνφ καθεστῶτα' καταλλάξαι « εοῖς ἱεροῖς θνσιαστηρίοις θέλων ἱερεὺς, ἑρωτάτω €. Sby ἐπίσκοπον, καὶ κατὰ τὸ λεχθὲν ποιείτω. »
*O προγραφεὶς χανὼν καρ᾽ ἐπισχόκου «hy χαταλ. λαγὴν προαέταξε γίνεσθαι» ὁ δέ παρὼν διατάττεται, χατὰ Ὑχώμην εοῦ ἐπισχόπου, καὶ παρὰ πρεαθυτά- guv ταύτον τελεῖσθαι. — | J
KANQN H'.. | € Περὶ τῶν τοὺς Πατέρας αἰξαυμένων, καὶ ὥστ
€ μηδενὶ διαδεδλημἔνων «ἐδεῖναι ἐπισχόπου κατ. B.
« ηγορεῖν. Νοομήῄδιος ἑπίσχοπος Μαξουλιτᾶνος ε εἶπεν ^. Elot πολλοι οὐχ ἀγαθΏς ἀναστροφῆς,
« οἵτινες ἡγοῦνται τοὺς Ἡστέρας "xol ἐπισχό-.
επους (14), óc ἔτυχεν, ὀφείλειν ἐνάγἐαθάι τοὺς
4. τοιούτους δεῖ προσδέχεσθαι, f| μὴ; Λδρήλιος
€ Μαΐσχοκος εἶπεν Ἀρέσχει τοΐνυν τῇ ἀγάκῃ ε ὑμῶν τοὺς εἴς τινα µόση ἐμπεπλεγμένους κατὰ « Πατέρων φωνῆν κατηγορίας ἀποτίθεαθαι, "Ex
« πάντων τῶν btt σχόπκων ἐλέχθη * Ἐάν διαδέθλη- .
« *at ὁ τοιοῦτος, μὴ, προσδέχεσθαι.
BAAZ. 'O é' κανὼν τῆς οἵτονμενιχῆς δευτέρας αυνύδού διορίζεται μὴ εἶναι εὐπαραδέκτους εἰς ἐκισχό- πων καὶ κληρικῶν χατηγορίας ἅπαντας * ἀλλὰ μόνους
τοὺς ἀνεκιλήπτους. ᾽Ανάγνωθι οὖν 95v τοιοῦτον xa- C
vóvà προγενέστερον ὄντα * xal τῆς πἀρούσης σννόδον Χανόνα px», ϱκβ’, pi καὶ pia. — | ΖΩΝΑΡ. Rai ὁ ρχη’ χανὼν τῆς παρούσης συνόδου, καὶ ὃ px0' xal ὁ pX περὶ ταύτης τῆς ὑποθέσεως διατάττονται, πλατύτερον διαγορεύοντες εἶνες εἰσὶν ἄδεκτοι εἰς ἐπισχόπου κατηγορίαν. Καὶ ἡ δευτέρα δὲ οἰχουμενιχὴ σύνοδος, πρυγενεστέρα οὖσα τῆς συνό- δου ταύτης, ἓν Ex7tp κανόνι περὶ τούτου τοῦ χεφα- Aaleu ὠρίσατο, διαταξαμένη vivec δεχθήσονται vats- γοροῦντες ἐπισχόπων χαὶ χληρικῶν, ᾿Αναγνωστέον οὖν by xavéva ἐχεῖνον xal τὴν ἐχείνου ἐξήγησιν. Τὸ δὲ,
οὐκἀγαθῆς ἐπιστροφῆς, ἀντὶ τοῦ οὐκ ἀγαθῆς διαγω- ΄
γῆς, o0 χαλοῦ βίου, εἴρηται.- ΛΡΙΣΤ. « Ἔδοξε τοὺς el, µύση ἐμπεπλεγμένους
« κατηγορίας μὴ ἁποτίθασθαι * ἀλλ' ἀδέχτους εἶναι D
« πρὸς τὸ χατηγορεῖϊν. » )
Είρηται xai ἓν τῷ ἔχεῳ κανόνι εῶν àv Κωναταν.
'IN CAN. VIII 6086. CARTHAG. | 50
(6ἱ episcopo concedente id faciant, neque ligandi meque solvendi ullam facultatem babent. Sacris enim apostolis ea potestas a Christo data. In apostolorum perro locum summi sacerdotes substituti atque suffecti sunt. | ARIST. « Sacerdos, quempiam in pericole consti « tutum saeris sitaribus reconciliare capiens, « episcopum «consulat ; et,. quod ei visum est, « faciat. ο» . Canon antescriptus ab episcopo fieri reconcilia- — tionem mandavit : δὲ praesens etiam a presbyleris . cum episcopi voluntate eam fleri jubet.
« De iis qui majores natu crimiosntor, et ut nulli, '« eujus vita infamia laborst, liceat episcopum
« accusare, Numidius episcopos Mszulitanus di" il: -
« Sunt multi aon bong conversationis, qui esxi- . « stimant majores ustu et episcopos debere pss-
| « alm. et temere reos sgi : eoene oportet admit-
« tete, an non ? Aurelius episcopus dixit : Placet
« ergo diléctioni veſtræ eos, qui aliquibus set-
« leribus illaqueati. sunt, aceusstionis vocem
« adversus Patres edere? Ab ornnibug episcopis
« dictum est : Si quis infamis laboret, ne admit-
t tatur. » |
BALS. Sextus canon universalis secundse eynodi statuit, non esse omnes ad e&piscoporum et cleri- eorum àceusationes admittendos, sed eos solum qui sunt a repreheasione. alieni. Lege ergo eum canonem, qui est anliquior; ef prsesentis synodi canones 198, 129, 130 et 121.
ZONAR. Centesimus quorue vicesimus octavus, vicesimus nonus, et tricesimus hujus syuodi cano- nes eadem hac de re disserunt, et fusius, quibus. tam episcopl nomen deferri haud liceat, expo-. nunt. Secunda quoque ceumenica synodus, qua hac synodo antiquior fuit, idem hoc argumentum sexto esnone pePtractans, quinam episcoporum ac clericorum accusatores admittendi sint, definivit.
Is ergo canon cum sua explicatione logendus. illud
vero, conversationis non bons, pro vita moribusque
ininime ptobatis, accipiendum.
ARIST. « Visum est, ut isti qui sceleribus sunt « illaqueeti, accusationes non edant; nec od ε crimen alicui inferendum admittantur. » Dickur et in. sexto sanetorum Patrum Coustsn-
Guill, Beveregii not.
(M) Τοὺς κπαεέρας καὶ ἐπισχόπονς. Grencus . &6 carere auspicione. atque inimicitia, et irreprehen-
horum esnonum interpres, majores nain, int tstur κατέρας. [η Latina enim editione, ex qua versio Graca hausta est, locus bie sic legitur : Preterea sun quamplurimi nou bona consersatio- nin qui existimant majores. natu vel episcopos pas- - sim modu eolleetione legit. Ubi episcopi diserte- vocantur ε καΐν; quo eliam nomine appellantur s ullo, poo Romano, in rescripto a Athanssio et alils, dicente :. Criminationts ma- vum ναί alios ne fiant, nisi per ipsos qui Orimina inendant, εἰ tamen tpsi diani et irreprehen-
e in accusationem. pulsandos ; quemad- . onysius Exiguus in sua horum eanonum .
Orientales .
sibiles epparuerint, et actis publicis decuerint omni sibilem ᾖάσπι etque conversationem. ducere. Jul; rescript, eap. 20, necnon a concilio CarthaginengE 4 sub Grato habito, anno Domini 348, ubi dicitur :. Gratus. episeopus dizit, manifestum. est. illum mon. esse Dei, qui humililatem | contemnit, sed diaboli,
qui superbie inventor et princeps est. Unde οἱ ovis
tumidus vel. contumeliosus exstiterit. in majorem Tzalu, eel cliguam causam habuerit, 4 tribus vieinis.
igcopis, si diaconus est, arguatur ; presbyter, a seu; st episcopus, α duodecim consacerdotibus audiatur.
Concil. Carthag. 1, can. 11.
5l | THEOD. BALSAMON - | to tinopole tongregatorum canone, accusatores ad A τινουπόλει αυνελθόνειον ἁγίων Παγέρων uh &vetici-
epiecopos accusandos sine examinatione non ad- mitti, Sed primo religionem eorum examinare, ne haeretici sint ; deinde et opiniones eorum investi gare, ne forte condemnzi sint, aut. ejecti, ant ex- coumunicati, aut 3b aliis criminibus accusati ; et qui forte se eriminum Ipsis objectorum innocentes non ostendant, Hoe itaque. ei priesenti videtur ea- noni, ui nemo, qui et ipse. criminum reus est, ad episcopi accusationem admittatur.
58499 CANON IX. « De iis, qui pro suorum peccatorum meritis ex « ecclesiastico eofta ejieluntar. Augustinus. epi- e scopus et Numidiese provincim legatus dixit :
« Hoc decernere velitis, ut eos, qui. pro suorum B
e triminum — meritis Eeclesia ejecti sunt, si « quis episcopus vel preshyter ín etoaumunios « neta. recipiat, ipse quoque pari cum eis eri- ϱ mini obnoxins videatur, qui proprii episcopi « canonicam senteptism effegiunt. Ab omnibos « episcopis dictum est : Omnibus placet. »
BALS. Lege ssnctorum apostolorum eanones 11, 42, 53, Antiochenm synodi canonem 6 et Bardi- censis synodi canonem 13, docentes quid debeat flehi eis, qui depositos vel segregato$ clerieos re- cipiunt : similiter οἱ ils, qui laicos segregatos re- elpiunt, Praesens autem canon decernit, ut. clerices
στως τοὺς κατηγόρους εἰς κατηγαρίαν ἐπιαχόπων παραδέχεσθαι - ἀλλὰ πρῶτον ἐξετάζειν τὴν θρησκείαν
αὐτῶν, ἵνα μὲ alpsctxel ὧσιν * εἶτα xal τὰς ὁπολή-
Ψεις αὐτῶν ἀνερευνᾷν, μὴ ποτε κατεγνωσµένοι εἰσ].
καὶ ὁποδεδλημένοι, καὶ ἀκοινώνητο , ἃ ὑφ᾽ ἑεέρων ἐπὶ ἐγχλήμασι κατηγορδύµενοι. καὶ µήπω ἀθώους ἑαντοὺς τῶν ἐπαχθένίων αὐτοῖς ἐγχλημάτων ἀπίέδει» lxv. Τοῦτο γοῦν xui e παρόνει δοκεῖ κανόνι, «b uh
Ὅ τινα ἔνοχαν ἐγχλήμασιν ὄντα slo κατηγορίαν ἐπισκό-
Φου καραδέχεσθαι. . KANON 6. | € Περὶ τῶν και) ἀξίαν τῶν οἰχείων ἁτοπημάτων τοῦ
ε ἐχχλησιαστικοῦ συλλόγου ἐχδαλλομένων Αὐγου-
« στῖνος ἐπίσκρπος xai τοποτηρητὴς τῆς Νουµιδι-
€ χῆς χώρας eins * Τοῦτο ὁρίσαι καταξιώσατε,
ε ὥστε εοὺς ἁξίως cov οξχείων ἐγχλημάτων ἀπὸ
« τῆς Ἐκκλησίας διωχθέντας, ἐάν ti; ἐπίσχοπος
ε 3j πρεαθύτερος δέξηται εἰς χοινωνίαν * καὶ αὖ-
τς τς ἔτι μὴν τῷ Loo ἐγχλήμαιί ὑπεύθυνος φανῇ
« ἃμα τοῖς τοῦ οἰχείου ἐπισχόπου τὴν κανονικὴν
« φῆφον ἀποφτύγουσι, ᾿Απὸ πάντων τῶν ἐπιακό-
« "ov ἐλέχθη Πᾶσιν ἀρέσχει. »
BAAS. ᾽Ανάγνωθι τῶν ἁγίων ἀποστόλων κανόνας — ur, E, AP. τῆς kv Αντωχείᾳ συνόδου καν. c^, xai τῆς ἐν Σαρδιχῇ xav. (γ΄, διδάσχοντας τί ὀφείλὲι γί- νεσθαι εἰς τοὺς δεχοµένους καθηρηµένους fj ἀφωρι- αµένους χληρικούς, ὡδαύτως xal alc τοὺς δεχοµέ- νους ἀφωρισμένους λαϊχούς. Ὁ δὲ παρὼν διορίζεται
Ecclesia ejectos propter justas ab ipsis perpetra- 6 τοὺς διωχθέντας ἀπὸ Ἐκχλησίας χληρικοὺς διὰ ἁξίαν
terum criminum ponas, $i aliws episcopus vel pre- abytler ad communionem. susceperit, is quoque, similiter ae qui suscipitur, poniator. lis ergo, qua ab aliis canonibus eta priesenti eenstitüta snnt, collectís, dic quod $$ clericum depositam. slios episcopus in sacerdotalem communionem susce- » perit, deponetur: si autem una cum segregato oraverii, segregahitgr. Propterea enim presens - quoque canón dicit ; Similiter ae is qui Ecclesia ejectas est, episcopum, qui eum suscepit, esse pu- niendum. Nota antem, quod etiam praesena canon
non cima examinationem, sed post. condemoatio--
nem peccato convenientem, vult. elericos. deponi vel segregari.
ἑχδίχησιν τοῦ παρ᾽ αὐτῶν τολμηθέντος Ἱγχλήματος, ἐὰν ἕτερος ἑπίσχοπος ἡ πρεσθύτερος δέξηται εἰς κοινωνίαν, καὶ αὐτὸν ὁμοίως τῷ δεχθέντι πολάτε- σαι. Συναγαγών οὖν τὰ παρὰ τῶν ἑτέρων κανόνων
xai τοῦ. παρόντος χανόνος διορισθέντα, elu ὅτι, ἐὰν
χληρικὸν καθῃρηµένον δέξηται ἕτερος knlexouec εἰς αχοινωνίαν Ἱερατιχὴν , καθαιρεθήσετοι ἐὰν 8k. μετὰ ὀφωριαμένου συνεύξηται, ἀφοριοθήσεται. Διὰ vàp φοῦτο καὶ ὁ παρὼν χανὼν εἶπεν ὁμοίω; τῷ ἐχθλη-
^ θένει τῆς ἐχκλησίας sv δεξάµενον αὐτὸν ἐπίοχοπον χολάζεσθαι. Σηµείωσαι δὲ ὅτι xal ὁ παρὼν κανὼν
οὖχ ἀσνντηρήτως, ἀλλὰ μετὰ χαταδίχην ἀξίαν τῷ ἁμαριλματι θέλει τοὺς χληριχοὺς καθαιρεῖσθαι 1) ἀφορίσεεθᾶι,
ZONAR.. Hoc idem sanctorum spóstelorum un- D ZONAP, Τοῦτο xal ob τῶν ἁγίων ἀποστόλων $ τε
decimus et duodecimus et tricesimugs sccundus constituerunt, Quae igitur in. iis. scripta sunt, hic etiam sufficient, Quinetiam synodi Antiochens ca- non 6 de eodem loquitar, et Sardicensis canon 135. ARIST. «Qui cum excommunicato communiesat, « ipee sit exeommunicatusg. » ' Qui a proprio episcopo exoommunieatum reci- pit, et cum eo sacra ministrat, segregationis non ignatus, et ipsesit excommunicalus. Similiter et qui hæretieis communicat, lisqne compreecatur , cum fidelibus ne communicet; sed Ecclesia ex- trudaiur. CANON X.
t De presbyteris, qui s propriis episcopis conde-
ια’. καὶ iB, καὶ 1β’, διιτάξαντο. "À γοῦν kv ἐκείνοις ἐγράφη,.χἀνταῦθα ἀρκέσουσι. Καὶ ὁ τῆς ἐν Ἄντιο- χείᾳ δὶ συνόδου Έχτος χανὼν περὶ τούτοῦ δισλαμθά- νει, xa ὁ ιΥ τῆς ἓν Σαρδιχῇ.
"APIET. « 'O ἀκοινωνήτωῳ κοινωνῶν ἀχοινῶνηκος. ,
*O «iv ὑπὸ «oU. ἰδίου ἐπισχόπου ἀφορισαθέντα δε- χόµενος, καὶ συλλειτουργῶν αὐτῷ, ἐν εἰδὴσει ὢν εοὺ
:ἀφορισμοῦ, ἀφωρισμένος xal αὐτὸς ἔστω. Ὡσαύτως
καὶ ὁ αἱρετιχοῖς κοινωνῶν, xal φυνευχόµενος αὐτοῖς, τοῖς πιστοῖς οὐ συγκοινωνῄσει, ἀλλά τῆς Ῥνληρίας ἑξωθήσετα.:.
ΒΑΝΩΝ F. « Περὶ πρεσθντέρων τῶν üt) τῶν οἰχείων καταχι»
53 | IN CAN. IX CONC. CARTHAG. a 3a 4 Vepitoudvuev ἐπισχόπων ᾽Αλύπιος ἐπίσχαπος το: Α
« πστηρητὴς τῆς Νουμιδικῆς χώρας εἶπεν * 006b ε ἐχεῖνο δεῖ παρεᾶσαι, ἵνα, ἐάν τις τυχὸν πρεσβύ- s vepoc, ἀπὸ τοῦ ἰδίου ἑπισχόπου χαταγνωθεὶς, 4. φυσιότητί τινι καὶ ὑπερηφανίᾳ Σπαρθεὶς, ἡγή- € σεται ὀφείλειν κεχωρισµένως ἅγια τῷ θεῷ προσ- 4 φέρειν, Ἡ ἄλλο ἀνορθοῦν θυσιαστἠριονοοἱηθείη ε χατὰ τῆς ἐχχλησιαστιχῆς πίστεως xat καταστά-
« σεως". ὁ εοιοῦτοί ἀτιμώρητος ph ἐξέθῃ. Ba- .
ε λεντῖνος Σπίσχοπος τῆς πρώτης καθέδρας τῆς e Νουμιδιχῆς χώρας εἶπεν, Αναγκαίως «f ἐχκλη- « ιαστικῇ πίστει xal τάξει σὐμφωνά εἶσι τὰ παρὰ & τοῦ ἁδελφοῦ ἡμῶν Ἁλυπίου προενεχθέντα. Λοι- « πὺν εἰ δοχεῖ τῇ ὑμετέρᾳ ἀγάπῃ εἴπατε. Ἡ ούν- . & οδος εἶπεν, Ἐάν τις πρεσθύτερος, κατὰ τοῦ ἰδίου « ἐπισκόπρυ φυσιωθαὶς ἀχίσμα seien » ἀνάθεμα,
« lotos. ;. . BAAX. Ὁ λα’ ἀποστολιχὺς χανὼν «τοὺς tapaayvá- γοντας, χληρικοὺς μὲν Όντας, χαθαιρέαει χαθυποδάλ- Mt, λαϊχαὺς δὲ ,.ἀφορίζεφθαι διορίζεται πλὴν pat πρώτην χαὶ δευτέραν καὶ ερίτην Φαράκλησιν. Ὁ δὲ παρὼν κανὺν καὶ ὁ c ες bu Γάγγαφ ἀναθεματίζει τούτους, Tw γοῦν ὀφεΏομεν «αριασχεῖν ζητητίον.
Ofoyet οὖν ὅτι καὶ ἄμφω κατὰ τοὺς κανόνας γενήσε-
"ut. Πρῶτον μὲν γὰρ κατά τὸν ἀποστολικὺν χανόνα ol σχισματικοὶ παραγγελθήσονται τοῦ χακοῦ ἁκοσχέ- οθαι : καὶ ub πεισθέντες, καθαιρεθήσονεα: 7| ἀφορι- σθήσονται * €) δὲ καὶ οὕτω τῇ φυσιότητε, τουτέστι τῇ xtvoloClg. καὶ τῇ ἀγηχοῖα, ἑμμένουσιν, ἀναθὲ- ματι Χαθυποδληθήσονταε, ὡς δεσηπόφα µέλη ἐχ τοῦ
ὑγιαίνοντο; ed pastos τῆς Ἐκχλησίας ἐκχοπάντες, Τὸ
T5p ἀπεντεῦθεν ἀναθεματισθῆναι τοὺς μὴ διὰ δογμα- Suv ροσχεχρουκότας αἰτίαν, ἀλλὰ διὰ ἁλαζονείαν καὶ νοὺς χουφότητα κατὰ τῆς ἐχχλησιαστικῆς κατα- οτάδεως ἀνακτήδαντας ς βαρύτατὀν ἐστιν, ὡς ἐμοὶ δοκεῖ, ᾽Ανάγνωθι καὶ sbv a' χανάνσ τοῦ μεγάλου Βασιλείου, διδάσκηντα διαφορὸν αἱρετικῶν , σχισµα-
τικὼν xal πἀρασνναγόντων. Ἐνταῦθα δὲ καταχρη-
στικῶς ἐξελάφθη τὸ σχίσμα χαὶ ἡ παρασυναγωγὴ elg «obc χατὰ ἁλαζονείαν κατὰ φοῦ ἐπιαχόπου αὐτῶν φυσιωθέννας καὶ ἁποφχιαθέντας.
ZBNAP. Ἐὰν πρεοδύφερος ἐπιτιμηθεὶς ἀφορισμῷ
ίσως ἑπαρθῇ φυσιότητε, εουτέστι κενοδοξἰᾳ xat ὄγχῳ, ᾿
« mnantnr, Alypius episcopus regionis Numidice
* legatus dixit ; Nec illud praetermittendum esi,
« utsi quis forte presbyter à proprio episcopo
" econdemaoatus, tumore quodam et arrogantia
« elatus, existimaverit debere separatim Deo
« sancta offerre, vel aliud altsreerigendum puta-
« verit adversus ecclesiasticam Odem et copgli -
« tutíonem: i& ne impunis. evadat. Valentinus
« episcopus prima cathedra Numidiez regionis
« dixit: Necessario ecclesiastice fidei et. ordiui
«eonsentiunt, qum a fratre nostro Alypio pro-
« lata &unt, Quod. superest, quid vesiræ vidctur
4 dilectioni dicite, Synodus dixit : Si quis pre-
" sbyter adversus proprium episcoptim inflatus ε &Cbisma fecerit, síitanathema. »
-BALS. Tricesimus primus esaon apostolicus eos, qui s congregatione divertunt, al sint quidem cle- rici, depositioni.sebjicit : laleos autem segregandos deceruit ; sed post primam et seeundam οἱ tertiam sdmonilionem. Prssens sutem canon et sextus G»ogreusis 606 ansthemstizat, Qoid ergc sequi debesmos querendum est, Existimo ergo, quod
utramque flet ex canonibus. Primum 'enim secun--
dum canonem apostolicum schismaticis densntis- bitur, $3 ut a malo abstineant: et, nisl paruerint,
deponentur vel exeomumunicabuntur. Sin autem
sic quoque τω inflatione, boo est, vana gloria et
inobedientia, perstiterint, anatbemali subjicientur, ut membra putrida e sano Ecclesise corpore ae-
putati. Ex hoc enim ipsos esse anathematizatos, qoi non propter eousam dogmatleam offenderugt, sed propter arregantisw et mentis levitatem adversus ecelesiacticta constitutionem se insolenter gesse - τυρί, est gravissimum, ut mibl quidem videtur. Lege etiam canonem 4$ magoi Basilii, qui doc differentiam luereticorum, schismaticorum et eorom quia cong zotione divertnot. Hic antem abusive acceptum est schisma, et 4 cougrcegatione diver- $io, pro iis qui ez arrogantia adversus suum epi- scopum inflaii sunt et ab eo abscissi. -
LZONAR. Si quis sacerdos segregatione forte mul- tajus, inflatione, boc est, arrogantia superbiaque
χαὶ ἰδίᾳ πρλοφέρῃ τῷ 8e , ἱερουργῶν xaD' ἑαυτὸν, D effertur, ac Deo. privatim. offerat, aliisque uon
J| αὐτὸς νέον θυσιαστήριον καινουργήσῃ χατὰ τῆς ὑκκλησιαστιχῆς πίστεως xal καταστάσεως συγχέει, γὰρ τὴν ἐχκλησιαστιχὴν χατάστασιν, ὡς τῶν πρε- σόντέρων ὑπείχειν ὀφειλόντων τῷ ἑπισχόπῳ, ἐχεῖνος χαὶ ἀντεπράττων χαὶ ἀνθιστάμενος αὐτῷ, xai κατὰ «ες «πίστεως Toul: οἱ γὰρ ἄπιστοι, βλέποντες ὅτι
ἁπάχκτως διἀγουσιν ol ἠερωμένοι, Χωμῳδήσουσι τὴν .
φίστιν τοὺς Υοῦν τοιούτους οὐχ ἀτιμωρήτους Oel, φαδὶν, εἶναι, 60 xai ἀναθέματι αὐτοὺς f$ σύνοδος κατεὀίκασε. Καὶ à c' δὲ τῆς bv Γάγγρᾳ συνόδ»ν xa- wv ὑπὸ ἀνάθεμα τοὺς παρα 2ννάγοντας ἐποιήσατο, Ὁ N «by ἁποστόλων λα’ xaviby χαθαίρεσιν τῶν τοι- οὗτων χαταφηφίζεται.
adhibitis sacra faciat, aut novum ipsealtare adversus
ecclesia stieam fidem 36 constitulionen excitavc-
rit ; exerit ille siquidem Ecclesi; constitutionem, qui cum episcopo audientes esse presbyteri de- beant, obluctatur ipse, et obsistit ; fldei vero quo- que est injurius, qua infidelium irrisione, post- quam sacris iuitiatos homines perverse vitam agere animadverterint , ludetur. Ejusmodi igitur — ho- mines, nequaquam impuue abire nportere synodus asserit, illosque proinde anathematis pcena te- neri iubet. Eamdem quoque anathematis penam, aexto canono in eos, qui privatim ecclesiam. ba- bere volgnt , Gaugrensis synodus statuit. Sanctorum vero apostoloram primus οἱ quadragesimus. cnni. depositiouis in eos ponam deceruit.
$5 THEOD. BALSAMON 96 ARIST. « Qui 3b episcopo condepinator, si postea À ΑΡΙΣΤ. « 'O ὑπὸ ἐπισχόπου χαταγνωσθεὶς, εἴτα
» discesserit, et altare xerit, vel obtulerit, pu
« niendus. »
Qui à proprie segregatus episcopo, ad synodum, cui episcopus suus sabjacet, Don accedit, ut que ad segregationem. ejus pertinent examinaret, et quod prseter rationem factum est corrigeret ; sed aeperbia et fastu. elatus, eo quidem contempto se - 3b Ecclesia separaverit, et aliud struxerit altare, el saneta Deo obtulerit; 1alis, ut contra fidem et constitutionem ecclesiasticam haec faciens, non im- , pene feret, sed anathemate percutiefur.
CANON XI. e Si quis presbyter in sus vine agendo ratiome
e condemnatus fuerit, debet is vicinis episcopis B
« renunieare, ut ipsi rem audiaut, et per ipsos « proprio episcopo reconcilietur; si hoc autem « non. fecerit, sed (quod absii !!) superbia inlla- « tus, 86 a proprii episcopi conimunione separa- « verit, et una cum aliquibus schisma faciens « Deo ssactum obtulerit, is anstberoa reputabi- ε tar, et proprium locum perdet ; boc scilicet « considerato, numquid adversus episcopum ju- e $tàm habeat expestulationem. »
BALS. Hic quoque eanon eadem cum precedente . dicit: statuit enim ut non. solum deponantur, sed etiam ansthematentur presbyteri, qui ab episco-
€ διαστὰς, xel θυδιαστήριον πήδας, 1) προσενεγ-
« Xv, τεµωρητέος. »
'O παρὰ τοῦ ἰδίου ἐπισχόπου ἀφορισθεὶς, καὶ gh προθελθὼν τῇ συνόδῳ, ᾖτινι ὁ ἐπίσχοκος αὐτοῦ ὑπό- Χειται, ἐπὶ τῷ ἐξετάσαι τὰ «o0 ἀφιρισμοῦ, καὶ τὸ φπαραλόγως γενόµενον διορθώσασθαι, ἀλλ’ ὅπερηφα- vía xal τύφῳ ἐπαρθεὶς , τούτον μὲν χαταφρονήσει, ἀποσχίσει δὲ ἑαυτὸν τῆς Ἐκκλησίας , xai θυσιαστή- piov ἕτερον πήξει, xal ἅγια τῷ θεῷ προσάξει * 6 τοι- οὗτος, ὡς κατὰ τῆς ἐχχλησιαστικῆς Αἰστεὼς καὶ καταστάσεως ταῦτα ποιῶν, οὐχ ἀτιμώρητος ἔσται, ἀλλ᾽ ἀναθεματισθήσεται.
ΚΑΝΩΝ ΙΑ.
c Ἐάν τις πρεσθύτερος (13) ἐν «fj διαγωγΏ abel « χαταγνωσθῇ, ὀφείλει ὁ νοιοῦτὸς τοῖς Υκιτνιῶσιν « ἐπισχόποις προσαγγεῖλαε, ἵνα αὐτοὶ τοῦ αράγ- « µάτος ἀχροάσωνται, xal &' αὐτῶν «p Bap ἐπι- « σκόπῳ χαταλλαγῇΏ τοῦτο δὲ ἐὰν μὴ πὀιήσῃ, ε ἁλλ', ὅπερ ἀπείη, ὑπεροφίᾳ φυσιούµενος ix alc « τοῦ ἰδίου ἐπισχόχου χοινωνίας ἑαυτὸν χωρίσῃ. ἑ χαὶ παρὰ µίαν μετὰ «ινων σχίσμα. ποιῶν, ἁγία- ε σµα τῷ θιῷ κροσενέγχῃ’ ὁ τοιοῦτος ἀνάθεμα « λογισθήσεται, καὶ τὸν ἴδιον τόπον ἀπολεσάτω, € δηλονότι σχοπουµένου, μήποτε κατὰ 4e) ἐπι- c σχόπου μέμψιν ἔχῃ δικαἰαν. »
BAAZ. Καὶ οὗτος ὁ χανὼν τὰ αὐτὰ τῷ πρὸ αὐτοῦ ἀποφαίνεται * διορίζεται γὰρ μὴ µόνον καθαιρεῖσθαε, ἀλλὰ καὶ ἀναθεματίζεσθαι τοὺς Χαταγινωσχοµένρυς
pis condemnati nolunt rem pacifice componi per C παρὰ ἐπισχόπων πρεσδυτέρους, xol uh θέλοντας
. examinatiogem vieinorum episcoporsm. sed seipsos abscindunt, hoe est, separant a. proprio episcopo, et separatim sacra celebrant preter. illius senten- tism. Lege et canonem 6 Antiochenz aynodi et 14 Sardieensis. Oportet autem, inquit, considerare et examinare, numquid proprium episcopum juste accuset clericus, et communioném cum eo jure declinet. Lege et canonem 39 istius synodi, et An- tiochenz canonem 4. Adversus. episcopum. 895 autem erpostulalionem. ne dixeris esse ex peccato, vel ab alia eriminsli accusatione ; sed vel ex causa dogmatica, vel injusto ejus vite inslitutione. Ne- que enim debet clericus 8 proprio episcopo ante condemnationem separari, nisi eum videt manifeste injuriam facientem, vel recto dogmati repugnantem. Cum autem ille metropolitsnus Philippopolis Italicus proprium clerieum Campsorymem segregasset, agi-
(atum est. apud sanctissimum illum patriarcham -
Muzalonem, eum «misericordia dignum non esse, ut qui, secundum hunc canonem, ad finitimos epi- $copos non accesserit, et ad synodum qua erat in ea regione, ut per eos reconciliaretur metropolitano; sed sedi primum patriarchali molestiam exhibuetit,
εἰρηνικῶς λυθῆναι τὸ πρᾶγμα διὰ κατεζετάσεως τῶν γειτνιαζόντων ἐπισκόπων, ἀλλὰ, ἁπκοσχίζοντας, τουν. ἐστι χωρίζοντας, ἑαυτοὺς &zb τοῦ ἰδίου ἐπισχόπον, . καὶ ἱερονργοῦντας ἰδιαιτάτως παρὰ γνώµην ἐπείνου. ᾽Ανάγνωθι xa τὸν c' κανόνα τῆς ἓν Αντίοχείᾳ συν- όδου, xaX τὸν ιὸ τῆς ἓν Σαρδικῇ. Χρὴ δὲ, φησὶ, σχθ» πεῖν xal ἐξετάζειν, μήποτε διχαίως αἰτιᾶται τὸν ἴδιον ἐπίσχοπόν ὁ χληριχὸς, καὶ εὐλόγως τὴν μετ ab- τοῦ κοινωνίαν ἐχχλίνῃ. ᾿Ανάγνωθι xal τὸν x0' χανόνα «3 συνόδου ταύτης, καὶ τῆς kv ᾽Αντιοχείφ κανόνα δ. Thw δὲ χατὰ τοῦ ἐπισκόπου µέμψιν μὴ εἴπῃς εἶναι ἐξ ἁμάρτήματος ἡ.ἀπὸ ἄλλης αἰτιάσεως ἐγχληματι- κῆς, ἀλλὰ ἀπὸ δογµματικῆς f| ἀδίχου διαγωγῆς. 0ὁδὲ γὰρ ὀφείλει ὁ χληρικὺς ἀπὸ τοῦ ἐπισχόπου αὐτοῦ χωρίζεσθαι πρὸ καταδίκης, εἶ μὴ προφανῶς αὐτὸν βλέπει ἀδικοῦντα fj ἑναντιούμενον τῷ ὀρθῷ ὄνγβατι. Τοῦ δὲ μητροπολ΄τον Φιλιππουπόλεως toU "Ivo &xelvou ἀφορίσαντος τὸν ἴδιον χληριχὸν τὸν Καφορύ- µην, λόγος ἐγένετο παρὰ τῷ ἁγιωτάτῳ ἐχείνρ -α- ἱπριάρχῇῃ τῷ Μονζάλωνι μὴ ὀφείλειν τοῦτον σνμκα- θείας ἀξιωθῆναι, ὡς μὴ προσελθόντα χατὰ τὸν παρ- όντα Χανόνα τοῖς γειτνιάζουσιν ἑπιακόποις καὶ τῇ κατὰ χώοαν συνόδῳ.χάριν τοῦ καταλλαγῆναι δι᾽ αὐτῶν
Guill. Beveregii note. -
: (42) Εάν τις πρεσδύτερος. Præter Balagmonis ei Zonara interpretaliones in codice Amerbachiano, hoc etiam σχόλιον {ῃ entem esnonem habetur, ei ἁ λαφήσεως ψήφων ἐπισχόπων ζήτει τῆς
ἐν ᾽Αντιοχεία guvilos xavóva c', τῆς ἐν Zaphxt κα-
νόνας Υ’, 8, ιδ. χαι ἐνταῦθα «bv παρόντα